ผลของการให้ทานและการรักษาศีล : หน้า 15/113

เพราะไม่มีผลทานส่งให้ จะถึงสุข ยิ่งใหญ่ไพศาลไม่ได้ เพราะฉะนั้น ถ้าเกิดมาใน มนุษยโลก ถ้าเป็นคนจนเสียแล้ว เราจะทำความดีให้เต็มส่วนเต็มที่ ไม่ได้ เพราะว่าจะรักษาศีลก็รักษา ไม่ได้ จะเจริญภาวนาก็เจริญไม่ไหว เพราะเป็นคนจนเสียแล้ว ไม่ได้ รักษาศีลเจริญภาวนาเพราะห่วงการ งาน ต้องประกอบกิจการงาน การ งานเหนี่ยวรั้งไว้ ให้ไปทำการงาน จิตที่จะทำให้ยิ่งใหญ่ไพศาลในศีล ภาวนาก็ทำไม่ได้ ถ้าว่ามีสมบัติ สมบูรณ์แล้ว จะรักษาศีลก็รักษาได้ สมบูรณ์บริบูรณ์ จะเจริญภาวนาก็ เจริญได้ ไม่มีห่วงหน้าห่วงหลัง จะ บริจาคทานก็ทำได้สมความเจตนาที เดียว มีสมบัติสมควรที่จะบริจาค ทานแล้ว เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็เพราะ อาศัยผลทานนั่นแหละเป็นข้อสำคัญ ของทานนะ ศีลก็ดีภาวนาก็ดี ถ้าบริจาค ทานแล้วมีผลรับ ทานมโย บุญคือ ความบริสุทธิ์ สำเร็จด้วยทาน ฉกา มาวจโร เป็นเหตุให้เกิดในกามาวจร หกชั้น ทานเป็นเหตุให้เกิดใน กามาวจรหกชั้น ได้รับความสุขยิ่ง ใหญ่ไพศาลขึ้นไปเป็นลำดับเพราะ ทานส่งให้ สีลมโย บุญคือความ บริสุทธิ์แล้วสำเร็จด้วยศีล ศีลสำเร็จ แล้วเป็นเหตุให้เกิดในชั้นอกนิฏฐาภพ พรหมชั้นที่สิบหกโน้น ต้องวางหลัก อย่างนี้ ภาวนามโย บุญคือความ บริสุทธิ์สำเร็จด้วยการเจริญภาวนา อมตผโล เป็นผลที่จะให้บรรลุถึงชั้น นิพพาน สำเร็จภาวนาแล้วเป็นผล จะให้มนุษย์ถึงขั้นนิพพาน ทานให้ สำเร็จในสวรรค์หกชั้น ศีลให้สำเร็จ ในพรหมสิบหกชั้น ภาวนาให้สำเร็จ นิพพาน ให้สำเร็จผลนิพพานทีเดียว นี่ต้องวางหลักไว้อย่างนี้ เมื่อได้รู้ หลักอย่างนี้เป็นข้อสำคัญ ทาน ศีล ผู้แสวงหาสุข เกลียดจากทุกข์ ภาวนา เหล่านี้ เป็นข้อสำคัญนัก ให้ถึงสุขอันไพบูลย์ได้ สุขอันเป็น ส่วนเต็มที่ได้ เพราะทานก็จะต้อง อยากได้สุข ผู้ที่อยากได้สุขนั้น ส่งผลไปถึงแค่สวรรค์ เมื่อถึงแค่ สวรรค์แล้ว ศีลก็ต้องส่งผลให้ไปถึง ต้องละสุขพอประมาณเสีย แค่ชั้นอกนิฏฐาภพ รูปพรหม ส่วน ภาวนา ก็ส่งผลให้ถึงนิพพาน เมื่อ จึงจะพบสุขอันสมบูรณ์ ถึงนิพพานแล้วก็จะได้รับสุขอันวิเศษ ยิ่งใหญ่ไพศาล ไพศาลทีเดียว นี่เป็นชั้น ๆ ไปดังนี้ เป็นลำดับขึ้นไป เมื่อรู้จักหลักอันนี้แล้วก็ค่อยๆ เดินเป็นลำดับขึ้นไป ตั้งต้นแต่ กายมนุษย์วัดปากน้ำทำกันอยู่แล้ว ทำอยู่แล้วถึงนิพพานมากมายแล้ว ไม่ต้องเข้าใจเป็นอย่างอื่นไปตั้งหน้า ตั้งตาทำทีเดียว เมื่อมาเป็นภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกาแล้ว ทำ ให้เรียบร้อยแล้ว เรียกว่าใจเราทำที เดียว เรียกว่าเราทำทีเดียว ต้องทำ ใจให้หยุด เมื่อถึงเวลาให้ทานเราก็ ให้ทานตามกาลตามสมัย ให้ศีล บริสุทธิ์ไว้ แล้วก็เจริญภาวนาเสมอ อย่าให้คลาดเคลื่อน ทำใจให้หยุด พฤษภาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๑๓