เรื่องราวของพระจุลปันถก : หน้า 101/113

ค ว า ม เ ดิม พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้เล่าถึงอดีต ของพระจุล ปันถก สมัยเมื่อพระองค์ เกิดเป็นเศรษฐี พระจุลนาเกิด เป็นคนรับใช้ชื่อ ดูฟันเตวาสิก เมื่อ ฟันฯขายหนูได้เงิน ๑ การฝึกแล้ว น่าเงินซื้อก่อนน้ำอ้อย 4 ก้อน พร้อม น้ำดื่มแจกให้กับคนเก็บดอกไม้ คนเหล่านั้นตอบแทนเขาด้วยดอกไม้ คนละก่ามีอ เรารายดอกไม้ได้เงิน 4 กหาปณะ ต่อมาขายฟินซึ่งได้มาจากไม้ ในส่วนของพระราชา ที่โดนพายุ ° นม ได้เงิน ๑๖ กหาปณะ เท เปลี่ยนวิธีหาเงินใหม่ คือ หาวิธีทำความ รู้จักคุ้นเคยกับชาวเมือง ทำให้เขาทราบ อู่ทางทํามาหากินและได้รับความร่วม มือจากคนเหล่านั้น จึงทำให้เขาขาย หญ้าให้กับพ่อค้ามาได้เงิน ๑,๐๐๐ กหาปณะ และเมื่อเรือสินค้าเข้ามา เขาเป็นคนแรกที่ไปเหมาสินค้าทั้งเรีย เมื่อพ่อค้า ๕๐๐ คน จากในเมืองมาซื้อ สินค้า ก็ต้องยอมเสียค่าซื้อหุ้นให้กับ ฟันฯ รวมเป็นเงิน ๒๐๐,๐๐๐ กหาปณะ ชายหนุ่มมอบเงินให้เศรษฐี 000,000 กหาปณะ เศรษฐีเห็นสติปัญญา และ ความกตัญญูของเขา จึงให้แต่งงาน กับธิดาของคน เมื่อเศรษฐีสิ้นชีวิต หนุ่มๆฟันฯได้รับแต่งตั้งให้เป็นเศรษฐี ประจ้าเมือง จบบันทึกของกรรมณี คุณวิโรจน์นำ บันทึกไปถ่ายเอกสารมอบให้คุณพ่อ ของเธอและคุณภาพ เพื่อเป็นการ น้อมรำลึกถึงหญิงสาวผู้ล่วงลับไปแล้ว งขึ้น คุณภิภพโทรศัพท์มา ครับ” คุณพ่อของเธอบอกกับผม คุยตั้งแต่เช้ามืด เขาพูด "หนูไหม พาคุณเข้ามานั่ง ยาวด้วยเรื่องเกี่ยวกับคุณ ใกล้ ๆ ยายตรงนี้ลูก” คุณยายของ กรอบทั้งหมด พูดกับคุณ เธอ กวักมือเรียกเราสองคนไปนั่ง ภิภพจบ พอวางสายปั๊บ ข้าง ๆ สัญญาณสายเข้าก็ดังลั่นขึ้นมาทันที คราวนี้เป็นคุณพ่อของคุณกรอม “สวัสดีครับ ผมวิวัฒน์ สาย ขัดข้องหรือเปล่าครับ ผมหมุนตั้งแต่ เช้าแล้ว สายไม่ว่างสักที ผมยิ้มกับสายตาของคุณยาย ที่มองอย่างสำรวจตรวจตรารู้ด้วยว่า กำลังถูกทุกคนเพ่งมองเป็นพิเศษ *ทุกคนอ่านบันทึกนั่นหมด "สายไม่เสียครับ บังเอิญคุณ ภิภพโทรมาคุยด้วย พูดถึงบันทึก ของคุณกรอม ก็เลยคุยกันนาน สวยจังเลย แล้ว เอ้อ ยกเว้นหลวงลุงจ้ะ” พูด แล้วคุณยายก็ชี้มือไปที่รูป “เมื่อคืน ยายฝันเห็นเขา เข้ามากอดแล้วก็ไป สวยมากจริง ๆ ค่ะ “ผมก็ตั้งใจจะพูดเรื่องลูก ท่าน” ตอนท้ายคุณยายหันไปพูดกับ กรอมเหมือนกัน ถ้าอย่างนั้นผมจะ ไม่รบกวนเวลาเตรียมตัวไปทำงาน ของคุณวิโรจน์ละครับ เอาไว้คุยกัน ที่วัดคืนนี้ คุณวิโรจน์มาใช่ไหมครับ” "ครับ ผมจะพยายามไปให้ เร็วกว่าทุกวัน สวัสดีนะครับ “ขอบคุณครับ สวัสดีครับ” ผมกับคุณปานไหมไปถึงวัด ก่อนเวลาพระสวดพระอภิธรรมราว หนึ่งชั่วโมง ไปถึงปรากฏว่าบรรดา หลวงลุง “แสดงว่าเขาไปดี ทุกคนควร จะเลิกเศร้าโศก ตั้งใจทำบุญอุทิศ กุศลไปให้เขา ให้ได้บุญกันเต็มที่ทั้ง สองฝ่าย” หลวงลุงพูด “ที่แม่ฝันนั้น ลูกกรอมมา หาจริง ๆ หรือว่าแม่คิดไปเองคะ หลวงลุง คุณแม่ของเธอถามหลวงลุง “ก็อาจเป็นไปได้ทั้งสองอย่าง อาตมาไม่ใช่พระพุทธองค์ จึงตอบ กลุ่มเจ้าภาพอยู่กันพร้อมหน้าพร้อม ได้ไหม พระมหาปันถูกน่าจะรู้ ตา รวมทั้งคุณภิภพด้วย ผมกราบพระพุทธรูปที่โต๊ะ ชัดแจ้งลงไปทีเดียวไม่ได้” “พระอรหันต์ละคะ จะตอบ เรื่องในอดีตของพระจุลลปินถก นะคะ” หมู่บูชา ปักรูปลงกระถาง สบตากับ ภาพถ่ายบนขาหยั่ง แล้วลุกขึ้นเดิน ผมรู้ว่า คุณแม่ของเธอเกิด ความสับสน ขณะเดียวกันหลวงลุง ทักทายแล้วตั้งแต่ตอนแรก พระ การถาม ดังนั้นผมจึงเล่าให้ท่านฟัง จากนั้นก็หันมาตอบ “อภิญญา คือความรู้ที่พิเศษ ไปยังกลุ่มเจ้าภาพ ซึ่งเราได้ไหว้ ก็งงเพราะไม่รู้ต้นสายปลายเหตุของ ภิกษุสูงวัยซึ่งอยู่อีกข้างหนึ่งยิ้มและ แบบย่อ ๆ ให้พรเมื่อเราเข้าไปกราบ คำถามคุณแม่ของเธอแทนหลวงลุง “หลวงลุงเพิ่งมาถึง ท่านคือ ว่า หลวงลุงทีลูกกรมพูดถึงในบันทึก พฤษภาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๙๙