การเปรียบเทียบกรรม : หน้า 98/113

พระองค์ทรงเห็น ภาพทะเลเลือด ณ ทุ่งยุทธสงคราม ในแคว้นกาลิงค์- นางละคร ณ ดินแดนเวสาลี และศพแห่งราชกุมาร โมริยวงศ์มากมาย ที่พระองค์ประหารด้วย พระหัตถ์เอง " เท่านั้น ท่านอยู่เหนือความดีความชั่ว เมื่อเรือแตกเขาย่อมลงไปว่ายรวมอยู่กับ ทั้งปวง” “พระคุณเจ้า! ข้อความตอนหลัง เรื่องกรรมไม่ดำไม่ขาว ข้าพเจ้ายังไม่ ค่อยเข้าใจนัก คนทั้งหลายในสาครนั้น เรือแต่ละลำ มุ่งให้ถึงฝั่งอันปลอดภัย “คนทำความดีตั้งตนไว้ในทางที่ ชอบ เปรียบเหมือนผู้อยู่ในเรือ โอกาสที่ "อาตมภาพขออุปมาถวาย ข้าง จะได้รับอันตรายจึงมีน้อย ความดี ธรรม ราชการของพระองค์ขณะรับราชการอยู่ เปรียบเหมือนเรือ พระพุทธองค์ตรัสว่า ถ้าทำผิดย่อมได้รับโทษ หากทำถูกรับ พระองค์ทรงแสดงธรรม ตรัสธรรมไว้ ราชการด้วยความซื่อสัตย์สุจริตจงรักภักดี เพื่อให้เป็นเรือหรือแพสำหรับข้ามฝั่ง พระองค์พระราชทานความชอบอย่างนั้น อาตมภาพขอถามมหาบพิตรว่า ถ้าพระ มิใช่หรือ?” "อย่างนั้น พระคุณเจ้า" “เมื่อเขารับราชการมีความดี องค์เป็นผู้หนึ่งในเรือ เมื่อเรือของพระองค์ ถึงฝั่งแล้ว พระองค์จะแบกเรือขึ้นไปด้วย หรือทิ้งเรือไว้ริมฝั่งนั่นเอง แล้วเสด็จขึ้นบก "ข้าพเจ้าจะต้องทิ้งเรือไว้ชายฝั่ง ความชอบเสมอมาจนถึงอายุเข้าเขตปลด ด้วยความสำราญพระทัย?” เกษียณ ได้รับบำนาญแทน เมื่อปลด เกษียณแล้วเขายังจะได้รับเงินเดือนขึ้น นั่นเอง แน่นอน” เพราะการปฏิบัติชอบที่เป็นส่วนราชการ "ทำนองเดียวกัน พระผู้มีพระ อยู่อีกหรือ? ภาคตรัสว่า พระองค์ทรงแสดงธรรม "ขอถวายพระพร ในทำนอง เสมือนเรือแพเพื่อข้ามฝั่ง เมื่อถึงฝั่ง เดียวกัน พระอรหันต์ก็ฉันนั้น ท่านอยู่ คือพระนิพพานแล้วก็ให้ละธรรมเสีย เสวยความสุขและรับผลแห่งความดีที่ พระองค์ทรงสอนให้ละแม้ซึ่งธรรม ไม่ต้อง ท่านปฏิบัติมา ระดับจิตของท่านอยู่ กล่าวถึงอธรรม ทำนองเดียวกับบุคคล เหนือบุญและบาป การกระทำใด ๆ ถ้า อาศัยเรือเพื่อข้ามฝั่ง เมื่อถึงฝั่งแล้วก็ละ ชื่อว่าเป็นบาปอยู่ก็ต้องมีวิบากเป็นทุกข์ เรือไว้ที่ฝั่งนั่นเอง ไม่ควรแบกขึ้นไปด้วย ถ้าเป็นบุญก็มีวิบากเป็นสุขในชาติต่อ ๆ ไป ให้เหน็ดเหนื่อยเปล่า เรื่องภพชาติพระอรหันต์ตัดได้ขาดแล้ว “อีกอุปมาหนึ่ง เหมือนช่างไม้ ด้วยศาสตราคืออรหัตมรรค บุญและบาป อาศัยเครื่องมือสร้างบ้านเรือนปราสาท จึงไม่ต้องให้ผลอีกต่อไป เมื่อสร้างเสร็จแล้ว เขาก็เก็บเครื่องมือลง “อุปมานี้ อาจยังไม่แจ่มแจ้งแก่ หีบหรือที่เก็บ ไม่วางไว้เกะกะที่ เมื่อผู้ใด พระองค์ อาตมาขอเปรียบโลกนี้เหมือน ต้องการใช้ก็คอยแนะนำเขาว่าเครื่องมือ มหาสาคร ซึ่งเกลื่อนกล่นไปด้วยสัตว์ร้าย ชิ้นนั้น ใช้อย่างนั้น ชิ้นนี้ใช้อย่างนี้เป็นต้น เป็นต้นว่า จระเข้ ปลาฉลาม บุคคลใน “พระอรหันต์ทั้งหลายเหมือน โลกเหมือนผู้ว่ายวนอยู่ในสาครอันท่าน ช่างไม้ที่ใช้เครื่องมือคือธรรม ได้ประโยชน์ เรียกว่า “สังสารสาคร” โอกาสที่จะเป็น เต็มที่แล้ว จึงคงมีธรรม สอนธรรมเพื่อ เหยื่อของปลาร้ายนั้นมีมาก ผู้ใดอยู่ในเรือ ประโยชน์ผู้อื่นอย่างเดียว ที่เป็นประโยชน์ ก็มีอันตรายน้อยกว่าผู้ว่ายอยู่ในน้ำ แต่เรือ แก่ท่านอยู่บ้างก็ตรงที่ใช้เป็นทิฏฐธรรม ถ้าไม่แข็งแรงมั่นคงก็จะแตกทำลายได้ สุขวิหาร อาศัยเป็นเครื่องอยู่สบายใจใน Kalyanamitra orga