ประวัติศาสตร์และการติดต่อทางทะเล : หน้า 71/113

การรจนายังระบุกาลเวลา สถานที่อันน่าสนใจ อย่างไรกันแน่ เพราะตามจดหมายเหตุของปโตเลมีนั้น ไว้อีกมาก อาทิ ต้นกำเนิดหรือประวัติของพระยามิลินท์ พบว่า คำว่าเมืองชาวกรีก ก็มีรากภาษามาจากคำกรีก ซึ่งทำให้เราได้ทราบถึงประวัติศาสตร์ยุคโบราณทางอินเดีย โบราณที่ใช้เรียกกันในตะวันออกว่า “นครยะวะนะ ฝ่ายเหนือและยังพาดพิงมายังสุวรรณภูมิในบริเวณภาคใต้ เช่นเมืองบนปากอ่าวบูเชียร์ (Gulf of Bushire) หรือ ของประเทศไทย เป็นหลักฐานสำคัญที่บ่งบอกถึงการ เมืองที่เราเรียกว่า อันติโอตะ (Antioch) ซึ่งอยู่ในอาณา ติดต่อคมนาคมทางทะเลระหว่างชมพูทวีปกับประเทศไทย จักรเปอร์เซีย นอกจากนี้หลักฐานจากฝ่ายจีนก็พบอีก เพียงแต่จุดที่เป็นรอยเชื่อมต่อทางประวัติศาสตร์ไทยใน ได้แก่หลักฐานของ เฉียน-ฮั่น-ซู (Chian-han-shu) ยุคดังกล่าว ยังไม่ได้มีการค้นคว้ากันมากนัก ซึ่งกล่าวถึงยิน-โม-ฟู ปกครองเมืองยุ่งปุย (Yung Kit) กษัตริย์ของอินเดียฝ่ายเหนือซึ่งเป็นชนชาติกรีกนี้ โดยเมืองนี้ก็คือเมืองโยนก (Yonaki) หรือแปลว่า ได้มีการบันทึกหรือหาเหตุหาผลค้นคว้ากันมาช้านาน “เมืองของพวกกรีก ตามหลักฐานที่จีนได้บันทึกไว้ แล้วถึงตัวตน อีกทั้งการค้นพบหลักฐานทางโบราณคดี นักประวัติศาสตร์จึงเชื่อมั่นว่า คนที่รจนามิลินทปัญหานี้ ที่เกี่ยวกับพระยามิลินท์ก็มีมากมาย เป็นวัตถุมงคลก็ รู้ภาษากรีกด้วย และการจารึกที่ถ้ำนาสิก (Nask Cave) ยังมี เช่นเหรียญของพระองค์พบกันมากทางอินเดียเหนือ จะเป็นพวกชาวอินเดียที่ร่ำรวย หรือไม่ก็เป็นพวกโยนก จากเมืองที่มีเตรียส (Demitress) และย่อมรู้หรือเข้าใจ ภาษากรีกด้วยเช่นกัน โดยผู้เขียนก็ได้ไปหามารักษาไว้ เมื่อคราวไปเยี่ยมเยียน แคว้นคันธาระ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในปากีสถานและบางส่วน ก็อยู่ในอัฟกานิสถาน ๆ ต่อมาก็ยังมีประเด็นเรื่อง ชาวโยนก ๕๐๐ คน บทสนทนาธรรมะ และการวินิจฉัยปัญหา ที่สืบ ปัญหานี้คือตัวเลข ๕๐๐ และในมิลินทปัญหาระบุว่านี่ ต่อจากคำถามของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์นี้ยังแพร่หลาย คือสภาของพระยามิลินท์ ตามหลักการทั่วไป สภาของ ไปยังดินแดนอื่น อีกมาก เช่นมีการกล่าวว่า พวก กษัตริย์กรีก ก็คือพรรคพวกเพื่อนพ้อง และตัวเลข ๕๐๐ คัมภีร์ของคริสเตียนยุคต้นก็ได้รับอิทธิพลไม่น้อยจาก เป็นตัวเลขที่เขียนไว้ในปริมาณทั่ว ๆ ไป นอกจากนี้ ผู้ บันทึกของมิลินทปัญหา แต่บางฝ่ายก็ว่าเป็นเรื่องราว รจนาคัมภีร์นี้ได้ให้ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ที่ชัดเจน ของพวกกรีก และอินเดียได้รับผลบุญจากความเปรื่อง เช่นการกล่าวถึงเมืองสาคละของพระยามิลินท์นั้น ระบุ ตามขอบขัณฑสีมาก็เป็นเมืองที่มีผังเมืองเป็นกรีกโดยแท้ ประเด็นเรื่องชื่อชนชาติกรีกปรากฏในมิลินทปัญหา เช่นการวางผังสี่เหลี่ยมจัตุรัสโดยมีถนนสายใหญ่สองสาย ไขว้กันเป็นจัตุรัสใจกลางเมือง มีประตู ๔ ประตูตรงปลาย ถนนทั้งสองสาย ดังที่พระนาคเสนกล่าวอุปมาตอนหนึ่ง ว่า เหมือนกับคนที่นั่งอยู่ตรงจัตุรัสกลางจะเห็นคนมา ปราดของพวกกรีกเป็นต้น (Yavana) มาจากรากศัพท์ของคำว่า "โยน" นักวิชาการชาว ตะวันตกเชื่อกันว่า คำว่าโยนกนั้นมีที่มาจาก สะวะนะ และค่านี้ ผ่านเข้าสู่คนอินเดียจากพวก เปอร์เซียในสมัยอาร์คีเมนิด (Archemania Persia) แต่ภาษาสันสกฤตก็มีคำว่า ยะวะนะ อยู่เช่นกัน ขณะ เดียวกัน ในยุคเดียวกันนั้นภาษาชาวยิวโบราณ คำนี้ก็ คือ ยะวาน (Yawan) หรือภาษา Hittites ก็มี Yevana หรือเยวะนะ สำหรับภาษาปรากฤตนั้น ไม่มีคำว่า ยะวะนะ แต่มีคำแผลงคือคำว่าโยนะหรือโยนกที่คนไทย เรียกขานกัน Yona ซึ่งก็คือยะวะนะนั้นเอง เมื่อพิจารณา ดูแต่หลักฐานที่กล่าวมาแล้ว ทฤษฎีที่ว่าศัพท์ยะวะนะ ไม่ได้มาจากอาร์คีเมนิด เปอร์เซีย ด้วยเหตุว่าศัพท์กรีก โบราณไม่ปรากฏคำที่ว่านี้ ประเด็นที่ต้องค้นคว้ากันก็คือ ศัพท์นี้มีรากมา จากตะวันออก หรือจากทิศใต้และทิศตะวันตกหรือทิศ เหนือได้หมด เช่นเดียวกันกับหลักฐานของนักภูมิศาสตร์ ชื่อ สตราโบ (Strabo) ได้กล่าวไว้ถึงเมือง Nicosa in Bitbynia อย่างไรก็ตามในตะวันออกกลางก็มีเมืองใน ลักษณะทางภูมิศาสตร์เช่นนี้ เฉพาะอย่างยิ่งเมืองโบราณ ซึ่งกล่าวโดยวินิจฉัยนี้ว่า อิทธิพลของกรีกในการสร้าง บ้านแปงเมือง ก็เป็นมรดกตกทอดซึ่งเห็นได้ชัด พฤษภาคม ๒๕๕๕ กัลยาณมิตร ๖๙