ธัมบุทเทสและความเข้าใจในธรรม : หน้า 110/132

ธัมบุทเทส ร ข้อ เป็นเช่นนี้คือ ข้อที่ ๑ ว่า โลกอันชราน่า ไป ไม่ทั้งยืน “ดูก่อนมหาบพิตร พระองค์ จะทรงเข้าพระทัยความข้อนี้เป็นไฉน ขอให้พระองค์ทรงย้อนระลึกไปถึง โลกอันฆรานําเข้าไป ไม่ยั่งยืน โงความลื่เกา ที่อาตมาได้ยืนได้ง ได้รู้ ได้ห็นแล้วเกิดความศรัทธา เลื่อมไส สละเพศฆราวาส ออกบวฆเป็นบรรพยืด ข้อที่เอว่า โลกไม่มีผู้ต้านทาน อดีตเมื่อคราวที่ทรงพระชนมายุ เออ ไม่เป็นใหญ่เฉพาะตน ข้อที่ ๓ ว่า โลกไม่มีอะไร หรือ ๒๕ ชันษา ทรงศึกษาอย่าง คล่องแคล่วในเชิงการต่อสู้ทั้งหลาย ทั้งเพลงข้าง เพลงม้า เพลงรถ เพลง ธนู เพลงอาวุธต่างๆ เพราะมีพระ เป็นของตน ข่า ต้องละวิ่งทั้งปวง ข้อที่ ๔ ว่า โลกพร่องอยู่เป็น นิตย์ไม่รู้จักอิ่มเป็นทาสแห่งตัณหา กำลังที่เข้มแข็งสามารถ ดูก่อนมหาบพิตร เพราะธัน ข้อนี้แหละที่พระผู้มีพระ ภาคทรงแสดงแล้ว ทำให้อาดมาได้ รู้ได้เห็นได้ยินได้ฟังแล้ว จึงออกจาก บุทเทส ๔ เรือนบวชเป็นบรรพชิต” พระราชาโกรพยะได้ฟังธรรม - ขอ ซึ่งเป็นเรื่องของธัมบุทเทสทั้ง แล้ว ก็ไม่อาจจะเข้าพระทัยถึงความ เคยทรง เข้าสงครามมาแล้วมิใช่หรือ” “ใช่แล้ว ท่านรัฐปาล ข้าพ เจ้าเมื่อมีอายุ ๒๐ ปีก็ดี ๒๕ ปีก็คื ได้ศึกษาเพลงต่อสู้อย่างแคล่วคล่อง ว่องไว ไม่ว่าจะเป็นเพลงช้าง เพลง มา เพลงรถ เพลงธนู เพลงอาวุธ ต่างๆ เพราะมีกำลังแขน กำลังขา ที่สามารถ มีจิตใจที่แกล้วกล้าอาจ หมายอันมีนัยลึกซึ่งได้ชัดเจนแจ่ม หาญคึกคะนอง เคยเข้าสู่สมรคมี แจ้ง จึงตรัสถามพระรัฐบาลต่อไป “ท่านรัฐปาลผู้เจริญ โลกอัน พราน ไปไม่ยั่งยืน เช่นนี้ มีอรรถา ธิบายว่าอย่างไรหรือท่าน รบมาแล้ว บางครั้งก็มีความสำคัญ ตัวเองว่ามีฤทธิ์มากไม่มีใครจะเสมอ เหมือน” “ถวายพระพรมหาบพิตร ใน ถัลยาณมิตร /"โ ตุลาคม ๒๕๓๗