พญาช้างเลี้ยงมารดา : หน้า 91/113

ทองให้ลูก.... อ้อนวอนว่า - ข้างฝ่ายหมอควาญนั้น ระ หา “นี่แน่ะ พญาช้างผู้ประเสริฐ หว่างที่เดินทางใกล้ถึงกรุงพาราณสี ขอท่านจงรับก้อนข้าวนี้เถิด อย่าได้ เขาได้ส่งหนังสือกราบบังคมทูลให้ ผ่ายผอมเลย งานของประเทศชาติ คนรีบนำไปถวายพระราชา พระราชา อีกมากมายกำลังรอความช่วยเหลือ จึงให้ตกแต่งพระนครให้สวยงาม จากท่าน เพื่อต้อนรับพญาช้างเผือก พญาช้างได้กล่าวตอบพระ ( ครั้นเมื่อเข้าเมืองแล้ว หมอ ราชาว่า ควาญได้อาบน้ำให้พญาช้าง ประแจ “ข้าแต่มหาบพิตร ในป่าที่ พรมน้ำหอม ประดับตกแต่งด้วย ข้าพเจ้าอาศัยอยู่นั้น มีนางช้าง เครื่องแพรพรรณ เพชรนิลจินดา ตาบอดอาศัยอยู่เชือกหนึ่ง บัดนี้ และพวงดอกไม้สด พาเข้าไปยัง นางไร้ผู้นำทาง คงจะสะดุดตอไม้ โรงช้างซึ่งก่อสร้างอย่างประณีต มี ล้มลงตรงภูเขาจัณโฑรณะนั้นเป็น ม่านกั้นงดงาม แล้วกราบทูลต่อ แน่แล้ว” เป็นเสี พระราชา “นางช้างตัวนั้นเป็นอะไรกับ พระราชาทรงนำอาหารที่มี ท่านหรือ ท่านจึงได้ห่วงใยนัก” รสอร่อยมาให้แก่พญาช้าง แต่พญา พระราชาตรัสถาม ช้างไม่รับอาหาร พระราชาจึงทรง ของข้าพระองค์เอง นางไม่ได้รับ อาหารถึงเจ็ดวันแล้ว คงหิวโหย คงออกเดินหาอาหาร และคร่ำครวญ ร้องเรียกข้าพระองค์ นางอาจจะ สะดุดตอไม้ หรือตกเหวก็ได้ ข้าแต่มหาบพิตร ข้าพระองค์ มิต้องการลาภยศ มิต้องการความ เป็นใหญ่ มีต้องการแม้อาหารอัน โอชะและประณีต ยิ่งไปกว่าการได้ ตอบแทนพระคุณของมารดาผู้ตา บอดของข้าพระองค์” พระเจ้าพรหมทัตได้สดับแล้ว ทรงซาบซึ้งในน้ำใจอันประเสริฐของ พญาช้างเผือกยิ่งนัก ดูเถิด แม้แต่ ช้างซึ่งเป็นสัตว์เดรัจฉานยังรู้จักคุณ ของผู้มีพระคุณ อันได้แก่มารดาผู้ ให้กำเนิด แต่คนบางคนในโลกนี้ เอก “นางช้างตัวนั้นเป็นมารดา กลับอกตัญญู มีน้ำใจกลับกลอก สู้ พฤษภาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๘๔