กระบวนแห่เฉลิมพระเกียรติ : หน้า 7/124

กระบวนแห่เฉลิมพระเกียรติของกระทรวงเกษตราธิการ รถพระพิรุณ ทรงนาค ทำบุญในพระราชวังกรุงเก่า เป็นการเคารพต่อพระเจ้าแผ่นดินแต่ปางก่อน เป็นประเพณีมาดังนี้ ในรัตนโกสินทรศก ๑๒๖ นี้ ปีในรัชกาลจะเต็ม ครบรอบ ๓๙ ปี ย่างขึ้นเป็นปีที่ ๔๐ เสมอด้วยรัชกาลสมเด็จพระรามาธิบดี ที่ ๒ ซึ่งได้เสด็จเถลิงถวัลย์ราชสมบัติยืนนานกว่าพระเจ้าแผ่นดินทุก พระองค์ในสยามประเทศ สมควรที่จะขึ้นไปทำการกุศลสักการะบูชา พระเจ้าแผ่นดินที่ได้ถวัลย์ราชในกรุงเก่า เป็นการพิเศษครั้งหนึ่ง....” สิ่งสำคัญที่เกิดขึ้นจากงานพระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก ณ กรุงเก่านี้ คือ การที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้ง โบราณคดีสโมสร นั้นคือรากฐานที่จะให้ เกิดการค้นคว้าหาประวัติศาสตร์โบราณคดีอย่างจริงจังในเวลาต่อมา ในที่สุดพระราชวโรกาสมหามงคลเช่นนี้ได้เวียนมาให้พสกนิกรทั้งแผ่นดิน ได้ปลื้มปีติอีกครั้งหนึ่ง เมื่อรัชกาลที่ ๙ แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์ “พระเจ้าอยู่หัว ของประชาชน” ได้ดำรงสิริราชสมบัติมายาวนานกว่าพระมหากษัตริย์พระองค์ ใดในอดีตที่ผ่านมา รัฐบาลและประชาชนต่างพร้อมใจจัดงานพระราชพิธี รัชมังคลาภิเษก เพื่อแสดงความกตัญญูกตเวทีต่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลมหาราช ผู้ทรงมีพระมหากรุณาธิคุณต่อชาติไทยอย่างใหญ่หลวง ทรง เสียสละยิ่งกว่าเสียสละเป็นอเนกอนันต์ เพราะทรงอุทิศเวลาของชีวิตให้กับ ประชาชนและแผ่นดินไทยจนหมดสิ้นแล้ว ในดวงพระราชหฤทัย จึงไม่เหลือ ช่องว่างใด ๆ ไว้เพื่อความสุขส่วนพระองค์เลย ทรงต้องเสียสละเวลาที่จะต้อง เสด็จพระราชดำเนินตามพระราชอัธยาศัย มิอาจไปไหนมาไหนเยี่ยงบุคคลทั่วไป รอยพระบาทที่ทรงก้าวทาบไป ณ ที่แห่งใดก็ตาม ล้วนแล้วเพื่อประโยชน์ส่วนรวม ทั้งสิ้น อย่างการเสด็จเยี่ยมต่างประเทศนั้น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว มีพระราชภาระอันสำคัญคือ เพื่อกระชับสัมพันธไมตรีระหว่างประเทศอันจะนำมา ซึ่งการอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข และเพื่อเสริมสร้างความเข้าใจอันดีต่อกัน กรกฎาคม ๒๕๓๑ เป็นส่วนสำคัญจะนำมาซึ่งการช่วยเหลือเกื้อกูลและร่วมมือในกิจการต่าง ๆ เพื่อประโยชน์ของชาติโดยส่วนรวม ดังพระราชดำรัสอำลาประชาชน เนื่องใน โอกาสเสด็จพระราชดำเนินเยือนสหรัฐอเมริกาและยุโรป เมื่อวันที่ ๑๓ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๐๓ ว่า “การไปต่างประเทศคราวนี้ ก็ไปเป็นทางราชการแผ่นดิน เป็น การกระทำหน้าที่ของข้าพเจ้าในฐานะเป็นประมุขของประเทศ เป็นที่ ทราบกันอยู่แล้วว่า ในสมัยนี้ ประเทศต่าง ๆ ไม่ว่าใหญ่หรือเล็ก ต้อง พึ่งพาอาศัยกันอยู่เสมอ จะว่าชนทุกชาติเป็นญาติพี่น้องกันก็ว่าได้ จึง ควรพยายามให้รู้จักนิสัยใจคอกัน ทั้งต้องผูกน้ำใจกันไว้ให้ดีด้วย การผูกน้ำใจกันไว้นั้น ธรรมดาญาติพี่น้องก็ไปเยี่ยมเยียนถาม ทุกข์สุขซึ่งกันและกัน แต่สำหรับประเทศไทยนั้น ประชาชนนับแสน นับล้านไปเยี่ยมเยียนกันก็ยาก เขาจึงยกให้เป็นหน้าที่ของประมุขของ ประเทศในการไปเยี่ยมเยียนประเทศต่าง ๆ ข้าพเจ้าก็จะแสดงต่อ ประชาชนของประเทศเหล่านั้นว่าประชาชนชาวไทยมีมิตรจิต มิตรใจ ต่อเขา และข้าพเจ้าจะพยายามเต็มที่เพื่อให้ฝ่ายเขารู้จักเมืองไทยและ เกิดมีน้ำใจที่ดีต่อชาวไทย....” การที่ทรงตัดสินพระทัย รับราชสมบัติสืบต่อจากพระบรมเชษฐาธิราช เมื่อทรงมีพระชนมายุเพียง ๑๘ พรรษากาล เป็นเครื่องยืนยันว่าทรงเต็มพระทัย ที่จะแบกภาระอันหนักอึ้งทั้งแผ่นดินเอาไว้ ทรงพร้อมจะเป็นที่พึ่งของประชาชน ในทุกวิถีทาง กาลเวลาที่ผ่านไปถึง ๔๒ ปีเศษ ได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าทรงครอง แผ่นดินโดยธรรม ตามพระราชมโนปณิธานที่ตั้งไว้ นับเป็นความโชคดีอย่างมหาศาลของชาวไทยที่มีพระมหากษัตริย์ผู้ ประเสริฐเช่นนี้ ควรที่ชาวไทยทั้งประเทศจะได้ถือเอาพระราชวโรกาสมหามงคล เช่นนี้ ได้ตั้งใจ ตั้งสัจจะว่าจักดำรงตนเป็นพลเมืองดี อยู่ในศีลธรรม ทำคุณประโยชน์ให้แก่บ้านเมือง เป็นเครื่องราชสักการะที่วิเศษยิ่ง น้อมเกล้า น้อมกระหม่อมถวายให้พระองค์ได้ชื่นบานพระราชหฤทัย มาเถิด....ชาวไทยทั้งหลาย มารักชาติไทยอย่างหมดใจด้วยหัวใจ กันดีกว่า มาปฏิบัติหน้าที่แห่งชีวิตให้สมบูรณ์แบบตามเยี่ยงพระมหา กษัตริย์ผู้ประเสริฐยิ่งของเรา ผู้ทรงมีพระเกียรติคุณแผ่ไพศาลไปทั่วโลก เป็นที่ยกย่องสรรเสริญของนานาประเทศว่า ทรงเป็นยิ่งกว่าพระมหา กษัตริย์ เพราะทรงเป็นจอมจักรพรรดิแห่งธรรม ทรงเป็นผู้ที่เคารพ ในธรรมเสมอด้วยชีวิต แผ่พระบารมีปกป้องคุ้มครองแผ่นดินไทยให้ สงบร่มเย็น ปราศจากอริราชศัตรู ให้ทวยราษฎร์ของพระองค์ได้อยู่เย็น เป็นสุข ทรงให้แต่สิ่งที่ดีงาม ความเจริญรุ่งเรืองแก่แผ่นดินเสมอมา เอกลักษณ์ของชาติไทยอันโดดเด่นเป็นเอก คือความรู้สึกเป็น น้ำหนึ่งใจเดียวกัน ระหว่างดวงใจของอาณาประชาราษฎร์ และดวง พระราชหฤทัยขององค์พระมหากษัตริย์ว่า จักธำรงคงอยู่เคียงคู่กันไป ตลอดกาลตราบนิรันดร...