การกินอาหาร ๔ ข้อของนกกระจาบ : หน้า 94/113

เมล็ดพืชหยาบ ๆ ไม่ค่อยมีรสชาติ ทำไมจึงอ้วนได้นะ” กาถามซ้ำ "ลุงกา ข้าพเจ้าอ้วนท้วน การกินอาหาร ๔ ข้อนี้ ข้าพเจ้า จึงมีสุขภาพดี อาหารย่อยง่าย ไม่วิตกกังวล ไม่เกิดความเครียด เพราะข้าพเจ้ามีวิธีกินอาหารดังนี้ ข้าพเจ้าจึงอ้วนท้วนสมบูรณ์ไง คือ ล่ะจ๊ะ! หลาน ๆ คะ นกกระจาบ ๑) กินอย่างมักน้อย คือ มีน้อยก็กินน้อย มีมากก็กินพออิ่ม ตัวน้อย ๆ ยังรู้จักวิธีการกินอาหาร ไม่กินมากเกินไป คิดถึงการกิน ที่ถูกต้อง ราวกับการขบฉันของ เพื่อให้ร่างกายดำรงอยู่ได้เท่านั้น พระอริยเจ้าทีเดียว หลาน ๆ ล่ะคะ ๒) กินอย่างคิดน้อย คือ หลาน ๆ มีหลักในการรับประทาน ไม่คิดว่าวันนี้เราจักได้อาหารอะไร อาหารที่ถูกต้องแล้วหรือยัง ถ้ายัง ที่ไหน พรุ่งนี้เราจะได้อาหารอะไร ล่ะก็ ลองเอาหลักของนกกระจาบ ที่ไหน คือ มีอย่างไรก็กินอย่างนั้น ผู้น่ารักตัวนี้ไปใช้บ้างสิคะ หรือ ไม่คิดมาก ไหมคะ เรื่อง “การกินของนกกระ จาบ” เรื่องนี้ น้าอึดนำมาจาก อรรถกถา “วัฏฏกชาดกที่๙” ซึ่ง เป็นเรื่องในอดีตชาติของพระสัมมา สัมพุทธเจ้า เมื่อครั้งเสวยชาติเป็น นกกระจาบ และได้พบกาตัวนี้ ซึ่ง ในสมัยพุทธกาล กาตัวนี้ก็ได้มา เกิดเป็นคน และได้บวชในพระ บวรพุทธศาสนา เป็นสาวกของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า แต่ก็ยังมี นิสัยเหลวใหลในเรื่องการบริโภค ของฉันอีก พระพุทธองค์จึงนำ หากว่าหลาน ๆ มีหลักในการ เรื่องในอดีตของท่านมาตรัสเล่า อีกครั้งนำไปเปรียบเทียบหาความ ๓) ไม่เดินทางไกลเพื่อ รับประทานแล้ว ก็ลองดูหลักนี้ กินอาหาร เพียงเพื่อจะหาของ อร่อยถูกปากมากิน ๔) ไม่รังเกียจว่าอาหาร ที่ได้กินนี้ จะดีหรือเลว หยาบหรือ ประณีต ให้ฟัง พระสาวกรูปนี้บังเกิดความ ซาบซึ้งใจ ส่งใจไปตามกระแส พระธรรมเทศนา และสามารถ บรรลุธรรม ตั้งอยู่ในโสดาปัตติผล “พอดี” ในการรับประทานอาหาร หลาน ๆ จะได้มีสุขภาพดี และ ไม่เป็นภาระแก่คุณพ่อคุณแม่ใน ในที่สุด การจัดหาอาหาร หรือแสวงหาให้ ลุงกาว่า ข้าพเจ้ามีหลักใน ลำบากจนเกินจำเป็นด้วย จะดี น่าอด ๔๒ กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๓๕