อานุภาพธรรมกาย : หน้า 86/130

66 ในสภาพปกติ หากเรามองดูแก้วใบหนึ่งจากเบื้องบน ก็จะมอง เห็นแก้วใบนั้นตั้งอยู่ข้าง ๆ หรือเห็นองค์พระในกายก็จะเห็นท่าน จากเชื้องบนหรือมองเห็นหลังองค์พระ แต่ถ้าเราเข้าไปอยู่ในถ้วย เราก็คงไม่เห็นด้วยแก้วเหมือนเดิม แก้วหรือเข้าไปในกลางองค์พระ แต่จะเห็นขอบแก้วสูงเท่าตึกหลายขั้น คอลัมน์ “อานุภาพธรรมกาย” นี้ เป็นเรื่องเล่าเกี่ยวกับปาฏิหาริย์และอานุภาพ ของพระธรรมกาย หรือผลการปฏิบัติธรรมตาม วิชชาธรรมกาย แล้วได้ประสบการณ์ อันน่าอัศจรรย์ จึงรวบรวมนำมาลงพิมพ์ไว้ เพื่อเป็นหลักฐานว่า ของจริงคู่กับคนจริง ผู้ใดตั้งใจทำทาน รักษาศีล และหมั่นภาวนา เนืองนิตย์ ย่อมได้รับรสแห่งธรรม ซึ่งเลิศกว่ารสทั้งปวง หวังใจว่า คอลัมน์นี้จะมีค่ายิ่งสำหรับผู้ที่ สนใจการฝึกสมาธิภาวนา และผู้ที่ข้องใจเกี่ยวกับ เรื่องอิทธิปาฏิหาริย์ในพระพุทธศาสนา เพราะเขียน ขึ้นจากประสบการณ์จริงของนักปฏิบัติธรรม หรือ ผู้ที่ได้ประสบพบเห็นด้วยตนเองในยุคปัจจุบัน จึง เป็นพยานหลักฐานอย่างดี ที่แสดงให้เห็นว่าธรรมะ อันละเอียด ลึกซึ้งของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น เป็นสิ่งที่มีประโยชน์แก่ผู้ปฏิบัติได้จริง และไม่ เหลือวิสัยที่วิญญูชนจะพึงปฏิบัติได้ทุกยุค ทุกสมัย ๑๒ เมษายน ๒๕๒๔ นนี้เป็นวันมหาสงกรานต์และเป็นวันที่สี่ของการ ปฏิบัติธรรมบนภูกระดึงนี้ สรุปเหตุการณ์ประจําวัน วันนี้ตื่นขึ้นเวลา ๐๔.๓๐ น. เมื่อไฟฟ้าเปิดขึ้น แต่เดี๋ยวเดียวก็ดับทำให้ทราบว่ามีคนมาเที่ยวมาก ทางโรงแรม ไม่ต้องการรบกวนผู้มาพักคนอื่น มีการปฏิบัติธรรมในช่วง ๐๕.๐๐-๐๖.๐๐ น. ๑๓.๓๐-๑๕.๓๐ น.และช่วงเย็น ๑๘.๓๐-๒๑.๐๐ น. ตามปกติ มีเหตุการณ์พิเศษคือช่วงบ่ายมีการแบ่ง กลุ่มเป็น ๓ กลุ่ม เพื่อให้พระอาจารย์คือหลวงพี่ได้ ตรวจสอบอารมณ์และนำนั่งสมาธิ หลังจากนั้น 99 ๑๖.๑๐ น.ได้มีพิธีสรงน้ำพระพุทธรูป พระสงฆ์และ กัลยาณมิตรอาวุโส ๔ ท่านซึ่งมีอายุ 50 ปีขึ้นไป ส่วนช่วงเย็น ดร.นิคมคุณพี่สมถวิลและหลวงพี่ทั้ง ๔ รูป ได้สนทนาและคุยปกิณกธรรมให้ฟัง 0 สภาวะทางร่างกาย การปวดกล้ามเนื้อและเอ็นขาซ้ายขวายังคง มีอยู่ ทำให้นั่งได้ไม่นาน จึงต้องหลบมานอกห้อง ปฏิบัติธรรมไปนั่งข้างนอก ซึ่งมีที่ลาดเป็นเนินนั่ง แล้วไม่ปวดเมื่อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนเย็นปวด ระบมมาก สภาวะทางจิตใจ ละเอียดอ่อนมากขึ้น การตรึกเกี่ยวกับเรื่อง สวยงาม หรือผู้หญิงไม่มีหรือมีแต่น้อย เพราะเมื่อ ปรากฏขึ้นก็รีบสลัดไปโดยเร็ว ความหิวโหยทางอาหารไม่มี เมื่อเช้าทาน อาหารเช้าน้อยลง โดยที่ไม่รู้สึกหิวก่อน พอดีเวลา ๑๑.๑๕ ซึ่งเป็นอาหารเพล ก็ทานไม่ได้มาก ในช่วง เย็นรู้สึกหิวนิดหน่อย แต่ดื่มน้ำปานะแล้วก็ช่วยได้ ผลการปฏิบัติธรรม ช่วงเช้าตรู่ประมาณ ๐๕.๐๐-๐๖.๐๐ น.ก็ไม่มี อะไรก้าวหน้าเป็นพิเศษ ช่วงสาย ก่อนเข้าปฏิบัติธรรม ได้ถามคำถาม คุณพี่สมถวิล บุนนาคถึงการกำหนดนิมิต การเห็น นิมิตและนิมิตที่ปรากฏ การปฏิบัติธรรมก็มีความ ก้าวหน้าขึ้นบ้างเล็กน้อย เมื่อจิตเข้าสู่ศูนย์กลาง มี ความรู้สึกวูบและซ่าทั้งตัวอยู่ ๓-๔ ครั้ง ในขณะนั่งจะรู้สึกว่า มีดวงดาวระยิบระยับ บางทีก็เหมือนดาวตกหรือผีพุ่งใต้อยู่เสมอ วูบ มีนาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๖๗