การติดอยู่ในโลกธรรม : หน้า 13/113

เป็นโลกธรรมเหล่านี้นั่นแหละ ยินดี ถูกเนื้อต้องตัวเข้าแล้ว เข้าไปอยู่ใน ในเสียง ถ้าเราไปยินดีติดอยู่ใน เปือกตมทีเดียว โงศีรษะไม่ขึ้นอีก เสียงสรรเสริญอันนั้นละก็ทำให้เพลิน เหมือนกัน ซบเซาอยู่ในโลกเป็นทุกข์ เป็นสุข กับเขาไม่ได้ กลิ่นหอมเครื่องปรุงต่าง ๆ อันเป็นที่ขึ้นเนื้อเจริญใจ นั่นแหละ ห้าอย่างนี้ให้สัตวโลกจมอยู่ใน วัฏสงสาร ยินดีในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ติดอยู่ในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ออกจากวัฏฏะไม่ได้ กรรม ยินดีในกลิ่น มัวยินดีในกลิ่นอยู่เถิด วัฏฏ วิปากวัฏฐ์ กิเลสวัฏฏออก จะซบเซาอยู่ในมนุษยโลกในกามภพ ไม่ได้ ออกจากภพสามไม่ได้ ออก ดุจคนสลบโงศีรษะไม่ขึ้น ติดรส เปรี้ยวหวานมันเค็มอยู่นี่แหละ ยินดี จากกามไม่ได้ เพราะสละละสิ่งทั้ง ห้าไม่ได้ ถ้าสละละสิ่งทั้งห้าอันเป็น ในรส ถ้าว่าติดอยู่ในรสเช่นนั้นแล้ว สุขน้อยนี้เสียได้แล้ว เมื่อสละละสิ่ง ละก็ หรือติดรสอันใดก็ช่าง ความ ติดรสอันนั้นแหละ ทำให้โงศีรษะ ไม่ขึ้น ยินดีในความสัมผัส ถูกเนื้อ ทั้งห้าเสียได้แล้ว จะได้ประสบสุขอัน ไพบูลย์ ต้องประสบสุขอันไพบูลย์ แท้ ๆ อันไพบูลย์ยิ่ง ๆ ขึ้นไป ละ ต้องตัว ถ้าเอาใจไปยินดีในสัมผัส ของมนุษย์ได้แล้ว ต้องไปติดอยู่ใน ๆ ชั้นจาตุมหาราชของทิพย์อีก ก็ต้อง ติดอยู่แบบเดียวกัน รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ก็ได้ชื่อว่าละไม่ได้เพราะ ของเป็นทิพย์เสียอีก ละชั้นจาตุ มหาราชก็จะไปติดชั้นดาวดึงส์อีกชั้น ดาวดึงส์ก็ปล่อยเสียอีก ละเสียอีก จะเข้าถึงยามา ดุสิต นิมมานรดี ปรนิมมิตวสวัตตี ละได้ทั้งหมดนี้ - ใครอุตส่าห์พยายามรักษาศีล มั่นจริง เมื่อสละพวกนี้ได้แล้ว ทำ ศีลให้มั่นขึ้น ศีลมั่นแล้วเจริญเป็น ทางสมาบัติทีเดียว ให้เข้าสู่รูปฌาน ทั้งสีให้ได้ คือ ปฐมฌาน ทุติยฌาน ตติยฌาน จตุตถฌาน จะได้ไปรับ สุขยิ่งใหญ่ไพศาลไปกว่านี้ และยิ่ง ไปกว่านั้น เมื่อเข้าถึงฌานทั้งสี่แตก พฤษภาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๑๑