การแสวงหาความสุขในชีวิต : หน้า 12/113

สุภา ๆ ไม่เท่าสุขในขั้นสุภกิณหา ไม่เท่าสุขในชั้นเวหัปผลา ๆ ไม่เท่า สุขในชั้นอสัญญีสัตตา ๆ ไม่เท่าสุข ในชั้นอวิหา อตัปปา สุทัสสา สุทัสสี อกนิฏฐา สุขในชั้นอกนิฏฐาไม่เท่า สุขในชั้นอากาสานัญจายตนะ ๆ ไม่ ๆ เสียแล้วกลายเป็นของคนอื่นเสียแล้ว ไม่ใช่ของเราจริง ๆ ในมนุษยโลก เราผ่านไปผ่านมาเท่านั้นเอง ไม่ใช่ เป็นบ้านเมืองของเรา ไม่เป็นถิ่น ทําเลที่เราอยู่ เป็นทำเลที่สร้าง บารมี มาบำเพ็ญทาน ศีล เนกขัมม์ ปัญญา วิริยะ อธิษฐาน ขันติ สัจจะ เมตตา อุเบกขาเท่านั้น นี่ข้อสำคัญ รู้จักหลักนี้แล้ว ให้ละสุขอันน้อยเสีย สุขอันน้อยนั่นคืออะไร? รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัสที่เราใช้สอยอยู่นี้ รูปที่ขอบใจ เสียงที่ชอบใจ กลิ่นที่ ชอบใจ รสที่ชอบใจ สัมผัสที่ชอบใจ ติดอยู่ในกามภพ ที่ให้เราซบอยู่ใน กามภพนี้โงศีรษะไม่ขึ้น ไอ้รูป เสียง เท่าสุขในชั้นวิญญาณัญจายตนะ ๆ ไม่เท่าสุขในชั้นอากิญจัญญายตนะ ไม่เท่าสุขในชั้นเนวสัญญานาสัญญา ยตนะ นี่ว่าในภพ ๓ ยังไม่ถึง ในมนุษยโลก เราผ่านไปผ่านมาเท่านั้นเอง ไม่ใช่เป็นบ้านเมืองของเรา ไม่เป็นถิ่นทำเลที่เราอยู่ กลิ่น รส สัมผัสนั่นแหละ เป็นทําเลที่สร้างบารมี นิพพาน แต่ว่าสุขเป็นลำดับไปดังนี้ ผู้แสวงหาสุขเกลียดจากทุกข์ อยาก ได้สุข ผู้ที่อยากได้สุขนั้นต้องละสุข พอประมาณเสีย จึงจะพบสุขอันสม บูรณ์ยิ่งใหญ่ไพศาลเป็นลำาดับขึ้นไป ละสุขเป็นประมาณเป็นไฉน? มาเกิดเป็นในมนุษยโลก เป็นหญิง ก็ดีเป็นชายก็ดี จงแสวงหาเถิด ความสุขอยู่ในทาน การให้ยิ่งใหญ่ ไพศาล ความสุขอยู่ในทานการให้ หรือความสุขอยู่ในศีล รักษากาย วาจา ให้เรียบร้อยดีไม่มีโทษ หรือ สุขอยู่ในการเจริญภาวนา ให้เป็น เหตุลงไป เป็นสุขยิ่งใหญ่ไพศาล ให้อุตส่าห์ให้ทาน สมบัติเงินทอง ข้าวของที่เป็นวิญญาณกทรัพย์และ อวิญญาณกทรัพย์ที่เราหาได้มาเก็บ หอมรอมริบไว้หรือได้มรดกมาก็ดี สิ่งทั้งหลายนั้น เมื่อเรารักษาอยู่ เมื่อเรายังมีชีวิตเป็นอยู่ ก็เป็นของ เราอยู่ แต่พอแตกกายทำลายขันธ์ เท่านั้น สมบัติเหล่านั้นไม่ใช่ของเรา มาบำเพ็ญทาน ศีล เนกขัมม์ ปัญญา วิริยะ อธิษฐาน ขันติ สัจจะ เมตตา อุเบกขาเท่านั้น เป็น สุขนิดเดียว สุขเล็กน้อยไม่ใช่เป็น สุขมาก สุขชั่วปรบมือกระพือปีกไก่ เท่านั้น มันสุขน้อยจริง ๆ ให้ละ สุขน้อยนั้นเสีย ให้ละ ๕ อย่างนี้ คือ รูปที่ขอบใจ เสียงที่ชอบใจ กลิ่นที่ ชอบใจ รสที่ชอบใจ สัมผัสที่ชอบใจ เมื่อละได้แล้วเรียกว่า จาคะ สละสุขที่ยินดีใน รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัสนั้นได้ ยินดีใน รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัสนั้นเป็นไฉน? เงินทองข้าวของ วิญญาณกทรัพย์ อวิญญาณกทรัพย์ เหล่านี้ เรียกว่า รูปสมบัติ ที่เรายินดีในรูปสมบัติ นั้นแหละ เรียกว่า ยินดีในรูป เสียงยกย่องสรรเสริญ ยกยอ สรรเสริญชมเชยต่าง ๆ เหล่านี้ ที่ ๑๐ กัลยาณมิตร พฤษภาคม ๒๕๓๕