การเจริญภาวนาและการหยุดใจ : หน้า 16/113

เจริญภาวนาทำใจให้หยุด พอใจหยุด เท่านั้นเข้าถึงทางไปของพระพุทธเจ้า พระอรหันต์ ใจหยุดนั่นแหละจะ พบพระบรมศาสดา หยุดตรงไหน? ที่กลางดวง ธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ หยุด ตรงนั้น พอหยุดได้แล้วละก็ พอ หยุดเท่านั้นแหละ สมกับบาลีว่า นตฺถิ สนฺติ ปรํ สุข สุขอื่นนอกจาก นิ่งไม่มี นี่เจอสุขแท้แล้วนี่นะ สุขจริง ตรงนี้นะ เจอสุขแล้ว เจอที่สุขแล้ว เมื่อเจอสุขสูงสุดอย่างนี้ละก็ให้ตั้ง หน้าตั้งตาทีเดียว ทำใจให้หยุดนิ่ง หยุดทีเดียว หยุดหนักเข้าอย่าถอย ไอ้รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัสนั่นแหละ เป็นสุขนิดเดียว ศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติ ญาณทัสสนะต่อไป จากกายมนุษย์ ก็จะถึงกายมนุษย์ละเอียด แล้วก็ เข้าถึงดวงธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน ศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติ ญาณทัสสนะในกายมนุษย์ละเอียด ละสุขในกายมนุษย์ละเอียดเสียก็เข้า ถึงกายทิพย์หยาบ นี่สุขเป็นชั้น ๆ ขึ้นไป พอเข้าถึงกายทิพย์หยาบแล้ว ก็เข้าถึงดวงธัมมานุปัสสนาสติปัฏ ฐานในกายทิพย์อีก ถึงดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ ก็เข้าถึงกายทิพย์ละเอียด พอเข้า ถึงกายทิพย์ละเอียด เข้าถึงดวง หลังกลับ หยุดในหยุดหนักเข้าอย่า ถอยหลังกลับ ผู้เทศน์ได้สั่งสอนกัน สุขเล็กน้อย ธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐานในกายทิพย์ แล้วให้หยุดอย่างนี้ หยุดไม่ถอย กลับยี่สิบสามปีแล้ว ยี่สิบสามปีสอง ไม่ใช่เป็นสุขมาก ละเอียด ดวงศีล สมาธิ ปัญญา สุขชั่วปรบมือ วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ พอละ เดือนเศษแล้ว หยุดในหยุดไม่ถอย หลังกลับกันเลย ยังไม่ได้ถอยกลับ กันเลย ได้พบแล้วสุขอันไพศาล เหลือประมาณมากมาย เล่าไม่ถูก พูดไม่ออกบอกไม่ได้ทีเดียว ด้วย เหตุฉะนั้นผู้ที่อยู่ทีหลัง ภิกษุ สาม เณร อุบาสก อุบาสิกา เมื่อ เมื่อต้องการ ความสุขแล้ว ก็ต้องทำใจให้หยุด นั่นแหละเป็นตัวสุข เป็นตัวสุขแท้ ๆ สิ่งอื่นสุขไม่เท่าไม่ทันทั้งนั้น พอใจ หยุดได้ก็เป็นสุขทางภาวนา ภาวนา ขั้นสูง เมื่อสุขไปทางภาวนาทำใจ หยุดได้แล้ว ก็จะบรรลุปฐมมรรค ดวงธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน ดวง กระพือปีกไก่เท่านั้น มันสุขน้อยจริง ๆ ให้ละสุขน้อยนั้นเสีย ให้ละ ๕ อย่างนี้ สุขในกายทิพย์ละเอียดเสีย ก็เข้า ถึงกายรูปพรหม ให้สูงขึ้นไป ถึงกายรูปพรหม ก็เข้าถึงดวง ธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐานในกายรูป พรหมอีก เข้าถึงดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ อีก ละสุขในกายรูปพรหมเสีย ก็ถึง กายรูปพรหมละเอียด ใจเข้าถึงให้ หยุดอยู่ตามส่วนอีก เข้าถึงดวงธัมมา นุปัสสนาสติปัฏฐาน ศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ อีกละสุขในกายรูปพรหมละเอียดเสีย ก็ถึงกายอรูปพรหมหยาบ ถึงกายอรูปพรหมหยาบ ก็ ๑๔. กัลยาณมิตร พฤษภาคม ๒๕๓๕