ความรู้สึกเกี่ยวกับธรรมะ : หน้า 87/132

กด ในเวส รักแม่มากที่สุดในใส โ!) แต่เรื่องความรู้สึกว่าธรรมะ เป็นสิ่งทีคที่สุด ไม่เคยเปลี่ยน ความคิดความรู้สึกนี้เลย ตลอดมาและตลอดไปจริง ๆ กำลังสบาย แต่พอปลายเดือน ก.ค. เริ่มมีฝนตกแล้วค่ะ ตกแบบปรอยๆ แต่ตกทุกวันเลย อากาศก็เริ่มจะหนาวแล้ว ที่สําคัญเสื้อผ้าไม่แห้ง จนตอนหลังนุ่นต้องเอาไปอบ อยู่บ่อยๆ หากวันไหนถนนแฉะ นุ่นก็ไม่ไปเดินเล่น จะทำ อย่างอื่นแทน ส่วนมากจะอ่านหนังสือ แม้ว่าฝนจะตก บ่อย ๆ แต่นั่นก็ไม่เป็นหวัดเลย สุขภาพแข็งแรงดี เอ้อ จริงสิ นุ่นอ่าน จ.ม.ของคุณแม่แล้ว คราวนี้ได้มาก็รีบอ่านเลย กลัวจะลืม ขอบคุณมากค่ะที่อุตส่าห์เขียนมาบอกเรื่องสภา ธรรมกายด้วย นั่นได้รับรูปถ่ายในวันงานแล้ว เห็นภาพ คุณป้าประวาทชัดแจ๋วเลย ก็ขอฝากอนุโมทนาบุญกับคุณ ป้าและคุณแม่ด้วยนะค พอใกล้ๆ วันเข้าพรรษา ก็นึกขึ้นมาได้ทันทีว่า ปีนี้ จะปวารณาตนในวันเข้าพรรษา คราวนี้ก็ให้เขียนว่า เรา ประทับใจอะไรในตัวเพื่อน พี่ และอยากจะได้อะไรจากเขา คือสิ่งที่ดีที่ยังขาดหายไปแล้วก็อยากตอบแทนช่วยเหลืออะไร สิ่งสุดท้ายคือ อยากจะให้ทีมเป็นยังไง ก็ให้เขียนทุกคน พอเขียนเสร็จก็นำมาสรุป เขียนใส่ซองไว้เพื่อที่จะน่า ไป ถวายหลวงพี่บดินทร์ให้เวท่านก็จะนำมาแจกในพิธีปวารณา ทุกอย่างมีข้อแม้ว่า ห้ามไม่พอใจกัน แล้วก็มีให้เขียนว่า ในพรรษานี้เราจะตั้งใจทำอะไรเพิ่มเติมเป็นพิเศษ ๓ ข้อ พิธี ปวารณาก็เริ่มในตอนกลางคืน มีหลวงพี่บดินทร์เป็นพระ อาจารย์ น.ร.อภิญญากับอุบาสิกาก็จะหันหน้าเข้าหากัน แล้วก็กล่าวว่าปวารณา บอกว่าให้ตักเตือนกันได้ และจะ ธ ยอมปฏิบัติตาม พอกล่าวเสร็จก็จบพิธี แล้วก็มีการออกมา อ่านหัวข้อ 5 อย่างคือ ประทับใจความดีอะไร, อยากจะได้ อะไรจากพี่ๆ น้องๆ, อยากตอบแทนความดีผู้อื่นอย่างไร และอยากจะให้ทีมเป็นไงไง แต่ไม่ได้เจาะจงเป็นรายบุคคล ท่าเป็นแบบสรุปรวมๆ แบบเจาะจงเป็นรายบุคคลมีอยู่ใน ซองจ.ม.ค่ะ พออ่านเสร็จหลวงพี่บดินทร์ก็ให้โอวาท และ บอกว่า หากท่า ได้ก็จะมาก หลวงพี่ขออนุโมทนาบุญด้วย แล้วก็มอบของจ.ม.ให้แต่ละคน ตอนสุดท้ายท่านก็บอกว่า เราน่าจะมีมโนปณิธาน เป็นของตัวเอง (คือให้เราตั้งใจไว้ว่า เราจะพัฒนาตนให้ดีขึ้นอย่างไร แล้วก็ให้ทำตามมโนปณิธาน พอนั่นกลับมาถึงบ้านก็เเกะซอง แล้วก็อ่านก่อนเข้านอน ตุลาคม ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร