การสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ : หน้า 50/132

ความสะดวก เพื่อไปให้ถึงบริเวณประกอบพิธีที่ไกลออกไป ถึง ๒ กิโลเมตร แต่ทุกคนก็ยังออกมาเดินไปด้วยกันด้วย ความร่าเริงเบิกบาน มุ่งจะสร้างบารมีดุจดังเช่นลุเมธดาบส ที่มาร่วมสร้างทางกับชาวบ้าน เพื่อเป็นทางเสด็จของพระ พุทธเจ้า แม้ลุเมธดาบสมีฤทธิ์จะทำให้ถนนเสร็จได้ทัน พริบตา แต่ลุเมธดาบสไม่ทา ยอมทุ่มเทสร้างขึ้นด้วยแรง กายของตนล้วน ๆ เพื่อมุ่งจะสร้างบารมีเป็นที่ตั้ง ภาพที่สวยงามที่สุด ความยิ่งใหญ่ ความงดงามช่างเกินกว่าจะพรรณนา ให้ออกมาเป็นภาษาเขียนได้หมดจดหยดย้อย เพราะแถว ของมหาชนในชุดขาว พร้อมเพรียงกันอย่างสงบที่ลานก่อ สร้างมหาธรรมกายเจดีย์ พระเดชพระคุณพระสุธรรมยาน เถรหรือหลวงพ่ออัมมชโย น่ามหาชนประกอบพิธีด้วยการ สวดมนต์สรรเสริญคุณของพระรัตนตรัย เจริญจิตตภาวนา เพื่อให้จิตใจใสสะอาดบริสุทธิ์ จะได้ซึมซาบรองรับบุญใหญ่ และประหับความดีงามไว้ในดวงใจอย่างมิรู้ลืม ประธานฝ่ายฆราวาส คุณอนันต์ อัศวโภคิน และ คณะ เริ่มเทปูนเป็นปฐมฤกษ์ลงสู่พื้นที่ที่จะสร้างฐานราก มหาธรรมกายเจดีย์ จากนั้น มหาชนชั้นเต็มไปทั่วบริเวณ ลานมหาเจดีย์ที่กว้างกว่า ๖๕๐ ไร่ ก็เริ่มลำเลียงถังปูนต่อ กันไปด้วยความยิ้มแย้มเบิกบาน ถังปูนหลายหมื่นใบถูก ส่งต่อๆ กันไป จากมือหนึ่งไปสู่อีกมือหนึ่ง ปูนแต่ละถังที่ จะเป็นฐานรากของมหาเจดีย์นั้น เสมือนจะถูกบรรจุลงไป ด้วยรอยยิ้มอันเบิกบาน ความศรัทธา และพลังแห่งความ มุ่งมั่นที่ผ่านจากมือแล้วมือเล่า คณะประธานฝ่ายฆราวาส แม้จะประกอบพิธีเป็นปฐมฤกษ์ไปแล้วก็ยังไม่จุใจ กลับลง เข้าไปต่อแถวกับทุกๆ คนลำเลียงส่งต่อถังปูนด้วยความปิติ เบิกบาน ในบรรดาผู้คนที่มากมายต่างร่วมเทปูนในวันนี้ มีตั้งแต่ผู้มีบุญระดับผู้นำประเทศจนถึงผู้มีบุญที่มีความเป็น อยู่ระดับประชาชนธรรมดา ด้วย,, “อุ้ย...นั่นท่านอดีตรัฐมนตรีสุดารัตน์ก็มาลือถังปูน “ตาฝาดหรือเปล่า..ดุให้ดี, “เอาถังงี้ก็แล้วกัน เป็นท่านจริงๆ ก็ขอให้ท่าน ยืนถันไปที่กองบรรณเริก!รวารสารกัลยาณมิตรเอา แม้แดดจะร้อนจ้า แต่พลังแห่งศรัทธาก็ไม่เหือดแห้ง กัลยาณมิตร นี่นี่ จากใจ ทั้งพระภิกษุสงฆ์และฆราวาส กำลังช่วยกันสร้าง สิ่งที่จะเป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลก เมื่อการเทปูนเสร็จสิ้นลง พระเดชพระคุณหลวงพ่อ ผู้เป็นประธานสงฆ์ก็น่าอธิษฐานจิต และบูชาพระรัตนตรัย พร้อมกันนี้ พระเดชพระคุณหลวงพ่อได้อนุญาตให้สาธุชน น่าถังปูนที่เทแล้ว เอากลับไปเป็นที่ระลึกเพื่อเป็นสื่อให้นึก ถึงบุญ นึกถึงวันนี้ วันแห่งมหาศรัทธาที่ได้มาร่วมสถาปนา มหาธรรมกายเจดีย์ ตอง การจะมอบลังให้ถังไปเลยก็ดูจะง่ายเกินไป ทดสอบดูว่าจะมั่นใจและศรัทธาแค่ไหน สายฝนก็เลยพรั่ง พรูลงมาในขณะนั้นทันที แต่ก็ไม่มีใครหลบหนี ทุกคนต่าง เปียกปอนกันล้วนทั่ว ทั้งพระภิกษุสงฆ์และสาธุชน แต่ทุก คนก็ยังยิ้มแย้มเบิกบาน เปล่งเสียงถูกล้องบริเวณงานว่า “โปรด าวันนี้เว้ๆๆ" จากนั้นข้าวต้มมัด หรือ “ข้าวต้มมัดใจ” ก็ถูกล่าว เสียงน่ามาแจกให้แก่ผู้มาร่วมงานได้นำกลับไปรับประทานให้ อิ่มอร่อย ขณะเดียวกัน เสียงเพลงบอกความหมายแห่ง ความสามัคคีรวมใจแห่งศรัทธาของ “ข้าวต้มมัดใจ” ส่อง ลอยกล่อมไปทั่วบริเวณงานพร้อมกับสายฝนพร่ำ ปิดฉากอันยิ่งใหญ่ หลังการถ่ายภาพเป็นที่ระลึกท่ามกลางสายฝนได้ผ่าน ไป เสียงอนุโมทนาสาธุการดังเซ็งแซ่ คลื่นมหาชนเริ่ม ทยอยสลายคืนสู่ภูมิสถาน แม้กายจะเปียกชุ่ม แต่ในใจ ชุ่มฉ่ำยิ่งกว่า แม้จะต้องลุยโคลนเดินกลับ แต่โคลนที่นี่ช่าง ไม่เหมือนกับโคลนที่อื่น เพราะเป็นความรู้สึกสมัครใจที่จะ ลุย “ตามคดีคนอื่น งานไหนที่สร็จลง แล้วฝนตก ตอนสุดท้าย งานนั้นเชื่อว่าเป็นออดมหาโชค ถ้าเป็นงาน ในครอบครัว ครอบครัวนั้นลูกหลานจะเจริญรุ่งเรือง” เสียงบอกเล่าด้วยความอัศจรรย์ใจ “ผมมีความประกับใจมาก และศรัทธาในหมู่คณะ กัลยาณมิตรของเราที่มีความพร้อมเพรียงกัน โดยเฉพาะ ได้เห็นภาพทุกคนช่วยกันล่าเลียงถังปูนลงต่อกัน ผมว่า งานบุญนี้ เป็นงานบุญที่ยิ่งใหญ่ที่จะต้องจารึกไว้ในประ วิดศาสตร์ชีวิต..” ตุลาคม ๒๕๓๗ อ่านต่อหน้า ๕๒