ความเป็นอริยสาวก : หน้า 32/130

พระอริยสาวกมีความไม่ยักเยื้องแปร ปุถุชนก็ได้ เข้ากลับเป็นอริยสาวกก็ ผันแล้ว มีความรู้ความเห็นที่แน่นอน ได้ ทั้งสองอย่างนี้เรียกว่าโคตรภู แล้ว ยกพระสาวกของพระตถาคต ท่านเหล่านั้นเป็นโคตรภู เจ้าตั้งแต่ โสดาปัตติมรรค โสดา ปัตติผล สกิทาคามิมรรค สกิทาคา ยันกันป่นปี้ เหตุนี้ ปญฺญวา โหติ เป็นผู้มีปัญญาปัญญานี้ประสงค์อะไร ประสงค์ว่า อุทยาถคามินิยา ปญ เพราะว่าที่ท่านยกว่า อิธ ขาย สมนนาคโต มาตามนั้นว่า อริยสาวโก อริยสาวกในธรรมวินัยนี้ ปิฎกทั้งสาม วินัยปิฎก สุตตันตปิฎก มิผล อนาคามิมรรค อนาคามิผล เอาความเห็นความรู้ที่ตายตัวกัน อรหัตมรรค อรหัตผล ๔ จำพวกนี้ ปญญวา โหติ เป็นผู้มีปัญญา ปรมัตถ์ปิฎก เราจะยกปิฎกใดขึ้น ก่อนจึงจะสมควร พระอรหันต์ทั้ง หลายก็พร้อมกันว่า วินัยปิฎกเป็นข้อ เป็นอริยสาวก ไม่ใช่เป็นปุถุชนสาวก ปัญญาที่แสดงแล้วน่ะที่แสดงนี่แหละ ถ้าต่ำกว่านั้นลงมีธรรมกายมีมาก คำว่าปัญญานี้น่ะไม่ใช่เป็นของง่าย สำคัญอยู่ ถ้าว่าวินัยปิฎกยังครบ น้อยเท่าใด เป็นสาวกชั้นปุถุชน ถ้าให้ฟังไปร้อยปีว่าปัญญานะอะไร ถ้วนผ่องใสแล้วศาสนาก็เจริญรุ่งเรือง เรียกว่า ปุถุชนสาวก สาวกที่ยังหนา รูปพรรณสัณฐานเป็นอย่างไร โต อยู่ด้วยกิเลส ที่เป็นโคตรภูบุคคลน่ะ เล็กเท่าไหน อยู่ที่ไหน กลมแบน ปรารภจะข้ามขึ้นจากโลกจะเข้าเป็น ยาวรี สี่เหลี่ยมอย่างไรกัน เอาเถอะ อริยสาวกละ เป็นอริยสาวกก็ไม่ใช่ หมดทั้งประเทศไทย ถ้าว่าเข้าดังนี้ เป็นปุถุชนก็ไม่เชิง จะกลับมาเป็น ละก็ไม่รู้เรื่องกันทีเดียวแหละ ได้ เพราะอาศัยวินัยปิฎก เมื่อจบวินัย ปิฎกพระอริยกัสสปก็ถามอีก ในปิฎก ทั้งสอง คือสุตตันตปิฎกกับปรมัตถ ปิฎก ใครจะเป็นผู้วิสัชนา ตกลงให้ พระอานนท์ซึ่งเป็นพหูสูต พระองค์ มีนาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๑๒