การช่วยเหลือและการเล่าเรื่องของดาวฤกษ์ : หน้า 119/132

5. ช่วย...ด้วย..... ....ว...ย... ด้...ว...ย.......ว..” เสียงร้อง ขอความช่วยเหลืออย่างเจ็บปวดแว่วมา อย่างกระท่อนกระแท่น ทำให้ดาวฤกษ์ ตอบแล้วเอ่ยต่อว่า “นี่คงโคจรผ่านเหตุ การณ์ชั่วร้ายมาละสิ” “ครับ” เขาตอบสั้นๆ กลุ่มหนึ่งซึ่งกำลังชุมนุมกันหันมาตาม อ่อนวัยดวงหนึ่งเอ่ยถามด้วยความอยาก “เหตุการณ์ชั่วร้ายคืออะไร” ดาว เลียงนั้น... พลันก็แลเห็นคาวฤกษ์ทรุด รู โทรมบุบเบี้ยวดวงหนึ่งลอยโซซัดโซเซ “เล่าให้พวกเราฟังบ้างซิ” ดาว ขณะที่ผมลอยตัวเข้าใกล้ เข้ามาด้วยอาการสิ้นเรี่ยวสิ้นแรง ๆ ดวงอื่นๆ กล่าวเป็นเสียงเดียวกัน “ก็ได้ครับ” ดาวหนุ่มพยักหน้า ลาวบุญทียมสัมผัสได้ถึง คาวร้องบอกให้ดาวต่าง ๆ เข้าช่วยเหลือ คาวเจ็บดวงนั้น “เมื่อก่อนนี้ผมเป็นดาวฤกษ์หนุ่ม กระแสเยือกเย็นเปี่ยมล้าย “เร็วเข้า...เร็ว...มาช่วยกันประ คอง” ดาวฤกษ์ผู้เฒ่าประมุขแห่งหมู่ แล้วเล่าว่า น ที่หล่อเหลาและแข็งแรงมาก แสงใน เมตตา ยมรู้สึกเยาสยาย “ดื่มน้ำฟ้าวิเศษอันใสเย็นนี้ก่อน ตัวผมสว่างใสเย็นคาเต็มท้องฟ้า พื้น แสงสว่าต้นด้วยมเปล่งปลั่ง ดาวอ่อนล้านั้นได้ดื่มน้ำวิเศษจนหมด เป็นบ่อขรุขระ ตกสะเก็ดเป็นฝุ่นคันนา มีนาย ขาตัดปูมใจสูง เหยือก “นี่ดื่มยาเม็ดแห่งความดี ทาน เกลียดอย่างคอนนี้หรอกครับ” “แล้วทำไมถึงมาเป็นอย่างนี้ได้ นัยแสนนัยล้านร่วมใจกัน ซะหน่อยนะจะได้อาการดีขึ้น” ดาว เล่าจ๊ะ” คาวสาวอีกดวงถามเสียงใส ปฏิบัติธรรมนั่งสมาธิการนา ฤกษ์ใจดีอีกดวงกุลีกุจอป้อนยาให้ ดาวหนุ่มหลับตาและเล่าต่อไปว่า “ผม และแย่เมตตาจะเป็นช่วงที่ผม “ขอบคุณมากครับ” ดาวเจ็บ โคจรผ่านมวลหมู่ดาวต่างๆ ในแกแลคซี่ กล่าวอย่างซาบซึ้งในน้ำใจ แล้วหลับ นี้ไปตามปกติเหมือนดาวดวงอื่นๆ วัน มีความสุขที่สุดจนอยากจะ ใหลไปอย่างยาวนานเป็นเวลาหนึ่งเดือน หนึ่งผมได้โคจรเข้าใกล้ดาวเคราะห์ได้ เต็ม “ตื่นแล้วหรือพ่อหนุ่ม อาการดี ขึ้นมากแล้วใช่ไหม” ดาวผู้เฒ่าดวงเดิม เอ่ยถามด้วยความห่วงใย “ครับ ผมขอขอบพระคุณคุณ คาและทุกๆ ท่านมากที่กรุณาช่วยชีวิต ผมไว้” แสงดวงหนึ่งซึ่งอาศัยแสงสว่างจากคาว ฤกษ์ที่โคจรผ่าน แสงสว่างจากดาวฤกษ์ ต่างๆ ที่ส่องกระทบดาวดวงนี้เมื่อสะ ท้อนกลับมาเป็นสีขาวนวลเย็นตา ดาว " ดวงงามนี้มีชื่อว่า “ดาวบุญ “ดาวบุญ”ดาวทุกดวงอุทานขึ้น พร้อมกัน เพียงได้ยินคำว่า “บุญ” เท่านั้น “ไม่เป็นไรหรอก พวกเราดีใจ พลันแสงสว่างแห่งความปีติของหมู่ดาว มากที่ได้ช่วยเหลือพ่อหนุ่ม” ดาวผู้เฒ่า ก็พราวเต็มฟากฟ้านั้น Aตัวหยุดอยู่ตรงนั่น ใหฺนานแสนนาน กัลยาณมิตร QQM ตุลาคม ๒๕๓๗