การเข้าถึงกายธรรมและการดับทุกข์ : หน้า 39/130

สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติ ญาณทัสสนะในพระอรหัตยังมีไหม ล่ะ ก็มีอยู่ซิ ทำไมจะไม่มีล่ะ ถ้าศีล ไม่มี ท่านจะบริสุทธิ์ได้ดีอย่างไร สมาธิมีไหมล่ะ สมาธิก็ดวงวัดผ่า เส้นศูนย์กลาง ๒๐ วา ศีลก็เท่ากัน สมาธิก็เท่ากัน ปัญญาก็เท่ากัน นั่นแหละของพระอรหัตท่านเรียกว่า ทุกข์ไป อภิชฌา พยาบาท มิจฉา ทิฏฐิ เป็นต้น ทุกข์หมดเข้ากาย มนุษย์ละเอียดอย่างหยาบหมด เข้า ถึงกายทิพย์ อย่างหยาบ อย่างละ เอียดหมดเข้าถึงกายรูปพรหม ส่วน โลภะ โทสะ โมหะ ทั้งหยาบทั้ง ละเอียดหมด เข้าถึงกายอรูปพรหม ส่วนราคะ โทสะ โมหะ หมด เข้า ถึงกายธรรม กามราคานุสัย ปฏิฆา นุสัย อวิชชานุสัยหมด เข้าถึงกายธรรม เดินทาง ศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ เข้าถึงกายพระ โสดา สักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา สีลัพ พตปรามาส หมด เข้าถึงกายพระ ญาณทัสสนะ เข้าถึงกายพระอรหัต ทั้งหยาบทั้งละเอียด หมดกิเลส รูปราคะ อรูปราคะ มานะ อุทธัจจะ อวิชชาหมด ไม่เหลือเลย เข้าถึง วิราคธาตุ วิราคธรรม ที่พระองค์แนะนำให้รู้จักว่า สงฺขตา วา อสังขตา วา วิราโค เตส อคฺคมกขายติ สังขตธรรม ธรรมที่ ปัจจัยปรุงแต่งได้ก็ดี อสังขตธรรม ธรรมที่ปัจจัยปรุงแต่งไม่ได้ก็ดี วิ ราคธรรม เป็นยอดกว่าธรรมเหล่านั้น ถึงพระอรหัต ก็เข้าวิราคธรรมทีเดียว เป็นธรรมกายหน้าตัก ๒๐ วา สูง ๒๐ วา เกตุดอกบัวตูม ใสหนักขึ้น สกทาคาทั้งหยาบทั้งละเอียดกามราคะ ไป นี่หมดทุกข์ แค่นี้หมดทุกข์ พยาบาท อย่างหยาบหมด เข้าถึง ทุกข์หมดไป สิ้นไป หาเศษมิได้ นี่ กายพระอนาคาทั้งหยาบทั้งละเอียด ดับทุกข์ได้จริงอย่างนี้ เพราะดับ กามราคะ พยาบาท อย่างละเอียด หมด เหลือแต่ รูปราคะ อรูปราคะ มานะ อุทธัจจะ อวิชชา เดินไปทาง ศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติ กามตัณหา ภวตัณหา วิภวตัณหา เข้าถึงวิชชา ดับอวิชชาได้ทีเดียว นี่ หลุดได้อย่างนี้นะ เมื่อหลุดได้อย่างนี้ ก็ศีล โลกุตตรปัญญา เรียก ศีล สมาธิ ปัญญา ขั้นนั้นเป็นโลกุตตรอย่างสูง เป็นวิราคธาตุวิราคธรรมทีเดียว พ้นจากสราคธาตุสราคธรรมไป เมื่อ รู้จักชัดอย่างนี้แล้วนี้แหละ ปัญญานี่แหละให้พ้นจากทุกข์ทั้งปวง ได้ ทาง ครั้นจะชี้แจงแสดงให้กว้าง ขวาง เวลาไม่พอ เสียงระฆังตี บอกเวลาอาราธนาให้สวดมนต์อีก แล้ว เหตุนี้ต้องย่นย่อในทางปัญญานี้ ไว้พอสมควรแก่เวลา เอเตน สจจ วจเชน ด้วยอำนาจความสัตย์ที่ได้ อ้างธรรมปฏิบัติ ในเรื่องทางปัญญา ตั้งแต่ต้นจนอวสานนี้ สุขสวัสดีจงบังเกิดมีแก่ท่านทั้งหลาย บรรดามาสโมสร ณ สถานที่นี้ทุก ทั่วหน้า อาตมภาพชี้แจงแสดงมา พอสมควรแก่เวลา สมมุติว่ายุติ ธรรมิกถา โดยอรรถนิยมความเพียง เท่านี้ เอว์ ก็มีด้วยประการฉะนี้ ขอความ ๒๐ กัลยาณมิตร มีนาคม ๒๕๓๖