นิทานพญาช้าง : หน้า 89/113

- เล่านิทานให้หลานฟัง โดย น้าอี๊ด พญาช้างเลี้ยงมารดา สวัสดีค่ะ หลาน ๆ ที่น่ารักทุกคน “ผู้ที่กตัญญูกตเวที ย่อมแคล้วคลาดจากภยันตรายทั้งปวง” ถ้อยคำนี้ เป็นความจริงทีเดียว แม้แต่ในยุคที่มนุษย์กับสัตว์ยังพูดกันเข้าใจรู้เรื่อง อานุภาพ ของความกตัญญูกตเวทีก็เป็นที่ประจักษ์มาแล้ว ดังที่น้าอี๊ดจะเล่าให้ฟัง ดังนี้ค่ะ ในอดีตกาล เมื่อครั้งที่พระเจ้าพรหมทัตครองกรุงพาราณสี ในป่าหิม พานต์ มีพญาช้างเผือกเชือกหนึ่ง ปกครองบริวาร 60,000 เชือก และเลี้ยงดู มารดาผู้ตาบอด วันหนึ่ง พญาช้างเผือกได้พบผลไม้รสอร่อยมาจำนวนมาก จึงเรียกให้ บริวารทั้งหลายกิน และนำส่วนหนึ่งไปให้มารดาของตน เมื่อพญาช้างให้ผลไม้ เหล่านั้นแก่บริวาร พวกบริวารพากันเคี้ยวกินอย่างเอร็ดอร่อย ไม่มีใครนำไปให้ พ่อแม่เลย พญาช้างเห็นแล้วรู้สึกเสียใจ เกิดความคิดว่า “เราจะอยู่ปกครอง บริวารที่ไม่รู้บุญคุณของพ่อแม่อีกต่อไปทำไม !” ค่ำคืนวันหนึ่ง พญาช้างได้พามารดาหลบโขลงช้างบริวารของตน เดิน ทางไปยังเชิงเขาจัณโฑรณะ แล้วให้มารดาอาศัยอยู่ในถ้ำที่ภูเขานั้น (1) ( ( () ) พฤษภาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๘๗