การเทฐานรากธรรมกาย : หน้า 63/132

ได้รับการดูแลอยู่เป็นนิจจากพระนิพ พาน อันเป็นที่สิงสถิตของพระธรรม กายจำนวนประมาณมิได้นั้น คงจะตอบไม่ได้ รู้สึกแต่เพียง บุญที่นับที่ประมาณไม่ได้ และทุกคนที่ ว่ากว้างไกลสุดรู้สุดประมาณ เป็นแสง ที่แผ่ซ่านคลี่ขยายออกไปเป็นปริมณฑล ข่าวการเทฐานรากอรรมกาย ยิ่งกว่าค่า พูดในภาษาอังกฤษที่ว่า “ โก© เจดีย์ย่อมต้องถูกประกาศแล้วในสวรรค์ กแ© of er โก© Tower of นฐก!” ที่มี พรหม อรูปพรหมทุกชั้น ทุกดวงจิตใน ความหมายว่าเป็นว่า แสงที่ส่งทอดถึง แต่ละสวรรค์ต้องเตรียมใจให้ใสบริสุทธิ์ สวรรค์ เพราะแสงสว่างที่เกิดขึ้นในวัน เพื่อรองรับผลบุญอันพิสุทธิ์ในวันพิธี เทฐานรากธรรมกายเจดีย์ยิ่งใหญ่กว่า ย่อมไม่มีใครยอมพลาดโอกาสยิ่งใหญ่ใน นั้น จนอาจพูดได้ว่าเป็น “โด วิวาfor ครั้งนี้ เช่นนี้ ขอพวกเราลองพิจารณา ดูเถิด ว่าแสงสว่างในวันพิธีจะกึกก้อง อุโฆษกัมปนาทสักปานไหน เป็นแสง สว่างที่เปล่งต่อๆ กันออกไป พร้อมค่า ประกาศก้องว่า “พุทธอาณาจักร มิใช่ ©( 60บกง6551ฐ11!"คือเป็นดวงสว่าง ที่มีขอบเขตประมาณไม่ได้นั่นเอง แต่ที่แน่ๆ คือ แสงนี้ย่อมไกล มีส่วนร่วม ที่ทุ่มเท ย่อมได้รับเสมอ หน้ากัน เท่าเทียมกัน แต่จะรับได้มาก น้อยเพียงไรนั้น ชั้นอยู่ภาชนะรองรับ ว่ากวางใหญ่เพียงไหน ภาชนะนั้นสะ อาดบริสุทธิ์ เพียงไร สามารถเก็บกัก หรือไม่เท่านั้น เมื่อได้รับแล้ว หรือน่า เอามาใช้ได้ ทว่า...บุญค้กดิ์สิทธิ์ที่ได้รับมานี้ ประหลาดนัก เพราะนอกจากจะไม่มี วันเหือดหายแล้ว ยังกลับทำให้มาก มายซันได้อีกด้วย ทั้งนั้น นอยู่กับ ถึงพระนิพพาน เป็นการยืนยันถึงการ “ใจ” และ “คุณธรรม” พื้นฐานของผู้ ท่า งานที่แล้วเสร็จไปแล้วอีกหนึ่งขั้นตอน พระนิพพานเมื่อรับรู้ ย่อมส่งแสงนั้น เพียงจะจำหลักอยู่บนพื้นมนุษย์เท่านั้น กลับ และทับทวีด้วยกำลังของพระ หากย่อมตระการ แผ่ไพศาลออกไป ธรรมกายจำนวนประมาณไม่ได้ในอาย พร้อม ๆ กับความสว่างที่ทับทวีแผ่ขยาย ออกไปอย่างไม่มีประมาณนั้นด้วย” แสงสว่างนั้นมาจากไหน... แน่นอน ย่อมเริ่มต้นจากพระ ธรรมกายในพระนิพพานส่งแสงลงมา โอบอุ้มพิธีกรรมเอาไว้ ต่อจากนั้น คือ ตนนิพพานลงมาหล่อเลี้ยง “ดวงใจ” ของทุกคนที่ร่วมแรงร่วมใจกันรังสรรค์ ชนียสถานอันเป็นที่สุดนี้ ส่วนความหมายของผู้ที่ได้รับแสง ส่งกลับมาว่าจะเป็นอย่างไร หรือ คือ อะไรนั้นคงไม่ต้องอธิบายกัน เพราะ แสงจากดวงใจของพวกเราทั้งหลาย มี ทุกคนย่อมรู้ดีว่านั้นคือ กระแสธารแห่ง หลวงพ่อทั้งสองและคุณยายเป็นประ ธาน ย่อมผสมผสานหล่อหลอมลูกทุก คนเข้าไว้เป็นใจขนาดมหึมาดวงเดียว ที่เหลือคือ แสงอันไสวของเหล่าเทวา พรหม และอรูปพรหมทั้งหลายที่หลาม ไหลมารวมอยู่ด้วยกันในอาณาบริเวณ กว้างใหญ่ ทั้งบนพื้นมนุษย์ และไกล ซ้นไปในอากาศ ดวงใจทุกดวงนอก จากจะผสมผสานกันแล้ว ยังส่งทอด ความสว่างให้ไกลออกไปตามวิสัยของ แต่ละตน แต่ละคน แสงนั้นจะเดินทางไกลถึงไหน เป็นเจ้าของใจ บุญจะอยู่และนำ มา ใช้ได้ตามสภาพความพร้อมของใจ ทั้ง ในด้านคุณธรรมและสภาวะความหยุด นึ่ง แต่จะไม่มีวันเหือดแห้งหายไป จะ กักอยู่ภายในใจดวงนั้นจนกว่าจะถึงเวลา จะเผยตัวออกมา ต่อเมื่อเจ้าของใจปรับ ใจให้หยุดนิ่งละเอียดอ่อน ละเอียดอ่อน เพียงไหน บุญก็ไหลออกมาเพียงนั้น สำคัญอยู่ที่เจ้าของต้องไม่ละห่างจาก การปฏิบัติธรรม ไม่ละห่างจากการสร้าง ความดี มีความบริสุทธิ์ในศีลห้า เลา... กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๓๙