ความสำคัญของความแก่และความตาย : หน้า 23/132

ความแกและความตาย เกิดมามี ท่วมทับสัตว์ทั้งสิ้นให้ถึงความวินาศ เว้นความแก่สักคนเดียวไหม? ไม่มี ไป สัตว์ทั้งสิ้นนั้นคือใคร เป็น เลย เว้นตายสักคนเดียวไหม? ไม่มี เลย เกิดมาแล้วก็แก่ตาย เกิดมา แล้วก็แก่ตายอย่างนี้ เพราะฉะนั้น ความแก่ และ ความตายนี้สำคัญนัก ไม่ละไม่เว้น ผู้หนึ่งผู้ใดให้หลงเหลือไว้เลย ความ แก่และความตายนี้ ย่อมครอบง่า กษัตริย์ก็ตาม เป็นพราหมณ์ก็ตาม หรือเป็นพลเรือน พลเรือนนั้นหมาย ความว่ากระไร? พลเรือนในประ เทศทั้งหมด ชาวนา พ่อค้า พอครัว เหล่านี้แหละเรียกว่าพลเรือน หรือ จะเป็นไพร่ ค่าว่า ไพร่ ก็ยกเป็น ๒ ชั้น เรียกว่า เจ้า เรียกว่า ไพร่ เจ้า พวกหนึ่งไพร่พวกหนึ่ง เจ้าเขายก ตัวเขาสูงว่าเป็นเจ้า นั่นเป็นไพร่เลีย หรือเป็นคนจัณฑาล คนครึ่งชาติ คนจัณฑาลน่ะเป็นอย่างไร เราไม่ รู้จักคนจัณฑาล จณฺฑาโล เขาแปล ว่า ดุร้าย ไม่ใช่เท่านั้น คนจัณหาล เขาแปลว่า คนครึ่งชาติ ไม่ใช่ชาติ เดียว คนไม่ใช่ชาติเดียว ใจก็เป็น ๒ ฝายไปบางทีพ่อเป็นไทย แม่เป็นจีน แม่เป็นไทย พ่อเป็นจีน หรือพ่อเป็น จีน แม่เป็นไทย แม่เป็นฝรั่ง พ่อ เป็นไทย พ่อเป็นฝรั่ง แม่เป็นไทย หรือแม่เป็นลาวเป็นมอญอะไรก็ตาม เรื่อง อย่างนี้เขาเรียกว่าครึ่งชาติ เป็นฝรั่งเลียชาติหนึ่ง เป็นไทยเลีย ชาติหนึ่ง ๒ ชาติมารวมกันเลียเป็น ชาติเดียวกันอย่างนี้เขาเรียกว่า จณ ฑาลปุกกุเส จณฑาล แปลว่าครึ่ง ชาติ ปุกกุเส ผู้เทหยากเยื่อเชื้อฝอย กวาดถนนหนทางที่เราเห็นปรากฏอยู่ พวก ปุกกุเส มีความเป็นอยู่เลวที่สุด ทำงานก็เลวที่สุด ไม่มีอะไรเลวกว่า นั้นอีก หรือเทอุจจาระ ปัสสาวะ เหล่านี้เรียกว่า ปุกกุเสน กินชี ปริวชฺเชติ จะมีลักเท่าไรก็ช่าง เป็น กษัตริย์ เป็นพราหมณ์ เป็นพลเรือน เป็นคนครึ่งชาติ หรือเป็นคนเทหยาก เยื่อมูลฝอยก็ช่าง ไม่ได้งดเว้นใครๆ ไว้ให้หลงเหลือไว้เลย ไม่ให้เหลือ เลย ท่วมทับหมด ท่วมทับหมดนั่น คือใครล่ะ? ความแก่ความตาย คราวนี้ใครจะไปสู้รบกับความแก่ความ ตาย น ตตฺถ หตุถีนํ ภูมิ ภูมิทาง ตุลาคม ๒๕๓๙ O กัลยาณมิตร