การบวชและการสละเพศฆราวาส : หน้า 109/132

บรรพชิตเสียดังนี้ สินใจสละเพศฆราวาสออกบวชเป็น พระรัฐบาลได้รับฟังถ้อยกถา อันยืดยาวของพระราชาโกรัพยะแล้ว ประการสำคัญอีกอย่างหนึ่ง ก็ยกย่องในความช่างคิดช่างสังเกต คือบุคคลบางพวกในโลกนี้ที่ประสบ ของพระองค์เป็นยิ่งนัก ใบหน้าท่าน ปาล จึงเป็นค่าตอบที่จะสร้างความ ชัดแจ้งในข้อสงสัยของพระเจ้าโกร รัพยะเฉกเช่นกัน “ขอถวายพระพรมหาบพิตร กับความเสื่อมทั้ง ๑ อย่างนี้ในเวลา ระบายด้วยรอยยิ้มน้อย ๆ บ่งบอก พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงตรัสรู้ชอบ เดียวกัน พากันปลงผมและหนวด ถึงสภาวะใจอันมีปกติแห่งความเมต ด้วยพระองค์เอง ได้ทรงรู้ทรงเห็น นุ่งห่มผ้ากาสายะ ออกจากเรือน ตาปรารถนาดีเป็นที่ตั้ง พลางระลึก เป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า บวชเป็นบรรพชิต ท่านรัฐบาลไม่ ถึงพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า เคยประสบกับความเสื่อมแม้แต่อย่าง ผู้ทรงเป็นบรมครูอันไม่มีครูผู้ใดประ ใดอย่างหนึ่งใน 5 อย่างนี้เลย เหตุ เสริฐเท่า พระผู้มีพระภาคเจ้าพระ องค์นี้ได้ทรงแสดงพระสัทธรรมอัน เป็นบรรพชิต เพราะได้รู้เห็นหรือได้ ลึกซึ้งที่ซึมซาบเอิบอาบเป็นอมตธรรม ใดท่านจึงสละเพศฆราวาสออกบวช ยินได้ฟังข้อธรรมอะไร ขอท่านกรุณา อันชุ่มเย็น ข้อธรรมที่เรียกว่า ธัมฯ ชี้แจงให้ข้าพเจ้าได้ทราบ เพื่อจะได้ พุทเทส ๔ ข้อ ซึ่งอุบัติขึ้นสว่างไสว คลายข้อสงสัยด้วยเถิด” แจ่มกระจ่างในกลางใจของพระรัฐ ทรงแสดงอัมพุทเทส 8 ข้อซึ่งอาตมา ได้รู้เห็นได้ยินได้ฟังแล้ว จึงตัดสิน ใจออกจากเรือนสละเพศฆราวาสมา บวบเป็นบรรพชิต” “อัมมุทเทส & ข้อ เป็นไฉน หรือท่าน” พระราชาโกรัพยะตรัส ถามด้วยความสนพระทัยยิ่ง “ขอถวายพระพรมหาบพิตร กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๓๙