พระมหากัสสปะ : หน้า 109/130

ได้รับการบวชแล้วมีชื่อตามโคตรว่า “กัสสปะ” เป็นผู้ตามเสด็จมาถึง ระหว่างทางพระผู้มีพระภาคเจ้าทำ ประหนึ่งว่าจะประทับนั่งภายใต้ต้นไม้ ต้นหนึ่งซึ่งอยู่ข้างทาง พระมหากัส สปะรู้ทันพุทธประสงค์ จึงพันผ้า สังฆาฏิของท่านให้เป็น ๔ ชั้น แล้ว ปูลาดเป็นอาสนะถวาย ด้วยเหตุนี้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงทรงประทาน ผ้าจีวรของพระองค์ให้พระมหากัสสปะ ส่วนพระองค์ทรงรับผ้าสังฆาฏิของ พระมหากัสสปะมาห่มแทน เหตุ- การณ์ครั้งนี้ก่อให้เกิดแผ่นดินไหวขึ้น อีกครั้ง ทั้งนี้เพราะพระพุทธองค์ทรง กระทำในสิ่งที่ทำได้โดยยาก และผู้ ที่สามารถรองรับผ้าจีวรของพระสัมมา สัมพุทธเจ้าได้นั้น จะต้องเป็นผู้มี คุณธรรมเสมอกับพระองค์เท่านั้น พระมหากัสสปะมีคุณธรรม ที่ควรค่าแก่การยกย่องเป็นอย่างยิ่ง แม้จะได้รับความเมตตาจากพระ สัมมาสัมพุทธเจ้าแต่ก็มิได้ลิงโลดใจ ตั้งใจกระทำความดีให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป จึงได้สมาทานธุดงค์ คือองค์คุณ เครื่องกำจัดกิเลส ๑๓ ประการ แต่ ท่านยึดมั่นใน ๓ ประการคือ ถือผ้า บังสุกุลจีวร เที่ยวบิณฑบาตเป็นวัตร อยู่ป่าเป็นวัตร ด้วยเหตุนี้พระศาสดา จึงทรงยกย่องว่าเป็นผู้เลิศกว่าภิกษุ ทั้งหลายผู้ทรงคุณธุดงค์ ท่านบำเพ็ญ เพียรอยู่ ๗ วัน พอรุ่งอรุณวันที่ ก็สำเร็จเป็นพระอรหันต์พร้อมทั้งปฏิ สัมภิทาญาณ นอกจากนี้ท่านได้รับ ยกย่องจากพระบรมศาสดาอีกหลาย ๙๐ กัลยาณมิตร มีนาคม ๒๕๓๖ 3 พระมหากัสสปะ มีคุณธรรมที่ควรค่าแก่ การยกย่องเป็นอย่างยิ่ง แม่จะได้รับความเมตตา จากพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แต่ก็มิได้ลิงโลดใจ ตั้งใจกระทําความคิ ให้ยิ่ง ๆ ขี้นไป ประการคือปรับไ “กัสสปะมีกรรมเป็นเครื่อง อยู่เสมอด้วยพระองค์” “กัสสปะ เปรียบเหมือนดวง จันทร์ขณะเข้าสู่ตระกูลทั้งหลาย เป็น ผู้มักน้อยสันโดษ” และตรัสสอนให้พระภิกษุทั้ง หลายยึดถือเอาเป็นตัวอย่าง กัสสปะเข้าไปใกล้ตระกูลแล้ว ชักกายและใจให้ห่าง ประพฤติตน เป็นคนใหม่เสมอ ไม่คุ้นเคยเป็นนิตย์ ไม่คะนองกาย วาจา และใจในสกุล เป็นนิตย์ จิตไม่เกี่ยวข้องอยู่ในสกุล เหล่านั้น เพิกเฉยด้วยตั้งจิตเป็น กลางว่า “ผู้ปรารถนาลาภก็จงได้ลาภ ผู้ปรารถนาบุญก็จงได้บุญ ตนเอง เวลาได้ลาภมีใจฉันใด ผู้อื่นก็มีใจ ฉันนั้น” - “กัสสปะ มีจิตประกอบด้วย เมตตา แสดงธรรมแก่ผู้อื่น” พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงสั่ง สอนพระภิกษุทั้งหลายให้ประพฤติ ชอบ ทรงยกพระมหากัสสปะขึ้นเป็น ตัวอย่าง พระมหากัสสปะมีอายุยืนยาว มาถึงหลังพุทธปรินิพพานแล้ว ใน ขณะที่พระพุทธองค์ยังมีพระชนม์อยู่ นั้น ท่านไม่ค่อยมีบทบาทมากนัก เพราะท่านเป็นนักปฏิบัติ ไม่ค่อย ชอบสั่งสอนผู้อื่น จึงเป็นที่รู้จักกันดี 99 ในฐานะเป็นพระสาวกผู้ใหญ่ผู้เลิศ ทางด้านธุดงควัตร แต่มาปรากฏ ความสำคัญหลังจากพระผู้มีพระ ภาคเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว