การสร้างความดีมิอาจรอได้ : หน้า 110/113

หน้าสุดท้าย I การสร้างความดีมิอาจรอได้ วลาเป็นสิ่งมีค่า ที่ทุกคนย่อมตระหนักดีอยู่แก่ใจ ดังนั้นคนเราจึงไม่ชอบการรอคอย เพราะการ รอคอยทำให้เสียเวลา เสียโอกาส และเสียประโยชน์ที่จะเกิดขึ้นอีกหลาย ๆ อย่าง แต่พอพูดถึง การทำความดี มักจะได้ยินอยู่เสมอ ๆ ว่า ไม่มีเวลา ไม่มีอารมณ์ รอไว้ทำวันอื่น จึงทำให้ พลาดโอกาสอันดีโดยไม่รู้ตัว เพราะมองข้ามสิ่งที่เป็นสาระแก่นสารอันแท้จริงของชีวิต ชีวิตจึง ต้องดิ้นรนทนทุกข์ หาความสุขไม่พบอยู่ร่ำไป ดังนั้น ทุกสิ่งทุกอย่างอาจรอได้ แต่การสร้างความดีมิอาจรอได้ ด้วยว่ามรณภัยกำลังรอเรา อยู่เบื้องหน้า อย่าปล่อยชีวิตให้ผ่านไปอย่างไร้ค่า ขอเพียงทำทุกวินาทีของชีวิตที่มีอยู่ ให้เป็นไปเพื่อการ ฝึกฝนอบรมตน ด้วยการทำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ในกลางของกลาง ให้เข้าถึง “ธรรมกาย” ที่มีอยู่ ภายในตัวเราให้ได้ เพราะธรรมกายเป็นสุดยอดปรารถนาและเป็นที่พึ่งอันสูงสุดของมนุษย์ทุกคน เมื่อ วาระสุดท้ายของชีวิตมาถึง เรา....จะไปอย่างผู้มีชัย ผู้ไม่หวาดหวั่นต่อมรณภัยที่มาเยือน - ยอดกัลยาณมิตรทั้งหลาย... จึงรีบเร่งทำความเพียรเสียแต่วันนี้ เพื่อชีวิตวันหน้าที่พรั่งพร้อม ด้วยบรมสุข ๑๐๙ กัลยาณมิตร พฤษภาคม ๒๕๓๕ นวธรรม...