ผลกรรมจากการกระทำ : หน้า 55/132

น้ำมันท่วมตัว แต่จะตายทันทีหรือไม่ แม่บ้านเธอไม่ทันดู เพราะพอเห็นว่าเป็นอะไรก็รีบจะช่วยชีวิตด้วยการสาดน้ำ มันออกไปให้เร็วที่สุด หลังจากได้ใช้ตะหลิวเขี่ยแล้ว เจ้า จิ้งจกนั้นกลับนอนแน่นิ่งด้วยความร้อนจัด และด้วยความ ตกใจครั้งยิ่งใหญ่ ครั้งสุดท้ายในชีวิตของมัน ชั้นแรกทุกคนเงียบ เพราะต่างสงสารเจ้าจิ้งจกตัว นั้นที่ต้องตายด้วยชะตากรรมที่พิสดารล้ำเหลือ สักพักจึง คุยกันถึงสาเหตุว่าอะไรเล่าท่าให้จิ้งจกน้อยนั้นต้องพบกับความ ตายที่รุนแรงอย่างนี้ ค่าตอบนั้นแน่นอนอยู่แล้วว่าจะเป็น อะไรไปไม่ได้ นอกจากสิ่งที่จิ้งจกตัวนี้เคยประกอบไว้ในอดีต ชาติ และกรรมที่รับนี้คงได้รับมาแล้วหลายครั้งหลายหนใน หลายๆ ชาติที่ได้เกิดมาเป็นดวงชีวิต จากกรรมที่ได้กระท่า ไปแล้วย้อนหลังไปนานเพียงใดก็ไม่รู้ เพราะกรรมนั้นเมื่อ สร้างแล้วย่อมได้รับทันที แต่ไม่ได้รับครั้งเดียว กลับได้รับ อีกอย่างต่อเนื่องหลายครั้งหลายหน จนกว่ากรรมนั้นจะ หมดสิน หรือจนกว่าดวงชีวิตนั้นจะรู้จักการทํา สมาธิ รู้จัก ตุลาคม ๒๕๓๙ หรือเข้าใจการหยุดนิ่งของใจ กรรมนั้นคืออะไรจะต้องไม่แตกต่างไปจากสิ่งที่ได้รับ หมายความว่าน่าจะเกิดจากการฆ่าชีวิตใดๆด้วยความร้อนจัด บ เช่น การเผากุ้งปลาเป็นๆ ด้วยการทิ้งลงไปในกองถ่าน หรือ โยนลงไปในน้ำที่กำลังเดือดพล่าน หรือการจับคอไก่เอาไว้ ให้มั่น แล้วจุ่มตัวของมันลงในหม้อน้ำเดือด เพื่อให้สุกพอ ประมาณ ง่ายต่อการสอนขน และเนื้อในได้รสชาติอร่อย ลิ้นนักหนา เวลาน่าไปไหว้เจ้าไหว้ผี เพื่อเจ้าและผีจะได้กิน ส่วนตัวเองจะพลอยได้รับกรรม ได้รับผลจาก ของอรอย การกระทำาเยี่ยงนี้ อย่างนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีกต่อไปอีกกี่ครั้งกี่หน กลับไม่สนใจ เพราะไม่มีใครบอกเล่าให้รู้ชัดถึงผลของการ เอาใจคนอื่นเช่นนี้ เพราะแน่นอนอยู่แล้ว พระพุทธศาสนาสอนอยู่ชัด เจนแล้วว่า ใครทำอย่างไรได้ผลอย่างนั้น ทั้งยังกำหนดข้อ ห้ามไว้ขัดแจ้ง ดังปรากฏอยู่ในศีลห้า ศีลของความเป็น มนุษย์ ที่มีทั้งห้ามฆ่าสัตว์ จนกระทั้งถึงห้ามดื่มเครื่องดอง น้ำที่เกิดจากการหมักดองและของ กัลยาณมิตร ที่ดื่มแล้วกินแล้วมึนเมา ดังนั้น แน่นอน ใครทำอย่างไรย่อมได้เช่น นน มิใช่จะถือว่าเป็นวันสำคัญที่ ประตูนรก-สวรรค์เปิดให้ไปมาหาสู่ เลยต้องฆ่าสัตว์ตัดชีวิตเพื่อ กัน เป็นการเฉลิมฉลอง เพราะของจริง ความจริงที่กำหนดไว้ในหลักฐาน ทางพระพุทธศาสนา ในพระไตร ปิฎกนั้น วันที่พระพุทธเจ้าเปิดนรก สวรรค์ให้มองเห็นซึ่งกันและกันนั้น มีอยู่เพียงวันเดียวคือ วันตักบาตร เทโว หรือวันที่พระพุทธเจ้าเสด็จ