เหตุการณ์ในโรงครัว : หน้า 117/132

นายหัตถาจารย์ เมื่อวันนั้นไซร้ ครั้นเห็นอาการ แพะตัวนี้นา ขึ้งโกรธคือไพ่ พ่อครัวแต่งไว้ ใส่ได๊ะโตกพาน ลักหญ้าลูไป แต่งไว้ครบครัน สาระพันตระการ ฆ่าให้บรรลัย อย่าไว้ชีวา ครั้นแล้วมินาน ออกจากโรงครัว ควาญข้างได้ไม้ เหงื่อย่อยหดั่งไหล ค่อยเดินเข้าไป ดั่งใจปรารถนา ร้อนนักเหลือใจ ตีหลังลงไป หมายให้มรณา สุนัขนั้นไซร้ คุกไปลูบตัว มิได้กรงกลัว แพะนนถลา วิ่งแอ่นหลังไป ใจบันÃดชั่ว ฉกกินหันใจ เจ็บปวดหนักหนา เสียงตังชิงเซง ทนดูกข้วทนา แล่นมาวังใน ชาวข้ามโถแกง สนั่นหวั่นไหว นอนที่ข้างฝา เคยมาอาศัย พ่อครัวเหลียวมา เห็นหมาหันใด อยู่ริมปรางชัย จอมไตรอลู่หัว มือหนึ่งจับไม้ ส่วนลูกสุนัขไซร้ ป๊ดประดูชัง พ่อครัวมีดแด้น ตัวเคียวเที่ยวไป เข้าในโรงครัว เอาไม้เข้าแงิน แผ่นลงกลางหลัง ของพระราชา ฝานพาอยู่หัว หนีออกมาได้ จิตใจล้าลัง ที่ชาวพ่อครัว แต่งโภชนา สุนัขชชัง วิ่งสามขาไป สุนัขได้กลิ่น เข้ายังวังใน เคยเข้าไปกิน กระดูกบังลา รีบวิ่งเร็วไว เจ็บใจคลุ้มคลั่ง เนื้อหนังอันเหลือ เขาเถือทิ้งมา เข้าสู่โรฝา แพะมาอาศัย สุนัขลืมล่า กินเป็นอาหาร แพะจึงแลไป เห็นลูกสุนัขมา เนต่อฉบับหน้า กัลยาณมิตร 000 ตุลาคม ๒๕๓๙