ความสัมพันธ์และความจริงในชีวิต : หน้า 118/130

ช้าวันศุกร์ ขณะฉันกำลังง่วน อยู่กับงานชิ้นแรก เพื่อนคุณ วาทิตชื่อพาวุธได้โทรศัพท์มาบอกให้ ฉันลงไปรับของที่คุณวาทิตฝากไว้ที่ เขาตั้งแต่เช้า “ดิฉันจะลงไปเดี๋ยวนี้ละค่ะ” พอเห็นฉัน คุณพาวุธรีบส่ง ถุงกระดาษใส่ของให้ “เมื่อเช้าลูกค้ามารับแต่เช้า วาทิตก็เลยรีบไป เขาฝากให้บอก คุณว่า วันจันทร์เขาจะมาแต่เช้า” ก็ “ขอบคุณค่ะ” เสียงเป็น แม้คุณพาวุธจะพูดจาสุภาพ แต่ท่าทางของเขาก็ดูแปลก ๆ ชอบ กล รับของมาและกล่าวคำขอบคุณ เขาแล้ว ฉันจึงรีบเดินออกมา ที่หน้าลิฟต์มีคนมายืนรอใช้ “จริงสิ เรื่องนี้คุณพาวุธดี กว่าใคร เพราะก่อนนี้วาทิตเคยเช่า บ้านเขาอยู่ เขายังบ่นกับฉันเลยว่า สงสารผู้หญิง” “ทำไมเขาไม่บอกความจริง กับเธอล่ะ” “ใครจะไปกล้าบอก ถ้าบอก แล้วเขาไม่เชื่อล่ะ จะเอาหน้าไปไว้ ที่ไหน อีกอย่างถ้าอีตาวาทิตรู้เข้า พ่อจะได้ด่าเราเปิงปะไร” “น่าสงสารนะ” อย่างไรเขาก็เป็นเพศเดียวกับเรา “สงสารใคร ผู้หญิงคนนี้หรือ 66 เมียใบ้ของเขา” “ทั้งสองคนนั่นแหละ ถึง ขอบคุณค่ะที่ช่วย ให้ทราบความจริง คุณวาทิตนี่ร้ายจริง ๆ นะ” ๆ แน่ใจได้เลยนะคะว่า ฟังมาถึงตรงนี้ ฉันจึงกล้า ลิฟต์อยู่หลายคน ฉันจึงถือโอกาส คนอย่างดิฉันไม่มีวัน พอที่จะเปิดประตูออกมาเผชิญหน้า ไปเข้าห้องสุขาเพื่อฆ่าเวลา ระหว่าง ที่จะแย่งสามีของใคร กับคนทั้งสอง ที่ฉันใช้ห้องเล็ก มีเสียงประตูด้าน โดยเฉพาะสามีของ ผู้หญิงเป็นไป “คุณ....” ทั้งคู่ตาเหลือกโต อ้าปากค้าง “ขอบคุณค่ะที่ช่วยให้ทราบ ความจริง นอกเปิด เสียงคนคุยกันเดินเข้ามา “เมื่อกี้เห็นผู้หญิงใส่ชุดสีเขียว อ่อนที่เดินไปเอาของจากพาวุธไหม” “เห็น สวยดีนี่ เธอรู้จักเหรอ” “ไม่รู้จักกัน รู้แต่ว่าเขาเป็น แฟนของอีตาวาทิต” “อ๋อ คนนี้เหรอแฟนของคุณ วาทิต ท่าทางเรียบร้อยดีจัง คุณ วาทิตนี่ตาแหลมไม่เบาเชียวนะ” “คนอย่างอีตาวาทิตไม่เรียก ว่าตาแหลมหรอก เป็นมนุษย์เจ้าเล่ห์ เสียมากกว่า รู้ไหมว่าเขามีเมียให้ไว้ ที่บ้าน มีลูกด้วยกันแล้วด้วย” “ตาย พูดจริงหรือเปล่า” แน่ใจได้เลยนะคะว่า คนอย่างดิฉันไม่มีวันที่จะแย่งสามี ของใคร โดยเฉพาะสามีของผู้หญิง เป็นใบ้ แล้วก็ไม่ต้องกลัวด้วย เพราะดิฉันจะไม่พูดว่ารู้เรื่องนี้มาจาก ไหน” พูดจบแล้วฉันก็เปิดประตูก้าว เดินออกมา วันจันทร์ ฉันมาพบคุณวาทิต แต่เช้า หลังจากทักทายกันไม่กี่คำ มีนาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๙๙