การทะเลาะกันเรื่องฤกษ์ : หน้า 93/113

เมื่อบิดามารดาของหญิงนั้น จารย์จึงแสร้งทำท่าตกใจ แล้วพูดว่า รับปากแล้ว ชายผู้นั้นดีใจจนสุด “วันนี้ฤกษ์ไม่ดีเลย ไม่สมควร ประมาณ รีบกำหนดวันมารับตัว จะทำการมงคลใด ๆ ทั้งสิ้น ถ้าไป รับเจ้าสาวในวันนี้ ครอบครัวจะอยู่ ไม่เป็นสุข ตระกูลจะถึงกับพังพินาศ ล่มจมเป็นแน่แท้ นี่ถ้ามาถามเสีย เจ้าสาว เพราะเกรงว่าบิดามารดา ของนางจะเปลี่ยนใจเสียก่อน แล้ว เร่งเดินทางกลับ ป่าวประกาศให้ ญาติสนิทมิตรสหายตลอดจนเพื่อน ก่อนก็จะหาฤกษ์ดี ๆ เตรียมไว้ให้ บ้านรับรู้ และให้มาช่วยกันเตรียม แต่ไหน ๆ เมื่อนัดฝ่ายเจ้าสาวไว้ จัดขบวนพิธีไปรับตัวเจ้าสาวในเมือง แล้วก็ควรจะรอจนวันพรุ่งนี้เถอะ - ครั้งถึงวันกำหนด ชายผู้นั้น วันนี้ฤกษ์ไม่ดีจริง ๆ” กลับฉุกคิดขึ้นว่า - ฝ่ายครอบครัวของเจ้าสาว เมื่อวาน มิใช่วันนี้ เราต้องเสียหาย อับอายแขกเหรื่อ หมดเปลืองเงิน ทองมากมาย ท่านกลับไปเสียเถิด เรายกบุตรสาวให้คนอื่นไปแล้ว” ฝ่ายเจ้าบ่าว ได้ยินเช่นนั้น ก็ไม่พอใจ กล่าวว่า “ที่ข้าพเจ้าไม่มา เพราะฤกษ์ ไม่ดี ท่านไม่น่ายกลูกสาวให้คนอื่น เลย ส่งลูกสาวคืนให้เราเถิด” ฝ่ายเจ้าสาวก็โต้กลับว่า “ก็ท่านไม่มาตามนัด เรายก “เราจะจัดงานมงคลทั้งที แต่ ในนครสาวัตถีได้จัดเตรียมข้าวของ ลูกสาวให้คนอื่นแล้วจะเอาเจ้าสาว ลืมดูฤกษ์ยาม อย่ากระนั้นเลย ควร คอยต้อนรับขบวนขันหมากอยู่ตั้งแต่ ที่ไหนมาให้ท่านอีกเล่า” จะไปปรึกษาอาจารย์ที่เรานับถือก่อน เช้าจรดเย็น เมื่อรอจนแน่ใจว่าเจ้า Tarle ดีกว่า” - ฝ่ายอาจารย์ของเขานั้นมีนิสัย มารดาของหญิงสาวนั้นก็ร้อนใจ ทั้ง พาล คิดแค้นอยู่ในใจว่า อับอายขายหน้าเพื่อนบ้าน ค่าใช้ แล้วทั้งสองฝ่ายก็ทุ่มเถียง บ่าวที่นัดไว้ไม่มาแน่แล้ว บิดา ทะเลาะกันเป็นการใหญ่ ฝ่าย เจ้าบ่าวมีจำนวนน้อยกว่า ทั้งเหตุผล ก็ฟังไม่ขึ้น เมื่อเป็นเช่นนั้น จึง ต้องพ่ายแพ้ยกขบวนกลับไป ได้รับ ความอับอายเป็นที่สุด ข้าวของที่ เตรียมไปก็ต้องเสียหายเป็นจำนวน “คนพวกนี้ เมื่อก่อนเคยมา จ่ายต่าง ๆ ก็เสียไปในการเตรียม กราบไหว้เราบ่อย ๆ เอาของกิน งานมากแล้ว จึงตัดสินใจยกลูกสาว อร่อยๆ ดี ๆ มาฝากเราเสมอ ให้ชายหนุ่มตระกูลอื่นที่คู่ควรไปใน ระยะนี้กลับหายหน้าไป สงสัยจะ วันนั้นเลย คลายความนับถือเราเสียแล้ว ดู - วันรุ่งขึ้น ขบวนเจ้าบ่าวมาถึง จะมีพิธีแต่งงานลูกชายทั้งที ไม่มา ชาวเมืองสาวัตถีเห็นดังนั้นก็โกรธ ถามความเห็นเราก่อน เพิ่งจะมา พากันรุมด่าว่า ถามในวันนี้ ดีละ เราจะทำให้รู้สึก “ท่านทำตัวได้สมกับที่ได้ชื่อ ตัวเสียบ้าง” ว่าเป็นคนบ้านนอกจริง ๆ ไม่รู้จัก เมื่อชายผู้นั้นมาปรึกษา อา มารยาทผู้ดีเสียเลย วันที่นัดไว้คือ มาก เรื่องนี้เป็นที่โจษขานกันทั่ว กรุงสาวัตถี พระภิกษุทั้งหลายได้ น่ามาคุยกันทีธรรมสภาว่า “งานมงคลนี้ ถูกทำลาย เพราะอาจารย์ดูฤกษ์คนเดียวแท้ ๆ” ครั้นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตุลาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๙๑