ข้อความต้นฉบับในหน้า
Manat
พิธีเทคอนกรีตฐานรากธรรมกายเจดีย์ ณ วัดพระธรรมกาย จ.ปทุมธานี 9 กันยายน ๒๕๓๙
KA CET
คอยๆ ตอขยาย
ก้าวหนึ่งของชัยชนะ เป็นชัยชนะที่รู้สึก
และสัมผัสได้จริง เพราะธรรมกายเจดีย์
เมื่อระลึกได้เช่นนั้น ใจก็พลัน แสงโคมมากมาย
ละเอียดอ่อนนุ่ม ไหลลงไปในกลาง ออกไปจากดวงใหญ่ตรงกลางเป็นบริ
ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปดังที่เคยได้รับ เวณกว้างใหญ่ มีความรู้สึกนึกได้
มิใช่สิ่งก่อสร้างเล่นๆเพื่อชื่อเสียงเกียรติ-
ค่าสอนมาจากหลวงพ่อธัมมชโย พลาง เหมือนตัวเองขึ้นไปอยู่บนพระจันทร์แล้ว ยศ หรือเพื่อยศถาบรรดาศักดิ์ใดๆ แต่
นึกถึงบุญ และแสงสว่างที่จะเกิดขึ้นใน มองลงมาเห็นแสงทองใสค่อยๆ แผ่กว้าง
วันเทฐานรากธรรมกายเจดีย์ จู่ๆ เสียง ออกไปๆ จนคล้ายพื้นโลกนี้ถูกปูลาด
สร้างขึ้น เพื่อทดแทนพุทธอาณาจักร
อันสมบูรณ์ที่เลือนหายไปแล้วนานนัก
ของหลวงพ่อธัมมชโยที่เคยพูดกับผู้เขียน ถูกได้ด้วยแผ่นทองคำเปลวที่พลิกแสง หนา และไม่เคยมีพุทธอาณาจักรใด ๆ
เมื่อสิบปีที่แล้ว ขณะสั่งให้แต่งเนื้อเพลง
วับไวจากการไหวตัว เมื่อต้องลมของ
“แสงเทียน” เพื่อใช้ในวันมาฆบูชาก็ดัง แผ่นทองบางๆ
สะท้อนขึ้นมาว่า “อยากให้เพลงนี้แสดง แต่วันนี้ คืนนี้ ยิ่งใหญ่กว่านั้น
ยิ่งใหญ่เสมอได้เลย
บุญอันยิ่งใหญ่ประมาณมิได้เช่นนี้
ย่อมถูกประกาศออกไปเป็นทอดๆ โดย
ถึงความสว่างของใจของทุกคนที่มาร่วม เพราะเป็นเสมือนหนึ่งคำสัญญาว่าองค์ หมู่เทวดาทั้งหลาย สู่พรหม อรูปพรหม
พิธีบุญ แสดงถึงความสว่างที่เกิดขึ้น พระที่หล่อแล้วมีที่ประดิษฐานแน่นอน
จากแต่ละหน่วยใจ และแต่ละดวงใจ เป็นที่ประดิษฐานอันยั่งยืนยาวนาน เป็น
จะเปล่งใสออกผสมผสานกันกลายเป็น คำมั่นสัญญาซ้ำลงไปอีกว่า พระ
ดวงสว่างขนาดใหญ่มหึมา”
ในวันนั้น ใจของผู้เขียนนึกได้ถึง
พุทธศาสนาจะเปล่งแสงกล้าอยู่ได้อีก
นาน ไม่น้อยกว่าหนึ่งพันปี เป็นอีก
กัลยาณมิตร ๕๖
ตุลาคม ๒๕๓๗
และไกลแสนไกลออกไปกว่านั้น
แน
นอนย่อมได้ยินถึงพระนิพพานและพระ
นิพพานอาจเป็นผู้ประกาศเอง เพราะ
กิจกรรมบุญครั้งนี้ เป็นกิจโดยแท้ของ
พระพุทธศาสนา โดยพุทธศาสนิกชนที่