การเป็นนักรบในชีวิต : หน้า 72/130

สิ่งเดียวที่ท้า... ท้าความเป็นชาติชาย สิ่งเดียวที่สามารถนำ พอจะก้าวลงสู่ความเป็นไปในเวทีแห่งนักรบนี้ ท่านไปยังจุดหมายแห่งที่มา สิ่งเดียวที่พาท่านเอื้อมมือคว้า และได้มาแห่งความไพบูลย์ พาท่านไปสู่ความสมบูรณ์ของแสงสูรย์ และดวงรัชนี สามารถเปิดคลี่ความลี้ลับยิ่งใหญ่แห่งดวงใจนี้ ให้พลัน สว่างไสวได้ ทำให้ท่านกลายเป็นยอดแห่งนักรบ ผู้ไม่มีความ กลัวอยู่ในดวงใจ กลายเป็นที่พึ่งแก่คนทั้งหลาย เป็นผู้ให้ที่ ไม่มีวันสิ้นทรัพย์ หลับสนิทได้ ณ แห่งใด ๆ ในหล้า ทุกครั้ง ที่ตื่นลืมตาย่อมพบแต่ความแจ่มใส ชายเอย..... รั้งรอ ลังเลอยู่ฉันใด หรือว่าไม่กล้า ตระการ เวทีที่ไม่ต้องการอาวุธใด ๆ ไม่ต้องการอาภรณ์อัน เชิญเถิดสักครั้ง มาเป็นอาคันตุกะของอาณาจักรแห่ง นักรบผู้แกล้วกล้า เพื่อพาเอาคำตอบกลับไปสู่เพื่อนทั้งหลาย หรือจะกลายเป็นชาติชายผู้ยิ่งใหญ่นิรันดร์ เวทีแห่งบรรพชิต สามารถต่อเติมความฝัน รังสรรค์ ความเป็นชายให้สมบูรณ์ได้จากดวงใจจริง ๆ มิใช่สิ่งที่เป็น เพียงความคิดคำนึง แม้เพียงสักครั้งหนึ่งในชีวิต...ก็ตาม มีนาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๕๒