การสังคายนาและการรวบรวมพระธรรมวินัย : หน้า 110/130

กล่าวคือ หลังจากถวายพระเพลิง รุ่งขึ้นท่านพาหมู่พระภิกษุออก บัญชาให้บรรจุพระธาตุของพระมหา พระสรีระศพได้ ๗ วัน พระมหา จากเวฬุวันมหาวิหาร ไปยังกุกกุฏ กัสสปเถระไว้ในสถูปของเมืองนั้น กัสสปะได้ประชุมเหล่าภิกษุสงฆ์ และ สัมปาตบรรพต (มีภูเขา ๓ ลูก) ใกล้ เพื่อเป็นที่เคารพสักการะของเทพยดา ได้นำคำกล่าวจ้วงจาบพระบรมศาสดา กรุงราชคฤห์อันเป็นสถานที่นิพพาน และมนุษย์ทั้งหลาย หลังจากนั้น ของสุภัททบรรพชิตมาเล่าให้ฟัง ก่อนจะเข้านิพพานพระมหากัสสปะ พระมหากัสสปะก็ได้ดับขันธ์เข้าสู่ พร้อมกับเชิญชวนพระเถระให้ช่วยกัน ได้แสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ เพื่อให้ นิพพาน รวมอายุได้ ๑๒๐ ปี รวบรวมพระธรรมวินัยขึ้นเป็นแบบ พุทธบริษัทที่มาประชุมกันอยู่นั้นเกิด เกียรติคุณและคุณงามความดี แผน ที่ประชุมเห็นชอบด้วย และ ศรัทธาปสาทะยิ่งขึ้นไปอีก ทั้งกล่าว ของพระมหากัสสปะนั้นได้มีปรากฏ ตกลงให้รวบรวมพระวินัยซึ่งเปรียบ คำอวยพรและสั่งสอนให้ตั้งใจปฏิบัติ ในลักษณะเทิดทูนท่านต่าง ๆ ว่า เสมือนรากแก้วขึ้นก่อน โดยมีพระ ตาม“พุทโธวาท” แล้วท่านก็เข้าผล “สังฆวุฒาจารย์” เป็นอาจารย์ผู้เจริญ อุบาลีเถระ ผู้เป็นเอตทัคคะทางพระ สมาบัติอันเป็นบรมสุข ไม่นานนัก ในหมู่สงฆ์บ้าง “สังฆปาโมกข์” เป็น วินัยเป็นผู้วิสัชนาพระวินัย และ ก็ออกจากผลสมาบัติ และตั้งจิต หัวหน้าสงฆ์บ้าง “สังฆเถระ” เป็นใหญ่ พระอานนท์เถระผู้เป็นเอตทัคคะ ๕ อธิษฐานว่า “ขอให้ภูเขาทั้ง ๓ ลูก ในหมู่ภิกษุบ้าง และชื่อว่า ประการ เป็นผู้วิสัชนาพระสูตรและ มารวมเป็นลูกเดียวกัน ให้มีห้องอยู่ กัสสปะ” ก็หมายถึงเป็นผู้มีอายุมาก ภายในภูเขาพร้อมทั้งดอกไม้ที่บูชา บ้าง ขอต่าง ๆ เหล่านี้ก็เหมาะสม การสังคายนาในครั้งนี้ ได้ อย่าเหี่ยวแห้ง” และให้สรีระศพของ กับการเป็นผู้มีหลักธรรมอันเป็น กระทำที่ใกล้ประตู สัตตบรรณ คูหา ท่านคงอยู่จนกระทั่งถึงศาสนาของ เกียรติคุณความดีของท่าน และโดย ข้างภูเขาเวภารบรรพต กรุงราชคฤห์ พระศรีอริยเมตไตรย โดยที่พระองค์ เฉพาะอย่างยิ่งการเป็นต้นคิดรวบรวม ใช้เวลากระทำอยู่ ๓ เดือน จึงสำเร็จ พร้อมด้วยพระภิกษุสงฆ์ทั้งหลาย พระธรรมวินัยขึ้นเป็นหมวดหมู่ นับ รวบรวมเป็นปิฎกได้ ๓ ปิฎกคือ พระ เต็มในสถานที่มีปริมณฑล ๑๒ โยชน์ ว่าเป็นประโยชน์แก่พระพุทธศาสนา วินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก และ เสด็จมา ณ กุกกุฏสัมปาตบรรพตนี้ และพุทธบริษัทอย่างใหญ่หลวง ท่าน พระอภิธรรมปิฎก การกระทำสังคาย จะทรงเอาพระหัตถ์ซ้อนซากศพของ เป็นพระสังฆเถระที่ควรแก่การยกย่อง นาในครั้งนั้น เป็นตัวอย่างที่ใช้กระทำ ท่านขึ้นชูไว้ และตรัสบอกภิกษุทั้ง เป็นอย่างสูง สมดังคำที่กล่าวมาแล้ว มาถึงปัจจุบันนี้ หลายให้ทราบว่า เป็นผู้ยิ่งยงในทาง ทุกประการ พระอภิธรรม G “มหา ๑.ชีวประวัติพุทธสาวกโดย จำเนียร ชีวิตในบั้นปลายของพระมหา ธุดงค์ ตั้งแต่แรกอุปสมบทจนกระทั่ง กัสสปเถระนั้น ตามที่ปรากฏใน ถึงวันดับขันธ์เข้าสู่พระนิพพาน คัมภีร์พระสาวกนิพพานมีกล่าวไว้ว่า ครั้นตรัสสรรเสริญแล้ว เพลิง ท่านได้พักอาศัยอยู่ที่พระเวฬุวันมหา ก็จะบันดาลลุกขึ้นเผาผลาญซากศพ หนังสืออ้างอิง วิหาร ณ กรุงราชคฤห์ วันหนึ่ง ให้สูญสิ้นไปเหนือฝ่าพระหัตถ์ของ หลังจากออกจากผลสมาบัติ พิจาร พระศรีอริยเมตไตรย อันเป็นเรื่อง ณาดูอายุของตัวเองก็ทราบว่าพรุ่งนี้ ราวในอดีตที่บุคคลทั้งสองมีวิบาก จะนิพพาน จึงให้ประชุมพระภิกษุ กรรมต่อกันมา จึงต้องมาชดใช้กรรม ทั้งหลายและได้กล่าวคำสั่งสอนและ นั้นให้หมดสิ้นไป และในที่สุด พระ ให้โอวาทเป็นวาระสุดท้าย ศรีอริยเมตไตรยจะทรงมีพระพุทธ ทรงฤกษ์ ๒. พระสูตรและอรรถกถา (แปล) ขุททกนิกาย เถรคาถา เล่มที่ ๒ ภาคที m ๓.ประวัติอนุพุทธ ๘๐ องค์ โรงพิมพ์เลี่ยงเชียงจงเจริญ มีนาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๙๑