การปฏิบัติธรรมและการช่วยเหลือสังคม : หน้า 29/113

๓. พวกพระภิกษุชั้นเลวที่จ้อง ทำตัวเป็นด้ามหอกด้ามดาบให้ศัตรู เนื่องจากเป็นผู้ใกล้ชิดเหตุการณ์ จึง จับผิดกันเอง เปรียบเสมือนไส้ศึกได้เหมือนกัน คราวนี้ หลวงพ่อก็มีข้อคิด ไส้ศึกอีกประเภทหนึ่ง ก็คือ ฝากพวกเรา ดูละครให้ย้อนดูตัว ถ้า พระที่จ้องจับผิดกันเอง เนื่องจาก ใครเห็นประโยชน์ของส่วนรวม หวัง หลังจากที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าปรินิพ ให้ประเทศชาติของเราเจริญรุ่งเรือง ปฏิบัติธรรมเจริญภาวนา นั่ง สมาธิให้ได้ทุกวัน ให้ประพฤติตัวเป็น ต้นแบบของนักปฏิบัติธรรม และบำ เพ็ญตนเป็นกัลยาณมิตร ทางถูก ทิฐิถูกหรือสัมมาทิฐิให้คนรอบข้าง รอบ บ้านของเรา โดยไม่เห็นแก่เหน็ดเหนื่อย ภัยใกล้ตัวที่เราเห็นหนาตาขึ้น ทุกวันนี้คือ ป่าเขาถูกทำลาย ไฟป่า ไฟทุ่งลุกที่โน่น ลามที่นี่ ห้ามเขาก็ไม่ ฟัง เราไปบอกเขาว่าฝนแล้ง อากาศ ร้อนจัด ต้นน้ำลำธารแห้งหมด อา กาศเป็นพิษแล้วนะ อย่าเผาป่า อย่า เผาทุ่ง อย่าทิ้งขยะลงในลำคลอง เขา ไม่ฟังหรอก เขาจะหากินเพื่อปากเพื่อ ท้องของเขา เราไม่เคยช่วยเหลืออะไร เขา เราคิดแต่ช่างหัวมันมาตลอด เพราะฉะนั้น คนอื่น ๆ ในที่สุดเขาก็ คิดว่าช่างหัวมันเหมือนกับเรา อะไร ๆ ก็ไม่คิดทั้งนั้น อะไรจะเกิดปล่อยให้ พานไปแล้วประมาณ ๑๐๐ ปี พระ ประชาชนร่มเย็นเป็นสุขทั่วหน้ากันทั้ง มันเกิด รอไปวันข้างหน้า ถึงวันนั้นก็ ภิกษุในพระพุทธศาสนาเริ่มแตกแยก ประเทศ ให้พระพุทธศาสนาของพวก เป็น ๒ ฝ่าย คือฝ่ายหินยาน ที่ถือ เคร่งในสิกขาบท ๒๒๗ ข้อ กับฝ่าย มหายานที่อ้างว่าพระพุทธองค์อนุญาต เรายืนยงคงคู่หน้า จงอย่าทิ้งคน ๓ ประเภทนี้คือ ๑. คนพิการทางกาย คือคน เจ็บไข้ได้ป่วย ทุพพลภาพ ๒.คนพิการทางทรัพย์ คือคน ยากจนเข็ญใจ ให้ยกสิกขาบทเล็กน้อยบางข้อได้ แต่ ไม่รู้ข้อใดยกได้บ้าง เป็นเหตุให้มี ความประพฤติบกพร่อง ถูกตั้งข้อรัง เกียจจากภิกษุฝ่ายหินยานอยู่เนือง ๆ ๓. คนพิการทางใจ คือคนที่ ผู้คนที่ไม่ค่อยลงรอยกัน แม้อยู่รวม หย่อนด้วยสติปัญญา และคนมิจฉาทิฐิ กันเป็นกลุ่มใหญ่ก็ไม่มีกำลังต่อสู้ศัตรูได้ ใครพอมีฐานะมีทรัพย์สินเงินทอง ให้ ตกลง ไส้ศึกที่เป็นเหตุให้มหา หมั่นทำทาน อย่าดูดาย ปล่อยคน วิทยาลัยนาลันทาล่มสลายจึงมีอยู่ ๓ พวกคือ โยชน์ ๑. พวกพราหมณ์ที่เสียผลประ ยากจนไปตามยถากรรม หมั่นรักษาศีล อย่างน้อยศีล ๕ ให้ได้ทุกวัน ให้สำรวมระวังอย่าเบียด เบียนทำร้ายผู้อื่น ไม่ว่าคนหรือสัตว์ ๒. พวกชาวบ้านยากจน ที่ถูก อย่าดูดายทอดทิ้งคนเจ็บไข้ได้ป่วย สายเกินแก้ เหมือนเหตุที่นาลันทานั่น แหละ แก้ไขคนอื่นอย่างเพิ่งไปคิดคิด แก้ไขตัวเองก่อนนะ ทำอย่างที่หลวง พ่อเคยบอก เช้าใดยังไม่ได้ทำทาน อย่าเพิ่ง กินข้าว วันใดยังไม่ได้ตั้งใจรักษาศีลอย่า เพิ่งออกจากบ้าน คืนใดยังไม่ได้สวดมนต์ ยังไม่ ได้นั่งสมาธิ อย่าเพิ่งนอน ปล่อยปละละเลย ช่วยได้ต้องรีบช่วยทันที พฤษภาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๒๗