การทำมาหากินและกรรมในอดีต : หน้า 52/113

หลวงพ่อตอบปัญหา ก็เป็นไปได้ แก่ก่อนอื่นอย่า เพิ่งไปห่วงว่ากรรมในอดีตชาติเป็น ยังไง เพราะยังไงก็ต้องทำกิน ไม่ใช่ แหม เรามันทำอะไรไม่ค่อยมีโชค ชาติที่แล้วมันคงไม่ดี ถ้างั้นพ่อนอน เถอะ ไม่ทำอะไรเลย รอแต่ว่าให้ ชาวบ้านเค้าแจกให้กิน มันก็ไม่ใช่ วิสัย เรื่องของเรามีอยู่ว่า ถ้าทำมา หากินไม่ค่อยขึ้นก็ยิ่งต้องขยันให้ มากเป็น ๕ เท่า ๑๐ เท่า แล้วก็มี ความสังเกต มีความรอบคอบให้ มากยิ่งขึ้น ส่วนในอดีตชาติจะทำ มายังไง ถ้าเราไม่เจอผู้ที่เข้าถึงธรรม น้อย ก็ต้องทำเชื้อสายไว้ตั้งแต่ตอนนี้ จริง ๆ เราก็ไม่ทราบ เพราะฉะนั้น ก็เออ ขยันทำมาหากินไป แล้วชาติ นี้ก็ตั้งใจให้ทานไป ทำทานไว้ให้ เป็นบุญ ทุนเก่าของเราเมื่อตอน ปลายมือ ก็ยังดีนะ ทำไปเถอะลูก อยากเข้าวัดตั้งแต่เด็ก ต้องผูกใจให้คุ้นเคย เริ่มตัดใจเข้าวัดเมื่อ อายุ ๓๐ กว่า ย้อน ถึงเวลาที่ล่วงมารู้สึก เสียดายยิ่งนัก ปัญหา ? ว่าจะทำอย่างไร ชาติหน้าจะได้เข้า วัดตั้งแต่อายุยังน้อย ๆ คือ ต้องมีความพอใจในการเข้าวัด เสียเดี๋ยวนี้ ผูกความพอใจไว้มาก เข้าพูดง่าย ๆ ปฏิบัติธรรมให้มาก ๆ ทำทานให้มาก รักษาศีลให้มาก นั่ง สมาธิให้มาก หายใจเข้าออกนึกถึง แต่วัด พอทำอย่างนี้เคย ๆ แม้แต่ จวนจะใกล้ตาย ใจก็เกาะอยู่กับ เรื่องวัด เรื่องศาสนา เวลามาเกิด ใจมันก็ยังเกาะอยู่ แล้วก็จะเข้าวัด ตั้งแต่เด็ก ๆ เหมือนกับสมัยพุทธกาล มี หลายท่านออกบวชเช่น พระทัพพ- มัลลบุตร ออกบวชตั้งแต่อายุ ขวบพอบวชไม่นานก็เป็นพระอรหันต์ แล้วเนื่องจากมีความรู้ มีความสา มารถมาก มีความเชี่ยวชาญใน GY เลยรับอาสาทำหน้าที่เป็นคนจัดดูแล เรื่องเสนาสนะ คือกุฏิสงฆ์หรือที่อยู่ ของสงฆ์ ในสมัยพุทธกาล อย่างที่วัด เชตวันมหาวิหาร กุฏิสำหรับพระ พัน ๆ รูปนะ กุฏิก็เยอะต้องดูแล กันมาก เรื่องโรงครัวท่านก็ต้องดูแล ท่านรับอาสาดู ทีนี้เมื่องานมันใหญ่ ในวัดเชตวันมีพระภิกษุเข้าออกวัน ๆ เป็นพัน ๆ อย่างนี้ ท่านมีภาระมาก ๆ แม้ท่านจะเป็นเณรอรหันต์ แต่ว่า ในการดูแลพระจำนวนมาก ท่านก็ ทำไม่ได้ เพราะพระก็เห็นว่าท่านยัง เป็นเณร ถึงเป็นพระอรหันต์ก็เณร นะ ก็เลยเกิดข้อยกเว้นในพระพุทธ ศาสนาขึ้นมา พระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงทรงบวชให้สามเณรทัพพมัลล บุตรเป็นพระภิกษุ แม้อายุยังไม่ครบ ๒๐ ปี นี่เป็นกรณีพิเศษเลยนะ เราก็ต้องปฏิบัติธรรมกันให้ เต็มที่ ให้ใจผูกไว้ในพระพุทธศาสนา ชีวิตก็จะเริ่มต้นเข้าวัดกันตั้งแต่รู้ ความเลยทีเดียว จะได้ไม่มีเหตุให้ ถูกดึงไปอยู่ที่อื่น หรือไปเสียเวลา กับเรื่องอื่น ๆ นะ สมาธิก็มาก พอท่านเป็นพระอรหันต์ อยากจะเข้าวัดตั้งแต่อายุยัง ตั้งแต่อายุ ๗ ขวบ ท่านเลยว่างมาก ๕๐ กัลยาณมิตร พฤษภาคม ๒๕๓๕ ๗