การมีมากหรือน้อยไม่สำคัญ : หน้า 110/113

หน้าสุดท้าย มีมากหรือน้อยไม่สำคัญ ลายคนอาจคิดว่า การมีอะไรมาก ๆ ไว้ก่อนเป็นดี เช่น ทรัพย์สมบัติ พวกพ้องบริวาร กิจการสาขา n ใหญ่โต หรือแม้แต่การมีอายุมากก็ตาม สิ่งเหล่านี้ไม่จำเป็นเสมอไป ถ้ามีแล้วไม่รู้จักใช้ประโยชน์ จากสิ่งเหล่านี้ มันจะกลับกลายเป็นเครื่องมือที่คอยทำร้ายผู้เป็นเจ้าของอยู่ตลอดเวลา เปรียบ เสมือนดาบสองคม ถ้าแม้มีทรัพย์มากแล้วนำไปใช้ในทางที่ผิด ติดในอบายมุข หลงเพลิดเพลินในกามคุณทั้งหลาย หรือ - การมีมิตรมาก แต่เป็นมิตรเทียมทำปอกลอก ดีแต่พูด เอาแต่ได้ฝ่ายเดียว หรือการมีอายุยืนแล้วทำให้ต้องทุกข์ ทรมานกับสังขารที่เสื่อมโทรมไปตามอายุขัย การมีมากเช่นนี้ก็ไม่มีประโยชน์อันใด มีแต่จะนำความทุกข์เข้าสู่ ตัวผู้เป็นเจ้าของ ถ้าหากเรารู้จักใช้ชีวิตในแต่ละวันที่ผ่านไปอย่างคุ้มค่า ด้วยการรู้จักแบ่งปัน ให้ความรักความจริงใจ กับ บุคคลรอบข้าง และให้สิ่งที่มีคุณค่าที่สุดกับตัวเอง โดยการกลั่นใจให้ใสสะอาด บริสุทธิ์ หยุดนิ่ง อยู่ที่ศูนย์ กลางกาย ซึ่งจะยังความสุขที่แท้จริงให้เกิดขึ้นภายในตัวของเรา ถึงแม้จะมีทรัพย์น้อย และไม่รู้ว่าจะลาโลกเสียเมื่อไหร่ เราก็ยังหาความสุขได้ ดังนั้นการจะมีมากหรือน้อยไม่สำคัญ สำคัญตรงที่ว่าใครจะรู้จักใช้ประโยชน์จากสิ่งนั้นได้มากน้อยเพียงใด เรา....จะทำให้ตัวเองมีคุณค่าหรือด้อยราคาขึ้นอยู่กับตัวเรา และชีวิตในวันนี้เป็นของเรา กัลยาณมิตร ที่รัก... จงเร่งรีบขวนขวายสร้างความดีเสียแต่วันนี้ ก่อนที่จะไม่มีวันหน้าสำหรับเรา นวธรรม... ๑๐๙ กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๓๕