หลวงพ่อวัดปากน้ำและวิชชาธรรมกาย : หน้า 39/132

หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ หรือ พระมงคล เทพมุนี (สด จนฺทสโร) เป็นปูชนียภิกษุที่สำคัญ แห่งยุครัตนโกสินทร์ นอกจากท่านจะเป็นปูชน ยาจารย์ที่มีพระคุณต่อศิษยานุษย์ทุกคนแล้ว ยัง ถือว่าท่านมีพระคุณต่อชาวโลกเป็นอย่างยิ่ง เพราะ ว่าวิชชาธรรมกายที่ท่านค้นพบนั้นมีผู้ปฏิบัติตาม และสามารถเข้าถึงความสุขได้อย่างแท้จริง ด้วย วิธีอันชาญฉลาดว่า '•หยุด เป็นคัวสำเร็จ” เรื่องราวต่อไปนี้ จะเป็นการนำเสนอเรื่อง ราวเกี่ยวกับหลวงพ่อวัดปากน้ำ ในรูปของสารคดี แบบอ่านสบายๆ เพื่อเป็นการยืนยันเรื่องราว ของท่านในเชิงประวัติศาสตร์ ในอีกรูปแบบหนึ่ง โดยจะน่า เสนอเป็นตอนๆ เริ่มต้นตั้งแต่ ฉบับเดือนกุมภาพันธ์ ๒๔๓๙ เป็นต้นไป สตางค เรือกลไฟหรือเรือยนต์ ปากกว้างเกิน ๑ เนตร ยาว เมตรละ ๓๐ สตางค์ แพ คิดตารางเมตรละ 5 สตางค์ เรือพาย เรือแจว ปากกว้างไม่ถึงเมตร ยาวไม่เกิน ๓ เมตร เสีย ๑ สตางค์ เรียกกันในสมัยนี้ก็ว่า คลองภาษีเจริญ เป็นโทลเวย์ ทางน้ำ ที่ทำให้การเดินเรือสะดวกประหยัดเวลา เหมือน อย่างกับโครงการดอนเมืองโทลเวย์ในสมัยปัจจุบัน ที่ทำให้ การเดินทางโดยรถยนต์สะดวก ประหยัดเวลาขึ้น สมเด็จพระสังฆราช (ปุ่น ปุณณสิริมหาเถร) สมัยที่ ดำรงสมณคักดเป็นพระธรรมวโรดม ได้บรรยายสภาพวัด ปากน้ำ เมื่อครั้งที่หลวงพ่อเริ่มไปอยู่ว่า "สก!พวัดปากน้ำสมัยนั้นทุกอย่างไม่เรียบร้อย มี สภาพกึ่งวัดร้าง เป็นที่ควรแก้ไขให้เป็นวัดสมสภาพ ขณะนั้นมีพระเก่าอยู่ประมาณ ๑๓ รูป กล่าวกันว่า พระและชาวบ้านที่นั่นมีอัธยาศัยเป็นนักเลง พระเก่าก็ไม่ ค่อยตั้งอยู่ในธรรมวินัย ยากจะปกครองดูแลได้ เมื่อหลวงพ่อเริ่มไปอยู่วัดปากน้ำ งานแรกที่ท่านท่า กัลยาณมิตร ๓๓ ตุลาคม ๒๕๓๗