พระราชาและการบวช : หน้า 106/130

ที่พระราชายังมิได้เสด็จนิวัติสู่พระ นคร อายุสังขารของพระปัจเจกพุทธ เจ้าเหล่านั้นก็สิ้นและดับขันธ์เข้าสู่ นิพพานไป พระราชาเสด็จกลับมา ทรงทราบเนื้อความแล้ว ทรงสลด พระทัย จึงตัดสินพระทัยสละราช สมบัติออกทรงผนวช พระราชเทวี V ได้เสด็จออกทรงผนวชเช่นเดียวกัน ทั้งสองพระองค์ทรงบำเพ็ญสมณ ธรรม จนสามารถกระทำฌานให้ เกิดขึ้น เมื่อมรณภาพแล้วได้ไปเกิด ในพรหมโลก ครั้นมาถึงพุทธกาลพระสมณ โคดมสัมมาสัมพุทธเจ้า บุคคลทั้ง 66 ความปรารถนาของเธอ จะสำเร็จเป็นแน่แท้ ในศาสนาของพระสมณ สองได้จุติจากพรหมโลกลงมาเกิด เป็นมนุษย์ ดังมีเรื่องราวที่ปรากฏ อยู่ดังนี้ โคดมสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นบุตรของกบิลพราหมณ์ กัสสป โคตร ณ หมู่บ้านพราหมณ์นามว่า พระราชาในครั้งนั้นได้เกิดมา ผู้จะอุบัติขึ้นในเวลา หาสตรีที่มีรูปร่างดังกล่าวได้ก็จะยอม แต่งงานด้วย พ่อแม่ของปิปผลิมาณพ คิดว่าลูกของตัวเองเป็นผู้มีบุญ คง จะมีหญิงที่ได้สร้างบุญร่วมกันมา อย่างแน่นอน จึงมอบหมายให้ พราหมณ์ 4 คน ไปแสวงหา หญิงที่มีคุณลักษณะดังกล่าว ใน ตระกูลที่เสมอกัน มีวรรณะและ ทรัพย์สมบัติเท่า ๆ กัน ถ้าพบแล้ว ก็ให้ยกรูปทองคำนั้นมอบเป็นเครื่อง บรรณาการให้กับพ่อแม่ของหญิงนั้น พราหมณ์เหล่านั้นได้เดินทาง แสวงหาไปโดยลำดับ จนกระทั่งมา ถึงแว่นแคว้น “มัททะ” มีเมือง หลวงชื่อ “สาคละ” อันเป็นดินแดน ที่ได้ชื่อว่ามีสาวสวย พราหมณ์ ปรึกษากันถึงตำแหน่งที่วางรูปหล่อ ทองค่านั้น ในที่สุดได้ตกลงกันว่า วางไว้ที่ท่าน้ำ อันเป็นเส้นทางที่มีผู้ คนผ่านไปมามากมาย แล้วซุ่มดูอยู่ “มหาติฏฐะ” ในแคว้นมคธ กรุง ราชคฤห์ มีนามว่า “ปิปผลิ” หรือ เรียกตามชื่อโคตรว่า “กัสสปะ” เมื่อปิบผลิมาณพเจริญวัยอายุ ได้ ๒๐ ปี พ่อแม่ของท่านเห็นว่า สมควรมีคู่ครองได้แล้ว จึงได้ขอร้อง บุตรชายให้แต่งงาน แต่ปิปผลิ แสนกัปนับจากนี้ไป ในเมืองสากลนครนี้ มีสาว งามชื่อว่า “ภัททกาปิลานี” เป็น 99 กุลสตรีผู้ที่มีสิริโฉมงดงามมาก เป็น ธิดาของพราหมณ์ “โกลิยโคตร” อันเป็นตระกูลที่มีฐานะดีในเมืองนี้ วันที่พราหมณ์มาเฝ้ารอเพื่อหวังได้ พบสาวงามนั้น พวกพี่เลี้ยงของ มาณพไม่ปรารถนาการครองเรือน จึงได้ผัดผ่อนเรื่อยมา เมื่อทนการ รบเร้าอ้อนวอนของพ่อแม่ไม่ได้ จึง คิดอุบายหาทองคำมาพันแท่งแล้ว มอบให้ช่างทองหล่อเป็นรูปสตรีให้ มีขนาดเท่าคนจริง ๆ มีลักษณะ สวยงาม แล้วบอกกับพ่อแม่ว่าหาก ภัททกาปิลานี้ได้ช่วยกันอาบน้ำแต่ง ตัวให้นางแล้วนำนางกลับไปยังห้อง ของตน และย้อนกลับไปยังท่าน้ำ เพื่อที่จะอาบน้ำ เมื่อเห็นรูปหล่อ ทองคำ คิดว่าเป็นเจ้านายของตน จึงได้เข้าไปทักทาย พราหมณ์แอบ ซุ่มดูอยู่เห็นอาการดังนั้น จึงเข้าไป มีนาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๘๗