การปฏิบัติธรรมและประสบการณ์ : หน้า 87/130

ค ว า ม พ ร ะ ย อ ดูดระดับ SSU ทางซ้ายบ้าง ทางขวาบ้างแต่ปรากฏเพียงสั้น ๆ แค่ ๑-๓ วินาที ข้าพเจ้าพยายามจะพยุงดาวไว้แต่ไม่ สําเร็จ ดวงสว่างกลมพื้นสีเทาออกขาวที่เคยพบก็ยัง คงมีอยู่แต่ไม่เต็มดวง เพียงแต่รู้ด้วยใจว่า ดวงกลม ยังอยู่ บางครั้งปรากฏภาพองค์พระ แต่ไม่ชัด และไม่ใสนัก ช่วงบ่าย เป็นการแบ่งกลุ่มปฏิบัติธรรม มี การตรวจสอบอารมณ์ โดยหลวงพี่วิชเชสโก ซึ่ง เป็นพระอาจารย์ประจำ ได้เล่าให้ท่านฟังถึงประสบ การณ์ และข้อสงสัยต่างๆ เมื่อได้ลองปฏิบัติโดย การทำใจให้โปร่ง และสร้างภาพในกลางกายโดย ไม่ให้ปรากฏตรงหน้า ไม่มีความก้าวหน้ายิ่งเกิด ความสงสัยลังเลมากขึ้น นอกจากนี้อาการปวดเมื่อย พวกเราหลายคน อาทิ คุณอภิรดี, คุณเสลาลักษณ์ และคุณพี่เสาวลพที่ได้กรุณาจัดหาน้ำหอมเพื่อสรงน้ำ พระและรดน้ำดำหัว “ผู้พี่” ซึ่งจะเป็นตัวแทนเราได้ ๔ คน” พวกเราเห็นพ้องต้องกันว่า ให้จัดงานนี้เพื่อ แสดงความกตัญญูกตเวทีต่อคุณพ่อคุณแม่ และ ผู้มีพระคุณของเรา โดยให้ทั้ง ๔ ท่านเป็นตัวแทน พ่อแม่ของเราได้ โดยผู้พี่” ทั้ง ๔ จะสรงน้ำพระ และหลวงพี่ก่อน แล้วคุณพี่พลกฤษณ์จะนำพวกเรา เข้าพิธีต่อไป หลังจากนั้นพิธีก็เริ่มขึ้น จบด้วยโอวาท จากหลวงพี่วิชเซและตัวแทน “ผู้พี่” ให้พรแก่พวกเรา ว่า “ขอให้บรรลุธรรมที่ปรารถนากันทุกคน” ช่วงเย็น เป็นการบรรยายปกิณกธรรม โดย ดร.นิคม ได้เล่าเรื่องการปฏิบัติธรรม และการเสีย ชีวิตของน้องสาวภรรยา ซึ่งเป็นการเสียชีวิตอย่างมี ดูจะทวีความรุนแรงขึ้น นั่งได้ไม่ถึง ๒๕ นาทีก็ สติคุณพี่สมถวิลเล่าประสบการณ์ในการปฏิบัติธรรม ปวดระบมต้องเปลี่ยนไปนั่งที่อื่น ในช่วงที่มีการทำพิธีรดน้ำดำหัวพี่อาวุโสที่มี อายุ ๖๐ ปีขึ้นไป ๔ คน และสรงน้ำพระพุทธรูป และหลวงพี่ ได้มีการจัดทำน้ำหอมใส่กลีบกุหลาบ ให้ผู้น้อง” ที่มีอายุมากที่สุดคือ พี่พลกฤษณ์ นำ ตามด้วยหลวงพี่ทั้ง ๕ องค์ ซึ่งหลวงพี่วิชเชเน้น เรื่องความเชื่อมั่นในการปฏิบัติ หลวงพี่สัมมาเรื่อง การสร้างความพร้อมของกายให้พร้อมที่จะรับธรรมะ ที่ยิ่งใหญ่ หลวงพี่สุธัมโมเล่าประสบการณ์ที่ไป บูชาสังเวชนียสถาน ๔ แห่งในเนปาล และอินเดีย กราบพระ ส่วนข้าพเจ้ากล่าวนำเหตุผลในการจัด แล้วหลวงพี่ธวัชชัยให้กลอนแปด เตือนใจในการ พิธีนี้ว่า “วันนี้เป็นวันมหาสงกรานต์ซึ่งเป็นวันปีใหม่ ปฏิบัติธรรม โดยไม่ผัดวันประกันพรุ่ง ของชาวไทย วันนี้หากพวกเราทุกคนยังคงอยู่บ้าน...” พูดมาถึงตรงนี้ก็ตื้นตันอยู่นาน เพราะนึกถึงคุณแม่ ส่วนผลการปฏิบัติธรรมไม่ก้าวหน้าเลย เต็มไป ด้วยความสงสัยลังเลและจิตใจไม่ราบรื่น อาการ และบุญที่ได้มาปฏิบัติธรรมในครั้งนี้ ทำให้หยุด ปวดกล้ามเนื้อทวีความรุนแรงขึ้น แม้แต่ส่วนที่ไม่ได้ ชะงักและน้ำตาไหล กว่าจะพูดต่อได้ด้วยเสียงปกติ ทำอะไรกับเขา เช่นข้อมือและนิ้วมือ ก็ปวดไปกับ ก็ลำบากมากว่า “ หากพวกเราทุกคนยังคงอยู่บ้าน เขาด้วย ก็คงได้ไปกราบไหว้คุณพ่อคุณแม่ด้วยตัวเราเอง แต่วันนี้เราได้รับความเมตตาจากหลวงพ่อและบุญ ๑๔ เมษายน ๒๕๓๔ หนุนนำให้พวกเราได้มาปฏิบัติธรรมร่วมกัน เรา จะได้กล่าวนำ จะได้จัดพิธีขึ้นด้วยการปรารภของ วันนี้เป็นวันที่ ๕ ของการขึ้นมาบนภูกระดึง เหลือเวลาอีกเพียงครึ่งทางก็จะต้องเดินทางกลับ ๖๘ กัลยาณมิตร มีนาคม ๒๕๓๖