การสร้างบารมีและการสอน : หน้า 70/132

ได้อ่านกัน เพราะหวังเหลือเกินว่า คงจะเป็นประโยชน์ และเป็นกำลังใจอันยิ่งใหญ่ให้กับนักสร้าง บารมีทุกท่านไม่มากก็น้อย นะครับ จากวันเวลาที่ได้หมุน เวียนเปลี่ยนไป ได้ทําให้ชีวิต ของผมได้เปลี่ยนแปลงไปเช่น กันครับ จากชีวิตของนิสิตในรั้ว มหาวิทยาลัยบูรพา ผู้ที่พยายาม เก็บเกี่ยวเรื่องราว และประสบ การณ์ให้ได้มากที่สุดในชีวิตวัยเรียน เพื่อที่จะใช้เป็นเสบียงอันสำคัญใน การก้าวย่างออกมาสู่สังคมที่มีความ หลายหลาก และคราคร่ำไปด้วยกิเลส และสิ่งยั่วยุนานัปการ ซึ่งช่วงเวลาที่ เราได้ใช้ชีวิตของการเป็นนิสิตนักศึกษา นั้น จึงมีคุณค่าอย่างมหาศาล ที่จะ เป็นแบบฝึกหัดให้เราได้นึกตัวมากมาย อย่างไม่น่าเชื่อ และพร้อมกันนั้นก็จะ เยินการสะสมเก็บเกี่ยวเอาเรื่องราวและประสบการณ์ไว้ ในใจ เพื่อเป็นบทเรียนอันมีค่ายิ่ง ในการออกมาใช้ชีวิต บนเส้นทางหลากหลายตามแต่การเลือกสรรของแต่ละ บุคคล ขณะนี้ผมเองก็ได้เปลี่ยนแปลงสถานภาพของ การเป็นนิสิตมาเยินครูคนใหม่ สอนวิชาศิลปะ และจริย ธรรมให้กับโรงเรียนสีวลี ซึ่งก็ไม่น่าเชื่อว่าการก้าวย่าง เข้ามาสู่ชีวิตการทำงานของผม จะแตกต่างไปจากการ เรียนหนังสืออย่างสิ้นเชิง แต่สิ่งหนึ่งที่น่าภาคภูมิใจก็คือ การได้นำวิชาความรู้ ประสบการณ์มากมายที่ได้สะสมไว้ ออกมาถ่ายทอด เป็นค่าสอนอันทรงคุณค่าให้แก่เยาวชน ของชาติ ผู้ที่จะเติบโตออกไปเป็นอนาคตสำคัญของ ประเทศชาติ เมื่อคิดเช่นนี้แล้ว ก็ยิ่งทำให้ผมรัก และ ศรัทธาในวิชาชีพครูเป็นอย่างยิ่ง เพราะเป็นบุคคลที่ควร เคารพบูชา และน่ายกย่องว่าเป็นปูชนียบุคคลจริงๆ ที่ผม กล่าวเช่นนี้ก็มิใช่จะยกยอตัวเองแต่อย่างใด แต่หากเป็น เพียงการได้มีโอกาสกล่าวสรรเสริญพระคุณอันยิ่งใหญ่ ของครูบาอาจารย์ทุกท่านที่ได้ประสิทธิ์ประสาทวิชาความรู้ ต่างๆ มาตั้งแต่ต้นจนถึงทุกวันนี้ และโดยเฉพาะเมื่อเรา ได้ถ่ายทอดค่าสอนอันแฝงไว้ด้วยคุณธรรมและสิ่งที่ดีงาม ให้แก่นักเรียนแล้ว ก็ยิ่งทำให้เรารู้สึกว่า การทำงานที่จะ ได้เงินตอบแทนนั้น มีค่าน้อยนิดเมื่อเทียบกับวิทยาทาน กัลยาณมิตร 05 ที่เราได้หยิบยื่นมอบให้แก่ผู้เป็นศิษย์ ทุกวันนี้ผมรู้สึกว่า ชีวิตมี คุณค่าและเป็นประโยชน์อย่างมาก ต่อเด็กๆ และชาติบ้านเมืองของเรา เล่ามาถึงตรงนี้แล้ว ก็อยากจะ ฝากถึงน้องๆ ที่กำลังจะก้าวออก จากรั้วมหาวิทยาลัย เป็นปัญญาฯ ชนคนทํางานทั่วไปให้ทราบว่า ชีวิตของเราเป็นซองน้อย สิ่ง ใดที่จะสร้างคุณประโยชน์ให้ แก่ขาวโลกแล้ว ควรจะรีบทำ แต่โดยเร็ว และยิ่งเราได้เกิด มาพบพระพุทธศาสนารู้ซึ้ง ถึงเส้นทางการสร้างบารมี และมั่นคงในเป้าหมาย แล้วนั้น การจะรีบขวน ขวายเอากำลังความรู้ ความ สามารถ สติปัญญาที่ได้สร้างสมมา น่า มาใช้ให้เกิด ประโยชน์อย่างสูงสุด ไม่ทําให้วันเวลาของเราเป็นเหมือน นกกาที่เข้าก็ออกหากิน เย็นก็กลับรัง แต่หาคุณประโยชน์ อย่างอื่นไม่ได้ ตอนนี้ที่โรงเรียนของเราคึกคักมากครับ ก็เรื่อง ราวสอบธรรมะ “ทางก้าวหน้า” ไงละครับ นอกจากเวลา สอนของผมที่แน่นเอี้ยดในแต่ละวันแล้ว ผมก็พยายามที่ จะหาเวลาว่าง เพื่อให้ทันการศึกษาธรรมะขององค์สมา เด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเฉพาะมงคลชีวิต ๓๑ ประการ เมื่อได้ศึกษาอย่างจริงจัง และรู้ซึ้งถึงหลักธรรม อันทรงคุณค่ายิ่งของพระพุทธเจ้าแล้ว ก็ไม่รอช้าที่จะจัด งานนิทรรศการขึ้นภายในโรงเรียน ด" และโดยอย่างยิ่งปีนี้ เป็นโอกาสดีของโรงเรียนที่ ได้ส่งนักเรียนเข้าร่วมแข่งขันตอบปัญหาธรรมะทางก้าว หน้าเป็นครั้งแรก ผมจึงถือโอกาสนี้จัดนิทรรศการธรรมะ ทางก้าวหน้า โดยใช้ชื่อว่า “ใจใส่ใส แล้วจะได้ธรรมะ ครั้งที่ ๑" ขึ้นที่โรงเรียนในระหว่างวันที่ ๒๒ กรกฎาคม ถึง ๒ สิงหาคมเลยทีเดียว งานนี้ทั้งคณะครู นักเรียน ตลอด จนผู้ปกครองให้ความสนใจกันมาก เพราะเห็นว่าเป็นสิ่ง แปลกใหม่ แต่ใกล้ตัวจนมองข้ามไป และไม่เคยจัดใน โรงเรียนมาก่อน นอกจากป้ายนิเทศก์ และบอร์ดความรู้ เกี่ยวกับมงคล ๓๑ ประการ ร่วม ๑๐ บอร์ดแล้ว ยังมี การแสดงบนเวทีมากมายไปตลอดระยะเวลาของการจัด งาน ช่วงเข้าหลังจากเคารพธงชาติ และสวดมนต์แล้ว ตุลาคม ๒๕๓๙