ความเชื่อเกี่ยวกับวันสำคัญ : หน้า 56/132

หลักฐานทางพระพุทธศาสนา ในพระไตรปิฎกนั้น วันที่พระพุทธเจ้าไปดนรล สวรรค์ให้มองเห็นซึ่งล้นและล้นนั้น ป๊อยู่เพียงวันเดียวคือ วันตกบาตรเทโว หรือวันที่พระพุทธเจ้าเสด็จกลับจากการเทศน์โปรดพุทธมารดา ณ สวรรค์ชั้น ดาวดึงส์ กลับจากการเทศน์โปรดพุทธมารดา ณ สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ แต่วันที่มีผู้รู้ท่านกล่าวว่า เกิดขึ้นในช่วงสารทจีนที่ ผ่านมาคือ เวลาที่ประตูนรก ประตูสวรรค์เปิดให้ไปมาหา กันได้นั้น ไม่มีกำหนดไว้ น่าจะเป็นเพียงประเพณี เป็น ความเชื่อที่อึดถือต่อทอดกันมา และหากเป็นจริง เมื่อประตู สวรรค์เปิด ก็น่าจะเพื่อให้ญาติพี่น้องที่อยู่บนสวรรค์ได้มา ตักเตือนให้ลูกหลานหมั่นกระทำแต่ความดี ลงมาให้พร ลง มาบอกว่าผลของการทำดีนั้นมีจริง ทำแล้วเป็นสุขจริง มาก กว่าที่จะลงมากินอาหารหยาบเช่นนี้ เพราะชาวสวรรค์ย่อม ไม่ชื่นชมในอาหารอย่างนี้ และไม่นิยมที่จะกินอาหารที่เกิด จากการทําบาปอย่างจงใจด้วย ส่วนที่เชื่อว่าประตูนรกเปิด ก็น่าจะเป็นการเตือนให้ รู้ว่าทำผิดแล้วเป็นเช่นไร ได้รับผลเช่นไร หรือไม่ก็เปิดเพื่อ ให้มนุษย์รู้ว่าการฆ่าที่ได้ทำไปแล้ว ย่อมได้รับผลตอบแทน อย่างไร จะได้ไม่คิดท่าซ้ำอีก ถูกต้อง ความกตัญญูเป็นเครื่องหมายของคนดี เป็น สิ่งที่ควรกระทำ แต่ควรจะอยู่ในขอบเขตของศีล การหา อาหารมาจัดไหว้ไม่ว่าเป็นต้องฆ่าหรือสั่งฆ่า เพราะโดยปกติ เนื้อสัตว์เหล่านี้มักมีขายอยู่แล้วเป็นปกติ ไม่ควรช่วยกัน ประโคมให้เกิดการฆ่ากันขึ้นเป็นพิเศษเช่นนี้ ในทางตรงข้าม น่าที่จะช่วยกันประโคมให้ทุกคนถือโอกาสวันไหว้บรรพบุรุษ นี้เป็นวันแห่งการทำความดี เพื่อส่งผลแห่งความดีนี้ไปยัง กัลยาณมิตร ๕๐ ตุลาคม ๒๕๓๗