การทำบุญและการสร้างบารมี : หน้า 45/113

เราเอาอะไรไปไม่ได้ ถึงเรามีร้อยล้าน พันล้าน ก็ยายอยากได้บุญมาก ๆ นอกจากบุญกับบาป ทำบาป เมื่อตายแล้ว ก็เอาไปไม่ได้หรอก ชาติต่อไปยายจะไปสร้างวัด ก็แบกบาปเอาไป เราก็ไปแต่ตัว สมบัติลูกหลาน ใหญ่ ๆ ทำบุญก็แบกบุญเอาบุญ ตาย ก็เอาไปใช้หมด แล้วก็ไปตามคนโน้นคนนี้มา แล้วไม่สูญนี่ - ถ้าเราอยากจะทำบุญเก็บสมบัติ ร่วมบุญ สูญแต่กายหยาบ ยายทำบุญ ก็ต้องทำทาน แล้วเราก็ไปเจอกันอีก มาช่วย เท่าไรก็ไม่พอ ทำตามฐานะ มีน้อยก็ทำบ่อยๆ กันทอดกฐินอีก เรื่องบุญยายไม่ยอมแพ้หรอก มันก็เยอะ ยายคิดของยายยังงี้" เหนื่อยไม่เป็นไร” ให้ ก็เหมือนเก็บตังค์ใส่กระปุก 1 ปี พ.ศ.๒๕๓๓ ยายได้เป็น ยายแสดงเหตุผลแก่ลูกศิษย์ ผู้ บ่อยๆ เข้า มันก็เต็มเอง ประธานใหญ่ในการทอดผ้าป่ามาฆบูชา ใกล้ชิดที่พากันเป็นห่วงสุขภาพ ไม่ ที่ยายทอดกฐินเพราะอะไร ในโอกาสที่วัดพระธรรมกายมีอายุครบ อยากให้ยายต้องตรากตรำเดินทาง ไกลๆ ไปพบผู้คนที่อยู่ในท้องถิ่นต่างๆ ทิฐิต่าง ๆ กัน บ่อยครั้งที่เหน็ดเหนื่อย ต้องอธิบาย ให้ธรรมะ ให้กำลังใจกัน ถึงใครจะเข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้าง ยาย ก็ยังเมตตา พยายามเป็นกัลยาณมิตร ให้ ชวนเขาทำบุญทำทานปฏิบัติชอบ เพราะ คนรวย “ยายสงสารนะ สงสารทั้งคนจน ถึงต้องชวนเขาทำบุญ ตุลาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๔๓