พระธรรมเทศนา วารสารกัลยาณมิตร ปี 2539 ฉบับที่ 10 หน้า 19
หน้าที่ 19 / 132

สรุปเนื้อหา

ประธรรมเทศนา พระธรรมเทศนาของพระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) หลวงพ่อวัด ปากน้ำ ภาษีเจริญ เป็นบทเทศนาธรรมที่ถ่ายทอดความรู้อันประเสริฐ อันเกิดจาก การปฏิบัติธรรมวิชชาธรรมกายที่ท่านได้ค้นพบและเข้าถึง ท่านสามารถไข้ถ้อยคำ และภาษาที่เข้าใจง่าย มีความหมายลึกซึ้งและเป็นสมัยอยู่เสมอ เป็นถ้อยคำที่ น้อมใจให้เกิดความสงบ ชุ่มเย็น และเข้าถึงธรรมอันบริสุทธิ์ได้โดยง่าย แพ โถป111ถ! โดย พระมงคลเทพมุนี (หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ) แสดงธรรมเมื่อ วันที่ ๒๘ มีนาคม ๒๔๙๗ นโม ตสฺส ภควโต อรหโต ยถาม เสลา วิปุลา สมนฺตา อนุปริเยยุยื เอว์ ชรา จ มจฺจุ จ ขตุดิเย พฺราหฺมเณ เวสเส น กิณจิ ปริวฃเขติ น ฅตฺถ หตฺถีน ภูมิ น สาป มนฺตยุทเธน ตสุมา หิ ปณฺหิโต โมโส พุทฺธ ธมฺเม จ สงฺเม จ โย ธมฺมจารี กาเยน อิเธรฺ นํ ปสฺสนฺติ สมฺมาส

หัวข้อประเด็น

- พระธรรมเทศนา

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ประธรรมเทศนา พระธรรมเทศนาของพระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) หลวงพ่อวัด ปากน้ำ ภาษีเจริญ เป็นบทเทศนาธรรมที่ถ่ายทอดความรู้อันประเสริฐ อันเกิดจาก การปฏิบัติธรรมวิชชาธรรมกายที่ท่านได้ค้นพบและเข้าถึง ท่านสามารถไข้ถ้อยคำ และภาษาที่เข้าใจง่าย มีความหมายลึกซึ้งและเป็นสมัยอยู่เสมอ เป็นถ้อยคำที่ น้อมใจให้เกิดความสงบ ชุ่มเย็น และเข้าถึงธรรมอันบริสุทธิ์ได้โดยง่าย แพ โถป111ถ! โดย พระมงคลเทพมุนี (หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ) แสดงธรรมเมื่อ วันที่ ๒๘ มีนาคม ๒๔๙๗ นโม ตสฺส ภควโต อรหโต ยถาม เสลา วิปุลา สมนฺตา อนุปริเยยุยื เอว์ ชรา จ มจฺจุ จ ขตุดิเย พฺราหฺมเณ เวสเส น กิณจิ ปริวฃเขติ น ฅตฺถ หตฺถีน ภูมิ น สาป มนฺตยุทเธน ตสุมา หิ ปณฺหิโต โมโส พุทฺธ ธมฺเม จ สงฺเม จ โย ธมฺมจารี กาเยน อิเธรฺ นํ ปสฺสนฺติ . สมฺมาสมพุทธสฺส ฯ (๓ ครั้ง) นภ์ อาหจุจ ปพฺพตา นิปโปเถร.ตา จตุททิสา อธิวตฺตนฺจิ ปาณิโน สุหฺเห จ เหาลปุกกุเส สพฺพเมว เดิมทฺทติ น รถานํ น ปฤติยา สฤกา เปส ธเนน วา สมปสฺสํ คุถมตตโน ลึร สพฺรํ นิเวสเย วาจาย อท เจตสา เปญฺจ สตฺเด ปโมทตีตีจ จ A" บัดนี้ อาตมภาพจักได้แสดงธรรมิกถาว่าด้วย ปัพพโตปมคาถา :: วาจาเครื่องกล่าวปรารภถึง ภูเขา เป็นเครื่องเปรียบเทียบ ด้วย บัดนี้เราท่านทั้งหลายหญิงชายทุกถ้วนหน้าทั้งคฤหัสถ์บรรพชิต บรรดามา สโมสรในที่นี้ ล้วนมีส่วนเจตนาใคร่เพื่อจะสดับตรับฟังพระธรรมเทศนา เพราะเราท่านทั้งหลาย หญิงชายทุกถ้วนหน้า เมื่อเกิดมาเป็นมนุษย์แล้ว ตั้งแต่วัยเด็กเล็กมาก็แปรไปเป็นลำดับนับว่าไม่มีใครหยุดยั้งลงสักวินาทีเดียว หยุดยั้งที่ไม่แปรไปอนุวินาทีเดียวก็ไม่มี พอเกิดมาก็แปรเรื่อย อนุวินาที เดียวไม่มีเลยที่หยุดยั้งอยู่ แปรไปเรื่อยไม่มีหยุดยั้งแต่นิดเดียว จนกระทั่งถึง วินาศดับสูญไป ไม่เหลือเลยแต่คนเดียว ตั้งแต่บุรพชนต้นตระกูลของเรามา จนกระทั่งบัดนี้ ตุลาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More