การบวชเป็นบรรพชิต : หน้า 107/132

แหละไปจัดการได้” “พระเจ้าคะ” “พระรัฐบาล ผู้เคยเป็นเด็ก หนุ่มรูปงาม ผู้ซึ่งเกิดมาเพื่อเสวย เมื่อทูลรับพระราชโองการ สุขบนกองเงินกองทอง ที่เคยอด ของพระราชาแล้ว นายมิควะก็ริบ อาหารประท้วงมิดามารดาจนแทบ ไปทําความสะอาดตกแต่งพระราช จะเอาชีวิตไม่รอด จนได้บรรพชา อุทยานด้วยความกระฉับกระเฉงว่อง อุปสมบทแล้วคนนั้นน่ะหรือ โอ...ช่าง ไว ขณะทำาความสะอาดอยู่นั้นก็ เป็นโอกาสดีเหลือเกิน มิควะ เจ้า มองไปเห็นพระเถระรูปหนึ่งผิวพรรณ จงไปบอกให้เขาจัดเตรียมราชยาน งดงามผ่องใส กำลังนั่งสมาธิสงบ สำหรับเราเดี๋ยวนี้นะ สำหรับของ นั่งอยู่ได้ร่มไม้ใหญ่ ก็ว่าได้อย่าง ขบเคี้ยวต่างๆ ที่เตรียมไว้แล้วก็จง แม่นย่าว่าต้องเป็นพระรัฐบาล บุตร ชายคนเดียวของตระกูลเศรษฐีใหญ่ ยินดีจะไปฟังธรรมจากพระรัฐปาล แห่งแคว้นคุรุ ซึ่งเป็นตระกูลเดียวที่ มากกว่า” สามารถค้ำจุนฐานะของแว่นแคว้นนี้ ครั้นแล้วพระราชาโกรัพยะจึง ได้ด้วยสมบัติมหาศาล เขาได้กลับ ไปกราบทูลพระเจ้าโกรัพยะว่า น่าไปแจกจ่ายเสียให้หมดเถิด เรา อาสนะเรียบร้อยแล้ว ทรงมนสิการ ถึงเรื่องราวที่เป็นข้อสงสัยในพระทัย แล้วจึงรับสั่งขึ้นว่า “ท่านรัฐปาลผู้เจริญ มีบุคคล บางจำพวกในโลกนี้ที่ได้เข้าถึงความ เสื่อม ๔ ประการ แล้วมักจะปลง ผมและหนวด นุ่งห่มผ้ากาสายะ ออก จากเรือนบวชเป็นบรรพชิต ความ เลื่อม : ประการนี้ได้แก่เลื่อมเพราะ ชรา เลื่อมเพราะความเจ็บไข้ เลื่อม จากทรัพย์สมบัติ และเลื่อมจากญาติ มิตร เสด็จประทับบนพระราชยานด้วย บางพวกในโลกนี้เป็นคนแก่คนเฒ่า ที่ว่าเลื่อมเพราะชราเป็นไฉน ท่านรัฐปาล ข้าพเจ้าเห็นว่า คน พระราชานุภาพอันยิ่งใหญ่ เมื่อถึง ล่วงกาลม่านวัยมาโดยคับ จะมี ความคิดที่คล้อยตามกันดังนี้ว่าเดี๋ยว นี้เราเป็นคนแก่แล้ว เป็นคนชราแล้ว กำลังวังชาถดถอย จะห่าการแสวง “ขอเดชะ ข้าแต่พระองค์ผู้ มิคาจิรวันพระราชอุทยานอันร่มรื่น ทรงเป็นสมมุติเทพ ข้าพระบาทได้ ห่าความสะอาดพระราชอุทยานสำ เร็จเรียบร้อยแล้ว พระเจ้าค่ะ” “ดีมากมิควะ เรากำลังจะไป อยู่พอดี” “ขอเดชะ ขาพระบาทขอ แล้วก็เสด็จลงจากพระราชยานแวด ล้อมด้วยเสนาอามตย์ ทรงพระราช ดำเนินตรงไปหาพระรัฐบาล แล้ว ประทับยืนในที่สมควรข้างหนึ่ง “นมัสการ ท่านพระรัฐบาล ข้าพเจ้าราชาโกรัพยะแห่งแคว้นคุรุ กราบบังคมทูลว่าในขณะนี้ที่พระราช มีความยินดีนักที่ได้ต้อนรับท่าน ขอ หาโภคทรัพย์ที่ยังไม่มีให้มีขึ้น หรือ จะบริหารโภคทรัพย์ที่มีอยู่แล้ว ให้ เจริญงอกงามขึ้น เป็นสิ่งที่ท้าได้ ยากเสียแล้ว อย่ากระนั้นเลย เรา ควรจะปลงผมและหนวด นุ่งห่มผ้า อุทยานมีพระเถระรูปหนึ่งกำลังพัก เชิญท่านรัฐบาลผู้เจริญได้นั่งลงบน กาสายะออกจากเรือนบวชเป็นบรรพ อยู่พระเจ้าค่ะ” อาสนะนี้เถิด” พระเจ้าโกรัพยะทรง ชิตเถิด เมื่อเป็นดังนี้แล้ว ท่านรัฐ “พระเถระรูปนั้นเป็นใครหรือ นิมนต์ให้พระรัฐบาลนั่งบนเครื่อง ปาล ข้าพเจ้าอยากทราบว่า ท่าน มิควะ” พระราชาตรัสถาม “ขอเดชะ ข้าพระบาทได้ ว่าเป็นพระรัฐบาลเถระ บุตรชายคน เดียวของรัฐบาลเศรษฐี ผู้มีสมบัติ มหาศาลในคุลลโกฏฐิตนิคม พระ เจ้าค่ะ” ลาด “ขอถวายพระพรมหาบพิตร ขอเชิญมหาบพิตรนั่งบนเครื่องลาด นี้เถิด อาตมานั่งบนอาสนะของอา ตมานี้ดีแล้ว” พระรัฐบาลกล่าวตอบ พระเจ้าโกรัพยะประทับนั่งบน ตุลาคม ๒๕๓๙ © กัลยาณมิตร รัฐบาลซึ่งยังมีวัยหนุ่มแน่น มีเส้น ผมที่ว่าสนิท กำลังอยู่ในวัยเริ่มต้น ของชีวิต ยังไม่เคยพบกับความเลื่อม เพราะชราเลย เพราะรู้เห็นหรือได้ ยินได้ฟังข้อธรรมอะไรหรือ จึงเป็น เหตุให้ท่านคัดสินใจสละเพศฆราวาส