การสร้างวัดและการครองชีวิต : หน้า 41/113

อบรมการครองชีวิต การประกอบ “ภิกษุทั้งหลาย เมื่อดวงอาทิตย์ สร้างวัด ทางสังคมที่ดี การก็เป็นตัวนํา กิจการและธรรมปฏิบัติ สร้างสิ่งแวดล้อม อุทัยอยู่ ย่อมมีแสงอรุณขึ้นมาก่อน เป็น สิงหาคม ศิษย์เอกของยายสำเร็จ ศิษย์ของยายจึงโชคดีที่มีกัลยา บุพพนิมิตฉันใด ณมิตรเป็นแสงสว่าง ประคับประคอง ส่งเสริมชีวิตที่ดีให้ และโดยเฉพาะ ปีพุทธศักราช ๒๕๑๒ เดือน การศึกษาเป็นบัณฑิตจากมหาวิทยาลัย ความถึงพร้อมด้วยโยนิโสมนสิ- เกษตรศาสตร์ แล้วได้อุทิศตนเข้าบวช เป็นพระภิกษุในบวรพุทธศาสนา เป็น อย่างยิ่ง ถ้าศิษย์นั้นมีปัญญารู้คิดเกิด โยนิโสมนสิการ พิจารณาเหตุผล ถูก เป็นบุพพนิมิตแห่งการเกิดขึ้น ของอารยอัษฎางคิกมรรคแก่ภิกษุ ฉัน ความสุข ความสมหวัง ความภูมิใจ อย่างหาที่สุดมิได้ของหมู่คณะผู้ปฏิบัติ ผิด เป็นไปตามสภาวะและตามความ นั้น” สัมพันธ์แห่งเหตุปัจจัย ศิษย์นั้นย่อมจะ ประสบความสำเร็จในการครองชีวิต กอบกับโยนิโสมนสิการของหมู่คณะ สอน ตอกย้ำความดีและประคับประ ทำให้ “คุณยายอาจารย์” ของสานุศิษย์ ต้องเดินทางครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิตอีกครั้ง อยู่ในธรรม ขยายเป็นบ้านธรรมประสิทธิ์ให้ผู้คน ขยับขยายหาที่ดินสร้างวัด ในปี พ.ศ. มาปฏิบัติธรรมกันช้านาน จนเกิดเป็น พระพุทธองค์ตรัสไว้ว่า “ภิกษุทั้งหลาย เมื่อดวงอาทิตย์ อุทัยอยู่ ย่อมมีแสงอรุณขึ้นมาก่อน เป็น ๒๕๑๓ คุณหญิงประหยัด แพทย์พงศา บุพพนิมิตฉันใด เป็นบุพพนิมิต พุทธศาสนา ได้พากันรวมใจไปสู่การ ๑๙๖ ไร่ แห่งการเกิดขึ้นของอารยอัษ- สร้างสถานปฏิบัติธรรมแห่งใหม่ ณ ยายเล่าว่า “ยายสร้างวัด มี ฎางคิกมรรค แก่ภิกษุ ฉันนั้น” ท้องทุ่งปทุมธานี เงินอยู่ ๓๒๐๐ บาท” ยายมักจะบอก กลุ่มคนผู้มุ่งเอาดีในการปฏิบัติธรรม วิสุทธาธิบดีและคุณวรณี สุนทรเวช ความมีกัลยาณมิตรก็เป็นตัวนำ กลุ่มคนที่หาญกล้าจะอุทิศชีวิตให้พระ บุตรีได้บริจาคที่ดินให้หมดทั้งแปลง เพราะความมีกัลยาณมิตรประ ธรรมทุกคน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “ยาย” ผู้เป็นอาจารย์ ผู้เฝ้าเพียรพยายามสั่ง คองชีวิตของผู้เป็นศิษย์ให้อยู่ในบุญ จากบ้านหลังเล็กซึ่งต่อมาขยับ ต่อจากนั้นไม่นาน ก็มีการ ธรรมประสิทธิ์ ตุลาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๒๙