การตั้งจิตและการบรรลุธรรม : หน้า 22/113

OF วัดโบสส.บ พระปริยัติธรรมนั้น ก็มีอุปการะคุณ ลุกขึ้นจากที่จนตลอดชีวิต” เมื่อตั้งจิต ล่วงไป ๆ จนดึกไม่ทราบว่าเป็นเวลา อยู่มาก ควรจะไปจำพรรษาที่วัดบาง มั่นเช่นนั้นแล้วจึงได้เริ่มปรารภนั่งและ เท่าไร เพราะนาฬิกาไม่มี ก็ได้เห็น องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า (ซึ่งมีข้อ ความแจ้งชัดอยู่แล้วในหนังสือธรรมกาย เรียบเรียงโดยพระทิพย์ ปริญญาหรือคู่ น้อยที่พระองค์ได้ทรงตรัสรู้แล้ว ถ้า คูเวียง เพื่อจะได้แสดงธรรมแจกจ่าย ตั้งจิตอ้อนวอนแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ของจริงของแท้ อันเป็นทางบรรลุแห่ง แก่พระภิกษุสามเณร อุบาสกอุบาสิกา “ขอให้พระองค์ทรงพระกรุณาโปรด เป็นบรรณาการตอบแทนอุปการะคุณ ประทานธรรมที่พระองค์ทรงเห็น ทรง แก่วัดนั้นบ้าง จึงได้จำพรรษาที่วัด ตรัสรู้ให้อย่างน้อยที่สุด ก็เพียงส่วน บางคูเวียงในพรรษาที่ ๑ ท่านจำพรรษาอยู่ที่วัดบางคูเวียง หากการบรรลุธรรมของพระองค์แล้ว จักเกิดโทษแก่พระศาสนา ก็ขออย่าได้ ๑๑ พอได้ถึงพรรษา ได้หวนระลึกขึ้นว่า ความตั้งใจจริงในการบวชตั้งแต่อายุ๑๙ ทรงประทานเลย แต่ถ้าจะเป็นคุณแก่ มือสมภาร) ในขณะนั้น ก็เกิดปริวิตกว่า “พระธรรมนี้เป็นของลึกซึ้งยิ่งนัก ยาก ที่มนุษย์จะเข้าถึง ถ้าจะให้เข้าถึงได้ ปีโน้น โดยปฏิญาณตนว่าจะบวชตาย พระศาสนาแล้วขอได้โปรดพระราชทาน ต้องรู้ตรึกรู้นึก และรู้คิดนั้นหยุดเป็น นั้น บัดนี้ก็ได้บวชมา ๑๒ พรรษาแล้ว ของจริงของแท้ ที่พระพุทธเจ้าท่านรู้ ท่านเห็นนั้น ท่านยังไม่บรรลุ ยังไม่รู้ เถิด ท่านจะรับเป็นทนายพระศาสนา ต่อไปจนตลอดชีวิต” ปรารถนาเสร็จแล้ว ก็เริ่มขัดสมาธิ เมอตงความ ยังไม่เห็นสมควรจะเจริญกรรมมัฏฐาน นั่งเข้าที่ภาวนา พอดีนึกถึงมดที่อยู่ อย่างจริงจังเสียที การปฏิบัตินี้จะตาย ในระหว่างช่องแผ่นหินซึ่งกำลังไต่อยู่ ก็ตายไป ดีกว่าตายเสียเมื่อก่อนบวช ไปมา ท่านจึงหยิบขวดน้ำมันก๊าดเอา หรือไม่ได้บำเพ็ญกรรมมัฏฐานตาย เมื่อตกลงใจเช่นนั้นแล้ว ในวัน ก็เข้าสู่พระ ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๐ อุโบสถแต่เวลาเย็น ตั้งสัตยาธิษฐาน จุดเดียวกัน แต่พอหยุดก็ดับ, ดับ แล้วก็เกิด ถ้าไม่ดับก็ไม่เกิด นี่เป็น ของจริง ของจริงอยู่ตรงนี้ ถ้าไม่ถูก ส่วนนี้แล้ว เป็นไม่เห็นเด็ดขาด” ท่าน วิตกอยู่อย่างนี้ประมาณครูใหญ่ เกรงว่า ความมีความเป็นที่ได้บรรลุแล้ว จะ เลือนเสีย ท่านจึงเข้าเจริญภาวนาต่อ นิ้วมือจุ่ม เพื่อจะเขียนวงให้รอบตัวกัน มดรบกวน แต่พอจดนิ้วที่พื้นหินก็เกิด ไปใหม่ประมาณสักครู่ใหญ่ก็ได้เห็น ความคิดขึ้นมาว่า ชีวิตของท่าน ได้ วัด ๆ หนึ่งปรากฏขึ้น ท่านจำได้ว่า อธิษฐานสละแล้วเหตุไฉนจึงยังกลัวมด เป็นวัดบางปลา ท่านรู้สึกในใจใน มั่นทีเดียวว่า “ถ้านั่งลงไปแล้วไม่บรรลุ อยู่อีก นึกละอายตัวเอง จึงวางขวด ขณะนั้น ดูเหมือนตัวท่านไปอยู่ที่วัด ธรรมที่พระพุทธเจ้าทรงเห็นจะไม่ยอม น้ำมันก๊าดเจริญกรรมมัฏฐานทันทีเวลา นั้น ทำให้คิดว่าที่วัดบางปลานี้ อาจมี ๒๐ กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๓๕