โจรโปรสาท วารสารกัลยาณมิตร ปี 2535 ฉบับที่ 10 หน้า 101
หน้าที่ 101 / 113

สรุปเนื้อหา

มาพระราชาพรหมทัตก็ได้มีพระนามใหม่ โจรโปรสาทกล่าวถึงนั้น คือเนื้อของตน ความดีต่อพระ ว่า “โจรโปรสาท” เอง ชีวิตคงถึงความสิ้นสูญในครั้งนี้ พระราชาทรงยืนยันอย่างเดิม เสนาบดีนั้นยังมีความ ราชาอยู่มาก จึงให้นำพระราชโอรส “เมื่อพระองค์จะฆ่าใครก็ร้อง ตกใจกลัวตัวสั่น ร้องไห้อ้อนวอนขอชีวิต พระราชธิดา พระอัครมเหสี และพระ ขึ้นว่า เราคือโจรโปริสาท เมื่อได้ยินคำ ถวายบังคมแล้วยกหม้อขึ้นสู่เตา แต่จะ ประยูรญาติ ตลอดถึงสนมกำนัล มา “โปรสาท” คนนั้นจะตกใจจนล้มกลิ้ง ขอความกรุณาอะไรกับคนเช่นโปริสาท พร้อมพรั่ง แล้วทูลว่า ไม่อาจวิ่งหนีได้อีกต่อไป ใจของเขาเหมือนหินเสียแล้ว เกราะ “มหาราช คนเหล่านี้ล้วนเป็น วันหนึ่ง โจรโปริสาทกลับมาโดย กรังไปด้วยรอยชั่ว ความมืด ได้ห่อหุ้ม คนของพระองค์ อยู่ภายใต้พระบารมี ไม่มีเนื้อมา หงุด

หัวข้อประเด็น

- โจรโปรสาท

ข้อความต้นฉบับในหน้า

มาพระราชาพรหมทัตก็ได้มีพระนามใหม่ โจรโปรสาทกล่าวถึงนั้น คือเนื้อของตน ความดีต่อพระ ว่า “โจรโปรสาท” เอง ชีวิตคงถึงความสิ้นสูญในครั้งนี้ พระราชาทรงยืนยันอย่างเดิม เสนาบดีนั้นยังมีความ ราชาอยู่มาก จึงให้นำพระราชโอรส “เมื่อพระองค์จะฆ่าใครก็ร้อง ตกใจกลัวตัวสั่น ร้องไห้อ้อนวอนขอชีวิต พระราชธิดา พระอัครมเหสี และพระ ขึ้นว่า เราคือโจรโปริสาท เมื่อได้ยินคำ ถวายบังคมแล้วยกหม้อขึ้นสู่เตา แต่จะ ประยูรญาติ ตลอดถึงสนมกำนัล มา “โปรสาท” คนนั้นจะตกใจจนล้มกลิ้ง ขอความกรุณาอะไรกับคนเช่นโปริสาท พร้อมพรั่ง แล้วทูลว่า ไม่อาจวิ่งหนีได้อีกต่อไป ใจของเขาเหมือนหินเสียแล้ว เกราะ “มหาราช คนเหล่านี้ล้วนเป็น วันหนึ่ง โจรโปริสาทกลับมาโดย กรังไปด้วยรอยชั่ว ความมืด ได้ห่อหุ้ม คนของพระองค์ อยู่ภายใต้พระบารมี ไม่มีเนื้อมา หงุดหงิดมากเหมือนนักเลง จิตใจของเขาจนไม่อาจเห็นผิดชอบชั่วดี ของพระองค์ หวังพระองค์เป็นที่พึ่ง สุราบานเว้นสุรามาหลายวัน หากขาดพระองค์แล้ว คนเหล่านี้จะอยู่ อาการสั่นและอ่อนเพลียหงุดหงิด อย่างไร ขอพระองค์จงงดการเสวยเนื้อ “จะทำอย่างไร พระเจ้าข้า?” คน มนุษย์เสียเถิด” ให้เกิด อะไรได้เลย เขาได้ประหารชีวิตของคนทํา ทำเครื่องต้นทูลถาม “ติดไฟเข้าเถอะ” โจรโปริสาท อาหารเสร็จแล้วทำให้สุก บริโภคอย่าง อร่อย ตั้งแต่บัดนั้นมาโปรสาทอยู่เพียง คนเดียว เที่ยวฆ่ามนุษย์ทำเป็นอาหาร เรื่องของโจรโปริสาท กระฉ่อน “จะเอาเนื้อที่ไหน พระเจ้าข้า” ไปทั่วชมพูทวีป แห่งความสุขของเรา หากไม่ได้กิน “ติดไฟ ยกหม้อขึ้นเตาเถ เนื้อมนุษย์ สิ่งเหล่านี้ไม่มีความหมาย เนื้อต้องหาได้” สําหรับเราเลย” คนทำเครื่องต้นรู้ตัวว่า เนื้อที่ อ่านต่อฉบับหน้า “เสนาบดี ท่านอย่านึกว่า สิ่ง เหล่านี้ จะให้ความสุขแก่เรายิ่งกว่าการ บอก ได้กินเนื้อมนุษย์ เนื้อมนุษย์เป็นยอด “หากพระองค์งดเว้นการเสวย เนื้อมนุษย์ไม่ได้ พระองค์ก็ไม่ควรครอง ราชย์เป็นพระเจ้าแผ่นดินอีกต่อไป พระ องค์ไม่ควรปกครองมนุษย์อีกต่อไป” “ตกลง เสนาบดี เราตกลง เรา จะสละราชสมบัติ เราจะออกจากเมือง ไปอยู่ในป่า เพียงแต่ขอดาบเล่มหนึ่ง คนทำกับข้าวคนหนึ่ง ภาชนะทำเครื่อง ต้นใบหนึ่งให้เราเท่านั้น” ประชาชนชโยโห่ร้อง รีบนำสิ่งที่ พระราชาต้องพระประสงค์มาถวายทันที แล้วไล่ให้ออกจากเมืองไป พระราชาผู้นิราศบัลลังก์ มีคน ท่ากับข้าวเป็นที่สอง (เป็นเพื่อน) เสด็จ ไปพำนักอยู่ ณ ใต้ต้นไทรต้นหนึ่งในป่า คอยดักฆ่าคนเป็นอาหารอยู่ประจำ แล้ว นำมาให้คนทำเครื่องต้น ตั้งแต่บัดนั้น ตุลาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๕๙
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More