ธรรมะในชีวิตประจำวัน : หน้า 31/124

จึงได้ช่วยกันหาทางผ่อนคลายความ ถ้าคุณไป! มาคุณไปย่านชุมชนสักแห่งหนึ่ง กดดันนี้ แต่อะไรเล่าจะวิเศษเท่า “ธรรมะ ท่ามกลางเสียงเซ็งแซ่ของยวดยานพาหนะและ ในพระพุทธศาสนา” ด้วยเหตุนี้โครงการ เสียงสนทนาของฝูงชน คุณอาจต้องประหลาดใจ กับกลุ่มคนอีกกลุ่มหนึ่ง ซึ่งพูดคุยกันอย่าง อึกทึกแต่ไม่มีเสียงใด ๆ เล็ดลอดออกมาเลย มีแต่มือไม้ที่ยกขึ้น ๆ ลง ๆ พัลวันกันไปหมด เขาล่ะ กลุ่มคนที่มีความผิดปกติทางการรับฟัง อบรม “ธรรมะ” ภาคปฏิบัติจึงได้เริ่มขึ้น ด้วย การสอดแทรกในหลักสูตรการสอน โดยการ จัดไปวัดหรือไปเวียนเทียนเมื่อถึงวันสำคัญ ทางพุทธศาสนาเรื่อยมา จนกระทั่งได้ร่วมมือ กับผู้ประกาศข่าวชื่อดัง แม่พระของเด็กหูหนวก ภายนอกได้อย่างลึกซึ้ง ทั้งยังไม่ได้รับความ หรือที่เราเรียกว่า “คนหูหนวก" จากการที่ไม่สามารถสื่อสารกับโลก เข้าใจและการเอาใจใส่จากสังคมเท่าที่ควร คุณกรรณิการ์ ธรรมเกษร จัดอบรมสมาธิ ภาวนาทุก ๆ เดือน ในความริเริ่ม ทำให้ความกดดันก่อตัวขึ้นในจิตใจของเขา คุณกรรณิการ์ ธรรมเกษร หรือพี่แอ้เล่า เหล่านั้น แต่ยังโชคดีที่สิ่งเหล่านี้ยังไม่คลาด ให้ฟังถึงแรงบันดาลใจในการบุกเบิกความเข้าใจ ไปจากการสังเกตของครูผู้ที่ได้ชื่อว่า ผู้ใกล้ชิด ต่อสังคมของคนพิการที่น่าสงสารเหล่านี้ว่า และเข้าใจเขามากที่สุดคนหนึ่ง “เริ่มแรกเมื่อพี่รับเป็นโฆษกให้กับงาน เยาวชนสร้างสรรค์ โดยกัลยาณมิตรสุนี ลาภพูนดี ความอึกทึกที่เงียบเชียบ กรกฎาคม ๒๕๐๑ Kalyanamitra.org ๒๙