ความรู้สึกในคืนวันพฤหัสบดี : หน้า 61/132

เรด กราวที่จะเรียบเรียงต่อไปนี้ กว่าจะเก็บไว้ชื่นใจแต่เพียงลำพัง หรือ หลั่งไหลมาจากแหล่งแห่งความหยุดนิ่ง เพียงแค่เล่าสู่กันฟังระหว่างคนใกล้ชิด ภายในของคืนวันพฤหัสบดีที่ ๒๙ สิงหาคม เพราะทั้งหมดที่รู้สึกนี้น่าจะถูกเล่าต่อ สามวันก่อนวันเทฐานรากธรรมกายเจดีย์ กันออกไป เป็นขวัญเป็นพลังกำลังใจ ความจริงสิ่งที่จะเขียนสำหรับลง ให้กับพี่ๆ น้องๆ อีกมากมาย ในขณะ ในฉบับนี้นั้นมีอยู่แล้วในใจ คือการนำ ที่ทุกคนกำลังวางดวงใจ วางชีวิตลง ธรรมกายเจดีย์ สภาธรรมกายสากล ไปเป็นเดิมพันกับการรังสรรค์งานอันยิ่ง มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี (สด จน ทสโร) ที่สามารถยืนยันได้อย่างองอาจ ใหญ่นี้ ความรู้สึกนั้นคืออะไร.... ในชั้น ว่าทั้งหมดของพื้นที่สองพันไร่นี้มีความ แรกเกิดจากความรู้สึกซาบซึ้งในพระคุณ หมายยิ่งกว่า “ไทธ ธบวOแ51 (ะO/ท- ของ พระเดชพระคุณหลวงพ่อทั้งสอง PLEX” หรือพุทธอาณาจักรที่เคยสร้าง (หลวงพ่อธัมมชโย หลวงพ่อทัตตชีโว) มาแล้วในอดีต ไม่ว่าจะเป็นนาลันทา และคุณยายอาจารย์อุบาสิกาจันทร์ ขบ บริเวณกว้างใหญ่ของ นกยูงที่มุ่งมั่นพาพวกเราฟันฝ่ากระแส ชเวดากอง พุทธอาณาจักรที่อนุราธ ทุกข์ออกไปให้พ้นจากการดึงดูดหน่วง ปุระในศรีลังกา หรือว่า บรมพุทโธที่ มหาวิทยาลัย อินโดนีเซีย ซึ่งความจริงก็คือ “ศรีวิชัย เหนี่ยวให้วนว่ายอยู่ในห้วงกรรมเพราะ กำลังน้อยๆ ของพวกเรานั้นไม่แตกต่าง ที่ขณะนี้นักประวัติศาสตร์ อะไรกับฝูงมดที่กำลังแหวกว่ายโต้คลื่น สามารถเอื้อมมือไปพิสูจน์ได้แล้วว่าศรี ลมอยู่ในท้องมหาสมุทร ย่อมไม่มีวัน วิชัยนั้นเป็น “ไท” และเป็นของชนเผ่า ไม่มีโอกาสที่จะรอดไปสู่เกาะอันปลอด โบราณ” "ไท" อย่างแน่นอน แต่ความปลื้มเปรมที่เกิดขึ้นจาก การปฏิบัติธรรมคืนนั้นล้นหลาม เกิน ภัยได้ หากไม่มีมีอมหึมาที่เปี่ยมด้วย รักและเมตตามาซ้อนพาเราขึ้นจากคลื่น แห่งทุกข์ภัยนั้น กัลยาณมิตร ๕๕ ตุลาคม ๒๕๓๙