การปฏิบัติธรรมและการตัดกังวล : หน้า 89/132

ชิากคางใจลูกที่รักแม่)ภกที่สุดในใลกิ เราคัดกังวล อย่ากลัวไม่ได้ ไม่เห็น ไม่ทัน ทำให้จิตของเรา บริสุทธิ์ให้ได้ เราเป็นน.ร.อภิญญา แล้ว ไม่เหมือนกับน.ร.ทางโลก เพราะฉะนั้นเราควรคัดสื่อทั้งหมด เช่น นสพ. เพื่อที่จิตใจจะได้ไม่ฟัง ซ่าน เป็นผู้ทำอาหารให้ แล้วนำมาส่งที่โรงอาหาร เสร็จธุระ ทั้งหมดแล้ว นั่นจึงเข้านอน เวลาเช้าของวันที่ 5 เราก็ท่าๆ กิจวัตรคล้ายๆ ที่พนาวัฒน์ คือตื่นนอนเวลาตี 4 แล้วจึง ไปนั่งสมาธิถึง 5 โมงเช้า ต่อด้วยการสวดมนต์ถึง 5 โมง ๑๕ นาที หลังจากนั้นก็รับบุญถึง ๓ โมงแล้วไปทานอาหารเช้า ทำธุระ ประมาณ 87 โมง ๒๐นาที ก็เดินมาที่เรือนค่าาหนัก พระเดชพระคุณหลวงพ่อก็มาให้โอวาทและถามเกี่ยวกับ กิจวัตรประจำวันและธรรมะ ท่านบอกว่าให้เราตัดกังวล อย่ากลัวไม่ได้ ไม่เห็น ไม่ทัน ทำให้จิตของเราบริสุทธิ์ให้ได้ เราเป็นน.ร.อภิญญาแล้ว ไม่เหมือนกับน.ร.ทางโลก เพราะ ฉะนั้นเราควรตัดสื่อทั้งหมดเช่นหนังสือพิมพ์ เพื่อจิตใจจะ ได้ไม่ฟุ้งซ่าน คำสอนของวิชชาธรรมกายก็มีแค่ ๕ คำ คือ หอดเป็นตัว าเร็จ แล้วท่านก็ว่านับนิ้วให้ดู หยุดเป็นตัว สำเร็จ ๕ นิ้วพอดี ท่านพูดว่า คำสอนมีเพียงเท่านี้ ให้ดู ว่าเราได้ถึงนิ้วไหนแล้ว เช้านี้ท่านให้โอวาทลูกๆ ถึง โมงกว่า ทุกคนปลื้มใจมาก นั่นก็เกิดความคิดว่า อยากจะ เอาของที่ไม่เป็นกลับไปไว้ที่บ้าน อื้อหือ พอคิดได้ มันก็ อยากจะไป 0.60โของทันที ใจเร็วจริงๆ แบบว่าอยากจะ อว ตุลาคม ๒๕๕๙ น^V ลุกไปท่าเดี๋ยวนั้นเลย แล้วก็ไปถามพี่เล็กว่า จะเอาของ กลับบ้านท่าอย่างไรดี พี่เล็กบอกว่าให้ 01@อของออกมา แล้วเดี๋ยวพี่เขาจะฝาณในเอาลงไป (คำตอบถูกใจที่สุดเลย) ก็ขนออกมาได้เยอะเหมือนกัน คุณแม่คงจะได้รับในเร็วๆ นี้ แม่ไม่ต้องส่งของขึ้นมาอีกแล้วนะคะ นุ่นมีของเพียงพอแล้ว และไม่อยากสะสมของด้วย ถ้าคุณแม่ส่งของขึ้นมา นั่นก็ ต้องลงของลงไปอีก หากขาดเหลืออะไร ก็ฝากพี่เขาซื้อได้ ทุกๆ ๑๕ วัน หรือ 6 เดือน นั่นเป็น น.ร.อภิญญาแล้ว หากมีของมากก็ต้องดูแลมาก และไม่สะดวกต่อการเคลื่อน ย้าย การมีของเยอะนี่มันก็จุกจิกหัวใจจริงๆ เสียด้วยค่ะ ต' เวลาบ่าย พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านก็ลงให้ โอวาทอีก แล้วจึงนั่งสมาธิต่อ ส่วนรอบกลางคืนนั้น พวก เราสวดมนต์และนั่งสมาธิกันเองตามปรกติ วันนี้ทุกคน อารมณ์ดีเป็นพิเศษ รุ่งเช้าของวันที่ ๓" เป็นวันที่พระเดช พระคุณหลวงพ่อจะลงฝที่วัด เช้านี้ท่านก็พูดคุยและให้ โอวาท นุ่นจำได้ว่า ท่านถามว่า ทำไมธรรมะที่ได้ตอนเป็น ยุวฯจึงหาย ท่านถามหลายๆ คนรวมทั้งนั้นด้วย นั่นก็ ตอบท่านว่า ดอนที่หลังเรียนหนังสือ มันไม่ค่อยได้อาใจ ใส่ ท่านบอกว่า ใส่ใจนะ ไม่อย่างนั้นจะเสียเวลาเปล่า นั่นก็รับค่า เมื่อท่านคุยด้วยเสร็จ ท่านก็พูดว่า จะไปพนาฯ วัฒน์กันวันไหนดี วันนี้หรือพรุ่งนี้ ทุกคนก็อ้อนขออยู่ต่อ โชคดีว่าน้านัสช่วยพูดให้ด้วย จึงอยู่ต่อได้ พระเดชพระ คุณหลวงพ่อท่านเป็นวงเรื่องความปลอดภัยมาก แต่ตอน นี้ที่คอยไม่มีอะไรอันตราย และทุกคนก็พูดว่า เวลาไปไหน จะไม่ไปคนเดียวอย่างในนอน สรุปแล้วก็อยู่กันต่อ ทุกคน ก็ตั้งใจนั่งธรรมะดี บางวันอย่างเช่นรอบบ่ายก็มากันก่อน เวลา เที่ยงตรงบ้าง เที่ยงครึ่งบ้าง (มาเป็นบางคน) ตอน กลางคืนก็นั่งสมาธิก่อ) นอนจนดึก แล้วแต่คนว่าใครชอบ นั่งตอนไหน และก็มีการหาแม่นป้ายชวนให้ตรึกธรรมะติด ไว้ที่บ้านเลย แม้แต่ในท้องน้ำก็ยังไม่เว้น เพราะทุกคน อยากให้ธรรมะดีขึ้น สำหรับนุ่นเองก็รู้สึกว่า อยู่ที่ข้างบนนี้ มันปลอดกังวลดี ชอบมาก คือที่นี่สงบและบรรยากาศดี เอ้อ นุ่นลืมบอกแม่ไป คุณแม่ไม่ต้องโทรศัพท์มาหานั้น แล้วนะคะ นุ่นต้องการที่จะตัดสื่อทุกอย่างเพื่อที่ใจจะได้ กัลยาณมิตร