ประวัติหลวงพ่อพระมงคลเทพมุนี : หน้า 15/113

ท่านเจ้าคุณหลวงพ่อก็เขียนไว้ไม่แน่ชัด ทั้งนี้หวังว่าท่านผู้อ่านคงเห็นใจผู้เขียน และอภัยให้ ในเมื่อยังไม่พอแก่ความ ต้องการของท่าน ต่อไปนี้ขอได้โปรด อ่านชีวประวัติของท่านเจ้าคุณหลวงพ่อ พระมงคลเทพมุนีได้ ก่อนอุปสมบท หลวงพ่อพระภาวนาโกศลเถร นามเดิมของพระคุณท่านชื่อ สด มี แก้วน้อย เกิด ณ วันศุกร์ที่ ๑๐ ตุลาคม พ.ศ.๒๔๒๘ ตรงกับวันแรม 5 ค่ำ เดือน ๑๑ ปีวอก ณ หมู่บ้านเหนือฝั่งตรง ข้ามวัดสองพี่น้อง ตำบลสองพี่น้อง อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี ตั้งใจจะทำสิ่งใดแล้ว ต้องพยายามทำ โยมชายชื่อเงิน เดิมมีชาติภูมิอยู่ที่ จนสำเร็จ เมื่อไม่สำเร็จเป็นไม่ยอม บ้านบางปลา อำเภอบางเลน จังหวัด นครปฐม โยมหญิงชื่อสุดใจ มีแก้วน้อย อยู่หมู่บ้านสองพี่น้องดั้งเดิม ตระกูล ของท่านเป็นตระกูลคหบดีในคลองสอง พี่น้อง ทำการรับซื้อข้าวทั่วทั้งอำเภอ สองพี่น้อง ตลอดทั้งอำเภอใกล้เคียง อีกด้วย ท่านมีพี่น้องร่วมบิดามารดา เดียวกันรวม ๕ คน คือ เด็ดขาด เช่นท่านเคยช่วยโยมหญิง โยมชายเลี้ยงวัว (ที่บ้านระยะแรกทำนา และค้าขายด้วย) วัวพลัดเข้าไปในฝูง วัวของคนอื่น ทั้งที่ท่านเป็นเด็กเล็ก ๆ ท่านจะต้องไปตามวัวมาจนได้ ไม่ว่า พระอาจารย์ดี วัดประตูสาร เป็นพระอุปัชฌาย์ สมัยบวชหลวงพ่อ วัดปากน้ำ ตามและถ้าสัตว์ที่ใช้งานเห็นว่าเหน็ด เหนื่อย ท่านจะต้องนำไปอาบน้ำจน สัตว์เย็นสบายแล้วจึงปล่อยให้ไปกิน หญ้าเป็นอิสระ นั้นท่านยังประกอบไปด้วยเมตตาจิต ปฐม ก.กา ตามหลักการศึกษาใน ๒.พระภาวนาโกศลเถร (สด มี พี่สาวของท่าน (คุณป้าดาวพอถึงเวลา ภิกษุนะ ผู้เป็นน้าได้ย้ายไปจำพรรษา ท่านช่วยโยมของท่านทำงาน แต่ยังเยาว์วัย มีอายุประมาณ ๙ ปี พอดีกับโยมน้าชายของท่านบวชเป็น วัวจะไปทางไหน หรือมืดค่ำดึกดื่น พระภิกษุที่วัดสองพี่น้อง โยมหญิง เมื่อไม่ได้วัวมาก็ไม่ยอมกลับ นอกจาก ของท่านจึงส่งตัวเข้าไปเรียนหนังสือ ๑.นางดา มีแก้วน้อย ในสัตว์ เช่นท่านเคยช่วยโยมไถนากับ สมัยนั้นอยู่ได้ไม่นานเท่าใดนัก พระ แก้วน้อย) สายใกล้เพล ท่านคอยสังเกตดวง ที่วัดหัวโพธิ์ ตำบลหัวโพธิ์ อำเภอ ๓.นายใส มีแก้วน้อย ตะวันว่า ใกล้เพลแล้วหรือยัง จน สองพี่น้อง ท่านได้ติดตามไปเรียน ๔.นายผูก มีแก้วน้อย (ถึงแก่ ๕.นายสำรวย มีแก้วน้อย (ถึง กรรมยังเยาว์) แก่กรรมแล้ว) คุณป้าดา กับคุณปู่นะ เล่าว่า เมื่อยังเป็นเด็กเล็กๆ ท่านเป็นเด็กฉลาด ใจคอเด็ดเดี่ยวหนักแน่นมั่นคง เมื่อ พี่สาวของท่านตำหนิว่าเกียจคร้านคอย หนังสืออยู่ในสำนักของพระภิกษุนะ ดูแต่เวลาจะเลิกเท่านั้น แต่ความเป็น จริงหาเป็นเช่นนั้นไม่ ท่านเป็นคนถือ ในคติโบราณว่าการไถนาจนตีกองเพล (๑๑.๐๐) เขาเรียกว่า “เพลคาบ่าวัว” ถือว่าบาปมาก ท่านทำงานตรงต่อเวลา ต่างหาก ถึงจะถูกดูถูกว่าก็ไม่ยอมทำ ประมาณ ๗-๘ เดือน ต่อจากนั้นพระ ภิกษุนะได้ย้ายไปจำพรรษาเสียที่วัด กัลยาณมิตร จังหวัดธนบุรี ท่านจึง ย้ายไปเรียนหนังสือที่วัดบางปลา อายุ ของท่านเวลานั้นประมาณ ๑๑ ปีเศษ อยู่ในสำนักพระอาจารย์ทรัพย์ประมาณ ตุลาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๑๓