การเดินทางในทางศีล สมาธิ ปัญญา : หน้า 37/130

รูปพรหมละเอียด อรูปพรหม อรูป พรหมละเอียด เดินแบบเดียวกันนี้ทั้ง ๑๘ กาย เดินไปแบบเดียวถึงพระ อรหัตทีเดียว นั่นแหละต้องเดินใน ทางศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติ ญาณทัสสนะทั้งนั้น เมื่อรู้จักหลัก อันนี้ละก็ว่า ศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะนั่น แหละเป็นหนทาง นี่ไม่ใช่ธรรมนี่ บอกเป็นหนทางนี้ อริโย อตฺถ โกมคโค หนทางมีองค์ ๘ ประการ ไปจากข้าศึกคือกิเลสได้ ก็พูดถึง หนทางนี้ ศีล สมาธิ ปัญญา เป็น หนทาง ถ้าว่าไม่มีศีล สมาธิ ปัญญา ไม่มีทางไป ไปนิพพานไม่ถูก ถ้าจะ ไปนิพพานให้ถูก ต้องไปในทาง ศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณ- ทัสสนะนี่ เมื่อรู้จักหลักอันนี้ วันนี้จะ แสดงในเรื่องปัญญา ดวงปัญญาของ มนุษย์ก็ขนาดดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ ของมนุษย์ละเอียด ทิพย์ ทิพย์ละ เอียด รูปพรหม รูปพรหมละเอียด โตเป็นลำดับขึ้นไป ของอรูปพรหม ใช้ปัญญาที่เป็นเปลือก ๆ เท่านั้น ปุถุชนใช้ปัญญาผิว ๆ เผิน ๆ ตัวเอง ก็ไม่เห็นปัญญา ไม่รู้จักว่ามันอยู่ที่ ไหนและก็ไม่รู้จักว่ารูปพรรณสัณฐาน มันเป็นอย่างไร เพราะไม่เห็น เพราะ ทำไม่เป็น พอทำเป็นแล้วจึงเห็น ทำ เป็นน่ะเห็นปัญญาทีเดียว ว่าดวงโต เท่านั้นเท่านี้อยู่ที่นั่นที่นี่ใช้ถูกทีเดียว ถ้าว่าทำไม่เป็นแล้วไม่เห็นปัญญาเป็น แต่รู้จักปัญญาเท่านั้น ไม่เห็นมา ปัญญาที่ว่า อิธ อริยสาวโก ปญฺญวา โหติ อริยสาวกในพระธรรมวินัย อรูปพรหมละเอียด โตหนักขึ้นไป ของพระตถาคตเจ้าเป็นผู้มีปัญญา แต่ว่าถึงเป็นลำดับขึ้นไปเท่าไร ก็ ปัญญานั่นดวงนั้นแหละ ประสงค์ ยังไม่ถึงเท่ากายธรรม กายธรรม ใหญ่มาก ดวงปัญญานั้นขนาดไหน ปัญญานะออกจากดวงนั้น ธรรมดวง นั้นของปุถุชน ปัญญาของปุถุชนรัว ความเห็นตัวไม่ชัดนัก คล้าย ๆ เปลือก ๆ ปัญญา ไม่ได้ใช้กำเนิด ของปัญญา ไม่ได้ใช้ปัญญาที่เป็นแก่น อัน ดวงนั้นเรียกว่ามีปัญญาละ อุทยตฺถ คามินิยา ปญฺญาย สมนาคโต มา ตามพร้อมแล้วด้วยปัญญา เป็นข้อปฏิบัติให้ถึงซึ่งความเกิดดับ ปัญญาก็ไม่ได้ดูอื่นนี่ ปัญญานะมอง ดูแต่ความเกิดดับเท่านั้นแหละ หมด ทั้งสากลโลกมีเกิดกับดับเท่านั้น รู้ชัด ปรากฏชัดอยู่ว่าเกิดดับ ๆ ๆ เท่านั้น มีเกิดกับดับ ทั้งรู้ทั้งเห็นชัดทีเดียว เห็นอย่างไรก็รู้อย่างนั้น รู้อย่างไรก็ เห็นอย่างนั้น เห็นกับรู้ตรงกัน แต่ว่า เมื่อยังเป็นปุถุชนอยู่ตั้งต้นแต่มนุษย์ ถึงรูปพรหม อรูปพรหมเห็นไม่ถนัด นักหรอก เห็นรัว ๆ ไม่ชัดนัก เพราะเป็นของละเอียด เห็นความ เกิดดับจริง ๆ ตามนุษย์เรานี่ก็เห็น เอาไปเผาไฟเสียออกย่ำแย่เชียว ทิ้ง น้ำ ฝังดิน เกิดดับ ๆ ทั้งนั้นแหละ หมดทั้งสากลโลก ตึกร้านบ้านเรือน ต้นไม้ สิ่งที่เห็นด้วยตา ได้ ยินด้วยหู ได้ทราบด้วยจมูก ลิ้น กาย ใจ เกิดดับหมดทั้งนั้น เห็นจริงเห็น จังอย่างนี้แหละ ไม่ใช่เห็นพอดี พอร้ายเราก็รู้ด้วย เป็นอย่างหนึ่ง อย่างใด รู้ชัดทุกสิ่งทุกอย่าง ตั้งแต่ ต้นจนปลาย รู้ได้ถี่ถ้วนดีทีเดียว นี้ เรียกว่าปัญญา ภูเขา ปัญญาที่เป็นข้อปฏิบัติให้ถึง ๑๘ กัลยาณมิตร มีนาคม ๒๕๓๖