ชีวิตใหม่หลังการบวช วารสารกัลยาณมิตร ปี 2536 ฉบับที่ 3 หน้า 58
หน้าที่ 58 / 130

สรุปเนื้อหา

ชีวิตใหม่หลังการบวช มาขอบคุณเรา เขาบอกว่า “ไม่คิดเลยว่า น้ำตาไหลด้วยความปีติทุกครั้งไป ได้ ร่วมงานบวชมาทุกปี นานมากแล้ว “ดิฉันไปร่วมงานบวชครั้งใด ลูกชายบวชแล้วจะเปลี่ยนแปลงไปมาก แม้จะเป็นลูกคนอื่นบวช แต่เห็นแล้วก็ ขนาดนั้น” ทุกคนจะปีติมาก แล้วก็พา เกือบจำไม่ได้ว่า เริ่มต้นตั้งแต่ปีไหน อาทิตย์ และก็ตั้งใจว่าจะเป็นเจ้าภาพ ลูกพาหลานไปวัดกันตลอด ส่วนตัวดิฉันเองก็ไปวัดทุกวัน ตัวเองเป็นเจ้าภาพแล้วก็ชวนคนโน้น คนนี้ แม่บ้าง เพื่อนบ้างให้คนละรูป บวชพระธรรมทายาททุก ๆ ปี และจะ ชักชวนผู้อื่นให้ร่วมเป็นเจ้าภาพด้วย” ไปเลย บางทีก็ได้ ๑๐ กว่ารูป บางคน คนเดียวรับไปถึง ๙ รูปก็มี เห็นเด็ก มาบวชแล้วรู้สึกปีติใจ ๆ ดิฉันได้ไปชวนใครต่อใครมา คุณพวงเพ็ญ ศิลยากร บวช เขาบวชแล้ว คุณพ่อคุณแม่เขาก็ ผู้เป็นเจ้าภาพบวชพระธร

หัวข้อประเด็น

- ชีวิตใหม่หลังการบวช

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ชีวิตใหม่หลังการบวช มาขอบคุณเรา เขาบอกว่า “ไม่คิดเลยว่า น้ำตาไหลด้วยความปีติทุกครั้งไป ได้ ร่วมงานบวชมาทุกปี นานมากแล้ว “ดิฉันไปร่วมงานบวชครั้งใด ลูกชายบวชแล้วจะเปลี่ยนแปลงไปมาก แม้จะเป็นลูกคนอื่นบวช แต่เห็นแล้วก็ ขนาดนั้น” ทุกคนจะปีติมาก แล้วก็พา เกือบจำไม่ได้ว่า เริ่มต้นตั้งแต่ปีไหน อาทิตย์ และก็ตั้งใจว่าจะเป็นเจ้าภาพ ลูกพาหลานไปวัดกันตลอด ส่วนตัวดิฉันเองก็ไปวัดทุกวัน ตัวเองเป็นเจ้าภาพแล้วก็ชวนคนโน้น คนนี้ แม่บ้าง เพื่อนบ้างให้คนละรูป บวชพระธรรมทายาททุก ๆ ปี และจะ ชักชวนผู้อื่นให้ร่วมเป็นเจ้าภาพด้วย” ไปเลย บางทีก็ได้ ๑๐ กว่ารูป บางคน คนเดียวรับไปถึง ๙ รูปก็มี เห็นเด็ก มาบวชแล้วรู้สึกปีติใจ ๆ ดิฉันได้ไปชวนใครต่อใครมา คุณพวงเพ็ญ ศิลยากร บวช เขาบวชแล้ว คุณพ่อคุณแม่เขาก็ ผู้เป็นเจ้าภาพบวชพระธรรมทายาททุก ๆ ปี บวชแทนคุณพ่อแม่ และภพหน้า ตั้งใจว่าจะฝึกฝนตนเอง “เหตุที่ผมบวชเพราะต้องการ ให้มีคุณธรรมยิ่ง ๆ ขึ้นไป เพื่อรอง ทดแทนพระคุณคุณพ่อคุณแม่ การ รับธรรมะที่ลุ่มลึกไปตามลำดับและไป บวชเป็นการใช้ชีวิตอีกรูปแบบหนึ่ง ให้ถึงที่สุดในทางธรรม” ซึ่งไม่มีความห่วง ไม่มีความกังวลใจ ไม่มีที่นอนอันอ่อนนุ่มและใหญ่โต จึง คุณสุรภพ สุพละเศรษฐ์ ทำให้เรารู้ว่า การได้มีโอกาสอยู่กับ ประธานชมรมพุทธศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอม ธรรมชาติเสียบ้างก็มีความสุขดี ประทับใจการบิณฑบาตมาก ได้เห็นผู้เฒ่าผู้แก่ท่านมีศรัทธามาก บางคนฐานะก็ยากจน แต่ก็ตั้งใจที่จะ เอาบุญกัน เห็นแล้วเย็นวาบขึ้นมา ในใจ ทำให้คิดว่า เราดีพอหรือยังที่ จะเป็นเนื้อนาบุญให้กับญาติโยมเหล่านั้น จึงต้องคอยเตือนตัวเองอยู่เสมอว่า “บัดนี้...เรากำลังทำอะไรอยู่” ก่อนอบรมก็คิดว่าตัวเองจะต้อง ไปให้สูงที่สุดในทางโลกให้ได้ แต่หลัง จากอบรมไปแล้ว จึงได้รู้ว่าจริง ๆ แล้ว คนเราเกิดมาเพื่อสร้างความดีให้เป็นบุญ บารมี ให้เป็นที่พึ่งของเราทั้งในภพนี้ เกล้าพระนครเหนือ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ชั้นปีที่ ๑ มีนาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๒๙
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More